Kto komu przynosi wstyd?

Spread the love

Taki porządny ojciec a córeczka…hmm materiały o szaletach robi dla TVP. Niestety adekwatnie do poziomu. Trudno, talentu czasami się nie dziedziczy.

Śląska

Taki komentarz pojawił się na mojej stronie pod moim wspomnieniem o ojcu. Zatkało mnie, ale… zatwierdziłam. W końcu postanowiłam kiedyś, że zatwierdzam wszystkie oprócz spamów. No… chyba, że zostaje przekroczona granica kultury. Dlaczego mnie zatkało? Z wielu powodów.

Po pierwsze w moim pojęciu nie ma nic złego w temacie o szaletach, a wręcz przeciwnie. Jedynym stworzeniem, które nie wydala nic jest jętka, bo żyje tylko jeden dzień. W prawie dwumilionowym mieście jakim jest Warszawa powinny być szalety. A zadaniem dziennikarza newsowego w takim programie jak Telewizyjny Kurier Warszawski jest służyć mieszkańcom stolicy informacją. Przygotowywać materiały o ich sprawach. Taką sprawą na pewno jest… brak toalet! Powinno to tez interesować przyjezdnych. Czyżby krytykant podpisany jako “Śląska” sam nie wydalał i był jętką?

Po drugie materiał o tym, że w Warszawie są jedynie 3 miejskie szalety i wszystkie na starym mieście robiłam kilka tygodni temu. Ktoś ma po prostu spóźniony zapłon.

Po trzecie wreszcie ten ktoś nie zwrócił uwagi na moje relacje z obchodów 64. rocznicy Powstania Warszawskiego, materiały z wystaw w warszawskich muzeach, a przyczepił się do toalet.

Też gratuluję poziomu. Zamieścić ten komentarz pod wspomnieniem o Ojcu? Czemu nie pod informacją o mnie? Chętnie napisałabym, że kulturę z domu się wynosi, ale nie  komentuje komentarzy na swojej stronie, a sama z siebie e-maila pisać do tego kogoś nie będę skoro on nie odważył sie przysłac e-maila do mnie. Zreszta nie wiem kim ten ktoś jest, bo komentarz jest anonimowy. Cóż… w oczy trudno się mówi jakiekolwiek uwagi. Jeszcze trudniej się je pisze podpisując imieniem i nazwiskiem. Najłatwiej w anonimowym komentarzu.

Tak też jest z komentarzami na blogu pod moim wpisem o Media Markt. Z krytykujących mój wpis anonimów nikt nie zwrócił uwagi, że sama przyznałam, że moja wina, że nie sprawdziłam faktury i że mam nauczkę. Dlatego właśnie nie krzyczałam, nie wyzywałam pana z biura obsługi klienta. Zresztą… naprawdę nie mój styl. (Nie wyzywałam i wtedy, gdy sprzedano mi tam dwa zepsute telewizory i wmawiano, że nie są zepsute tylko ja jestem głupia. Ani gdy sprzedano mi zepsutą pralkę, grę bez odblokowującego kodu i uszkodzone dwie klawiatury.) Nikt też nie zwrócił uwagi, że… Nie usłyszałam słowa “przepraszam” za to, że faktura była źle wystawiona. A przecież “przepraszam” naprawdę nic nie kosztuje.

Ten internet rzeczywiście rozbestwia ludzi. Każdy może wszystko wszędzie napisać na dodatek nie podpisując się imieniem i nazwiskiem. Pewnie w ten sposób poprawia swoje samopoczucie. Mam nadzieję, że pomogło. I współczuję, że ma na te poprawę samopoczucia tak prymitywną metodę. Ja wolę swoją. Nazywa się książka lub film.

PS. Ojciec też kiedyś zrobił materiał o szaletach, a nawet interwencję o chorej psychicznie pani, która robiła kupę na podłogę. Śmierdziało w całej kamienicy. A ojciec jak wrócił z pracy do domu to z obrzydzenia nie chciał jeść kolacji.

About Małgorzata Karolina Piekarska
dziennikarka, pisarka, blogerka.

Print Friendly, PDF & Email

Jestem członkiem

Jestem członkiem

Kategorie

Ale to już było

Kalendarz

Maj 2019
P W Ś C P S N
« Kwi    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Od 8 grudnia 2017 gości było...

  • 42
  • 195 911

Na Facebooku

Stypendysta MKiDN 2014 i 2017

Już w księgarniach

Kliknij na okładkę – przeniesiesz się do księgarni wydawcy.

Syn-dwóch-matek_1000

projekt 4 c

Tropiciele_front

klasa-pani-czajki-wyd-ii-cd

okladka

kurs dziennikarstwa

Copyright © 2019 W świecie absurdów