![\"\"](\"http:\/\/upload.wikimedia.org\/wikipedia\/commons\/4\/4d\/Bundesarchiv_Bild_146-1969-062A-58%2C_%22Verein_Lebensborn%22%2C_Taufe.jpg\")
<\/a><\/p>\nna zdj\u0119ciu ceremonia \u201echrztu\u201d dziecka adoptowanego przez niemieck\u0105 rodzin\u0119 z o\u015brodka Lebensborn<\/p>\n
Przygotowywa\u0142am w swoim czasie kilka materia\u0142\u00f3w dla telewizji o wspomnieniach dzieci z czas\u00f3w wojny. \u00a0Publikowa\u0142a je Fundacja \u201eMoje wojenne dzieci\u0144stwo\u201d. W drugim tomie znalaz\u0142y si\u0119 wspomnienia pani Anny Kociuby. Nosz\u0105 tytu\u0142 \u201eElement rasowo warto\u015bciowy\u201d. Pozwol\u0119 sobie zacytowa\u0107 drobny fragment, bo kiedy przed laty to czyta\u0142am, ta historia zrobi\u0142a na mnie piorunuj\u0105ce wra\u017cenie. Anna Kociuba zosta\u0142a odebrana rodzicom, gdy mia\u0142a sze\u015b\u0107 lat, bo pomy\u015blnie przesz\u0142a testy rasowe, na kt\u00f3re zabierano polskie dzieci w wieku 0-6 lat. Wywieziono j\u0105 do Kalisza do jednego z wielu o\u015brodk\u00f3w Lebensborn. By\u0142a to instytucja dzia\u0142aj\u0105ca w strukturach SS, kt\u00f3rej zadaniem by\u0142o stworzenie odpowiednich warunk\u00f3w do \u201eodnowienia krwi niemieckiej\u201d i \u201ehodowli nordyckiej rasy nadludzi\u201d poprzez odpowiedni\u0105 selekcj\u0119 kobiet i m\u0119\u017cczyzn przeznaczonych do rozmna\u017cania w ramach demograficzno-politycznych za\u0142o\u017ce\u0144 nazistowskiej polityki rasowej. O\u015brodki wybiera\u0142y te\u017c dzieci, ich zdaniem rasowo odpowiednie, spo\u015br\u00f3d dzieci podbitych narod\u00f3w. Te dzieci poddawano germanizacji. Jednym z takich dzieci by\u0142a Anna Kociuba. Mama zaszy\u0142a jej w p\u0142aszczyku kartk\u0119 z danymi osobowymi i przykaza\u0142 nigdy nie rozstawa\u0107 si\u0119 z tym p\u0142aszczem.<\/p>\n
\u201eW Kaliszu by\u0142am kilka miesi\u0119cy, nie pami\u0119tam, czy ju\u017c wtedy nauczy\u0142am si\u0119 j\u0119zyka niemieckiego, ale my\u015bl\u0119, \u017ce jeszcze umia\u0142am po polsku i pami\u0119tam, jak si\u0119 nazywam, cho\u0107 nazwisko te\u017c mi odebrano i nazywa\u0142am si\u0119 odt\u0105d Anna Zachertm<\/em> \u2013 Napisa\u0142a Anna Kociuba w swoich wspomnieniach opublikowanych w 1999 roku. \u2013 Tak wi\u0119c straci\u0142am swoj\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 po raz pierwszy. Potem odes\u0142ano mnie do obozu w Oberweis ko\u0142o Salzburga na terenie Austrii. By\u0142o jeszcze gorzej, wi\u0119ksza dyscyplina, obowi\u0105zywa\u0142 wy\u0142\u0105cznie j\u0119zyk niemiecki, panowa\u0142 g\u0142\u00f3d i cz\u0119sto stosowano kary cielesne za ka\u017cde drobne \u201ewykroczenie\u201d. Do samotno\u015bci i g\u0142odu by\u0142am przyzwyczajona, ale strasznie ba\u0142am si\u0119 zamkni\u0119cia w piwnicy (l\u0119k przed ciemno\u015bci\u0105 pozosta\u0142 do dzi\u015b) i kar cielesnych, to znaczy bicia, a zw\u0142aszcza tak upokarzaj\u0105cego bicia po twarzy. Czas jednak p\u0142yn\u0105\u0142 i w ko\u0144cu roku 1944 zacz\u0119to dzieci \u201erozdawa\u0107\u201d tym Austriakom, kt\u00f3rzy byli ch\u0119tni do adoptowania polskiego dziecka. <\/em>
