Od rana chodz\u0119 ot\u0119pia\u0142a. Nie ciesz\u0105 nawet udane rozmowy w jednym z wydawnictw na temat publikacji kolejnych ?moich wypocin?. Wszystko przez bezsensown\u0105 \u015bmier\u0107 cz\u0142owieka, kt\u00f3rego nawet nie zna\u0142am.<\/p>\n
Zacz\u0119\u0142o si\u0119 jeszcze wczoraj, kiedy wpad\u0142am do redakcji. Jedna z kole\u017canek by\u0142a zdenerwowana, bo zagin\u0105\u0142 jej ch\u0142opak. W pomoc w poszukiwaniach w\u0142\u0105czyli si\u0119 prawie wszyscy. I tak wykonywane by\u0142y telefony do rzecznik\u00f3w stra\u017cy miejskiej, policji, pogotowia, sto\u0142ecznych szpitali, warszawskiego metra, kt\u00f3rym zaginiony jecha\u0142, wracaj\u0105c ze spotkania z koleg\u0105 itd. Ci, kt\u00f3rzy nie mogli nic zrobi\u0107 ? pocieszali. Mo\u017ce upi\u0142 si\u0119, mo\u017ce \u015bpi, etc. Ja m\u00f3wi\u0142am, \u017ce najlepsz\u0105 wiadomo\u015bci\u0105 jest brak wiadomo\u015bci. \u017be jak si\u0119 dzieje co\u015b z\u0142ego to od razu o tym wiemy, a skoro ona nie wie nic to znak, \u017ce jest o’kay. Niestety kole\u017canka by\u0142a coraz bardziej roztrz\u0119siona. M\u00f3wi\u0142a, \u017ce ma z\u0142e przeczucia. O 19-tej mia\u0142a p\u00f3j\u015b\u0107 na policj\u0119 zg\u0142osi\u0107 oficjalne zagini\u0119cie. Ostatni raz rozmawia\u0142y\u015bmy kwadrans po 19-tej. Po 21-szej zadzwoni\u0142 do mnie telefon z redakcji. Dowiedzia\u0142am si\u0119, \u017ce dziewczyna sp\u0119dzi\u0142a tam prawie dwie godziny, by dowiedzie\u0107 si\u0119, \u017ce ukochany le\u017cy w kostnicy, bo wpad\u0142 pod tramwaj.<\/p>\n
Nie zna\u0142am jej ch\u0142opaka, ale znam j\u0105. Bardzo j\u0105 lubi\u0119, bo jest sympatyczna, uczynna, grzeczna, inteligentna i tak dalej? Dzi\u015b okaza\u0142o si\u0119, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 ludzi z naszej redakcji\u00a0w nocy nie mog\u0142a spa\u0107. Ja budzi\u0142am si\u0119 kilka razy i przewraca\u0142am z boku na bok my\u015bl\u0105c o niej. Od rana rozmawiali\u015bmy o krucho\u015bci \u017cycia, o tym jak czujemy si\u0119 bezsilni, jak bardzo chcieliby\u015bmy zrobi\u0107 co\u015b dla naszej kole\u017canki, ale w takiej sytuacji nikt z nas nie wie, co tak naprawd\u0119 zrobi\u0107. Z przera\u017ceniem wspominali\u015bmy jak pokazywa\u0142a nam sukienki \u015blubne?<\/p>\n
I pomy\u015ble\u0107, \u017ce do\u015b\u0107 podobny w\u0105tek nag\u0142ej \u015bmierci jest w mojej ksi\u0105\u017cce ?LO-teria?. W\u0105tek bynajmniej nie wyssany z palca. Mnie pod pi\u00f3ro wcisn\u0119\u0142o go \u017cycie, a teraz to \u017cycie zatoczy\u0142o wielkie i zarazem straszne ko\u0142o. I co z tym zrobi\u0107?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Od rana chodz\u0119 ot\u0119pia\u0142a. Nie ciesz\u0105 nawet udane rozmowy w jednym z wydawnictw na temat publikacji kolejnych ?moich wypocin?. Wszystko przez bezsensown\u0105 \u015bmier\u0107 cz\u0142owieka, kt\u00f3rego nawet nie zna\u0142am. Zacz\u0119\u0142o si\u0119 jeszcze wczoraj, kiedy wpad\u0142am do redakcji. Jedna z kole\u017canek by\u0142a zdenerwowana, bo zagin\u0105\u0142 jej ch\u0142opak….<\/p>\n