Dostałam przyspieszenia

Spread the love

Byłam przekonana, że książkę o roboczym tytule „Nowe legendy warszawskie”, na którą dostałam półroczne stypendium od MKiDN muszę złożyć w MKiDN do 31 grudnia. Tymczasem… termin ostateczny to 29 sierpnia. Wesoło! Prawda? Tak więc dostałam zawrotnego przyspieszenia. Nie wiem wprawdzie z czego będę teraz żyła, bo muszę przestać chodzić do redakcji i tylko pisać. Jednak taki bat nad głową to nie żarty. W przeciwnym razie będę musiała zwracać stypendium, a przecież już je „przeżyłam”. Na analizę, czemu tak się stało, że mi się sierpień z grudniem pomylił będzie czas później. Na razie do dzieła. Będę tu pisała więc teraz krótko. Na razie zapraszam do śledzenia moich poczynań na stronie poświęconej projektowi i proszę o trzymanie kciuków za szczęśliwy koniec, bo jak wiadomo „miłe złego początki a koniec żałosny”. Ja na żałosny koniec nie mogę sobie pozwolić.

Starzy czytelnicy bloga pamiętają, że wszystko zaczęło się od… Tajemnicy przystanku tramwajowego

A dla zachęty…

PRZEDMOWA, CZYLI… JAK PRAWDA MIESZA SIĘ Z FIKCJĄ

Nie jest to opracowanie historyczne, a zbiór opowiadań łączących się w całość i przenoszących czytelnika w głąb historii mojego miasta. To moja intelektualna zabawa, stworzona z myślą o wszystkich, którzy lubią czytać. I tych starych i tych młodych, bo każdy znajdzie tu coś dla siebie. Są tu postaci żyjące, gdy piszę te słowa i takie, które już dawno odeszły z tego świata. Są historie, które zdarzyły się naprawdę i takie, które nie miały miejsca. Mieszam tu prawdę historyczną z fikcją czerpiąc całymi garściami z własnego domowego archiwum Warszawianki od wielu pokoleń oraz domowych archiwów przyjaciół i znajomych. Przede wszystkim jednak czerpię z bogatej historii Warszawy i jej mieszkańców. Ożywiam tu duchy ludzi, którzy kiedyś chodzili lub mogli chodzić ulicami mojego miasta. Wszystko po to, by pokazać, że Warszawa to nie tylko zbiór budynków, ulic i placów, ale żywy organizm, którego mieszkańcami zawsze, bez względu na epokę, targały jakieś namiętności. Tu rozkwitały romanse, dochodziło do zbrodni, ludzie się rodzili i umierali.
Gdy byłam jeszcze studentką historii sztuki Uniwersytetu Warszawskiego, podczas jednego z wykładów o klasycystycznej architekturze Warszawy profesor Tadeusz S. Jaroszewski, który miał zwyczaj przytaczać też anegdotki dotyczące budowli, opowiedział o pewnym zdarzeniu, które miało miejsce w Pałacu Potockich w 4 kwietnia 1782 roku. Otóż tego dnia zmarł w nim August Aleksander Czartoryski, twórca potęgi tego rodu. Zmarł grając w wista z Nuncjuszem Papieskim. Jako człowiek dobrze wychowany konając powiedział:
– Jego ekscelencja wybaczy, ale nie dokończymy tej partii, gdyż umieram.
Jak powiedział pan profesor, Nuncjusz, którym w tym czasie na ziemiach polskich był Jan Andrzej Archetii, usłyszawszy takie wyznanie zdurniał ponoć do tego stopnia, że konającego przeżegnał ręką pełną kart.
Ta anegdota pozwoliła mi inaczej spojrzeć na gmach Ministerstwa Kultury, które w 2014 roku przyznało mi półroczne stypendium literackie właśnie na tę książkę. Dzięki profesorowi Jaroszewskiemu i jego wykładom wiem, że pałac w którym dziś mieści się Ministerstwo, niejedno w życiu widział. Również ta anegdota sprawiła, że inaczej patrzę na pozostałe stołeczne budynki, a także ulice i place.
Co w tej książce jest prawdą, a co zmyśliłam? To zagadka dla varsavianistów i historyków, którzy mam nadzieję, że będą się przy lekturze bawić równie dobrze, jak ja podczas pisania. Gdy przegryzając się przez stosy opasłych tomów i artykułów o naszej stolicy, łączyłam niewidzialne a czasem nieistniejące wątki i dopasowywałam je do osnowy, jaką jest historia Warszawy. Mam też nadzieję, że żyjący, którzy odnajdą siebie na kartach tej książki, nie skrzyczą mnie za to, że nie pytając ich o zdanie, kazałam im mówić rzeczy, których nigdy nie mówili. Zrobiłam to ze szczerej sympatii do nich. Dziękuję Wam wszystkim za to, że byliście moim natchnieniem.

czytaj dalej… Legendy Warszawskie

About Małgorzata Karolina Piekarska
dziennikarka, pisarka, blogerka.

Print Friendly, PDF & Email

Jestem członkiem

Jestem członkiem

Instagram!

Ostatnio na blogu…

Kategorie

Ale to już było

Kalendarz

Maj 2018
P W Ś C P S N
« Kwi    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Od 8 grudnia 2017 gości było...

  • 35
  • 35 833

Stypendysta MKiDN 2017

Na Facebooku

Na Google+

Już w księgarniach

Kliknij na okładkę – przeniesiesz się do księgarni wydawcy.


Syn-dwóch-matek_1000

projekt 4 c
Tropiciele_front
klasa-pani-czajki-wyd-ii-cd
okladka
kurs dziennikarstwa

Copyright © 2018 W świecie absurdów
WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com