\n Posz\u0142am na \u201epierwszy ogie\u0144\u201d \u2013 pierwsza z dzieci zosta\u0142am zabrana z obozu przez bezdzietne ma\u0142\u017ce\u0144stwo mieszkaj\u0105ce w Oberweis. Adoptowano mnie, pos\u0142ano do konfirmacji, nazywa\u0142am si\u0119 teraz Anna Pianek, mia\u0142am \u201emam\u0119\u201d i \u201etat\u0119\u201d \u2013 zn\u00f3w straci\u0142am to\u017csamo\u015b\u0107. U tych ludzi mia\u0142am namiastk\u0119 domu, my\u015bl\u0119, \u017ce na sw\u00f3j spos\u00f3b mnie kochali, chcieli tylko wykorzeni\u0107 ze mnie resztk\u0119 polsko\u015bci, mia\u0142am uchodzi\u0107 za ich rodzon\u0105 c\u00f3rk\u0119 i tak te\u017c wszystkim si\u0119 przedstawia\u0107. Stopniowo wrasta\u0142am w nowe \u015brodowisko \u2013 nie m\u00f3wi\u0142am ju\u017c po polsku i sama ju\u017c nie wiedzia\u0142am, kim tak naprawd\u0119 jestem. Stopniowo przesz\u0142o\u015b\u0107 zaciera\u0142a si\u0119, cho\u0107 jeszcze \u201epo cichu\u201d wspomina\u0142am prawdziwych rodzic\u00f3w i tamte przyjaci\u00f3\u0142ki, tu mia\u0142am ju\u017c nowe kole\u017canki i nie chcia\u0142am si\u0119 od nich odr\u00f3\u017cni\u0107 i by\u0107 przedmiotem szykan, jako \u201epolski b\u0119kart\u201d, czy te\u017c \u201epolska \u015bwinia\u201d. By\u0142am przecie\u017c zaledwie 8-letnim dzieckiem tak ci\u0119\u017cko do\u015bwiadczonym przez los, \u0142akn\u0105cym uczu\u0107 mi\u0142o\u015bci i serdecznej przyja\u017ani innych ludzi (mo\u017ce dlatego przez ca\u0142e swoje dalsze \u017cycie chcia\u0142am mie\u0107 wielu przyjaci\u00f3\u0142 i zaskarbi\u0107 sobie \u017cyczliwo\u015b\u0107, bardzo si\u0119 o to stara\u0142am). Do dzi\u015b utrata kogo\u015b bliskiego to dla mnie cios w samo serce, dotyczy to nie tylko najbli\u017cszych, ale i przyjaci\u00f3\u0142.<\/em>
\n Dzieci s\u0105siad\u00f3w nie ca\u0142kiem jednak traktowa\u0142y mnie \u201ejak swoj\u0105\u201d. Moi przybrani rodzice nie mogli zmieni\u0107 miejsca zamieszkania, a ich znajomi wiedzieli, \u017ce jestem Polk\u0105 i z tego powodu cz\u0119sto nie sk\u0105pili mi szyderstw ani obra\u017aliwych epitet\u00f3w. Czasy by\u0142y trudne, moim przybranym rodzicom te\u017c nie powodzi\u0142o si\u0119 dobrze, ale dzielili si\u0119 tym, co mieli. Tak doczeka\u0142am wyzwolenia, o czym oczywi\u015bcie nie wiedzia\u0142am. S\u0142ysza\u0142am rozmowy doros\u0142ych i cz\u0119sto siedzia\u0142am w rowie obok szosy, gdzie przeje\u017cd\u017ca\u0142y kawalkady ameryka\u0144skich d\u017cip\u00f3w \u2013 cz\u0119sto rzucali mi s\u0142odycze, suchary itp. \u0141upy te zwykle oddawa\u0142am przybranej matce. Pewnego razu taki w\u0142a\u015bnie d\u017cip zatrzyma\u0142 si\u0119 ko\u0142o naszego domu. Do mieszkania przyszli dwaj polscy oficerowie z ch\u0142opcem kilka lat starszym ode mnie o imieniu Olek, kt\u00f3rego zna\u0142am z oboz\u00f3w w Kaliszu i Oberweis \u2013 powiedzia\u0142 tym oficerom, \u017ce jestem polskim dzieckiem, bo zapami\u0119ta\u0142 adres tej rodziny, kt\u00f3ra mnie adoptowa\u0142a. Zapytana przez nich, kim jestem, odpowiedzia\u0142am zgodnie z \u017c\u0105daniem przybranych rodzic\u00f3w, \u017ce jestem ich c\u00f3rk\u0105 \u2013 ba\u0142am si\u0119, \u017ce mog\u0105 mnie pobi\u0107. Nie rozumia\u0142am ju\u017c ani jednego s\u0142owa w j\u0119zyku polskim. Musieli do mnie m\u00f3wi\u0107 po niemiecku. Polacy widzieli moje przera\u017cenie i nie uwierzyli, \u017ce jestem prawdziwym dzieckiem tych pa\u0144stwa. Zn\u00f3w przy akompaniamencie \u0142ez, rozpaczy i krzyk\u00f3w zosta\u0142am zabrana z ich domu. Po raz kolejny straci\u0142am to\u017csamo\u015b\u0107 \u2013 mia\u0142am ju\u017c prawie 9 lat i zn\u00f3w nie wiedzia\u0142am, kim jestem.\u201d <\/em><\/p>\nAnna wr\u00f3ci\u0142a do biologicznych rodzic\u00f3w.<\/p>\n
\u201eWraz z opiekunk\u0105 i starszym koleg\u0105, kt\u00f3ry pochodzi\u0142 z \u0141odzi, etapami wr\u00f3ci\u0142am do wyt\u0119sknionego kraju. I zn\u00f3w rozczarowanie i smutek \u2013 w Katowicach umieszczono nas w obozie za drutami, gdzie przebywali je\u0144cy niemieccy, kt\u00f3rzy mieli by\u0107 deportowani do Niemiec. Zn\u00f3w spa\u0142am na bar\u0142ogu, nie by\u0142o jedzenia, gryz\u0142y mnie insekty. Ch\u0142opiec by\u0142 starszy i jako\u015b uda\u0142o mu si\u0119 wr\u00f3ci\u0107 szybko do \u0141odzi. Ja czeka\u0142am, \u017ceby kto\u015b po mnie przyjecha\u0142, ale wszyscy zapomnieli o dziecku, pl\u0105cz\u0105cym si\u0119 mi\u0119dzy je\u0144cami, g\u0142odnym i zn\u00f3w zap\u0142akanym. By\u0142am spuchni\u0119ta od p\u0142aczu i straszliwie pogryziona przez pluskwy. Wreszcie po kilku strasznych tygodniach kto\u015b sobie przypomnia\u0142 i powiadomi\u0142 rodzic\u00f3w. Kt\u00f3rej\u015b nocy wszed\u0142 do baraku, do izby, w kt\u00f3rej spa\u0142am, m\u00f3j tata \u2013 pozna\u0142am go, ale ba\u0142am si\u0119, \u017ce on mnie nie pozna po tylu latach i nie zechce zabra\u0107. Krzycza\u0142am \u2013\u201eTatu\u015b, to ja twoja c\u00f3reczka, moja mama nazywa si\u0119 Zosia, moja przyjaci\u00f3\u0142ka nazywa si\u0119 Terenia\u201d. Tata oczywi\u015bcie p\u0142aka\u0142 z rado\u015bci, pozna\u0142 mnie, mimo \u017ce by\u0142am strasznie wyn\u0119dznia\u0142a. Kupi\u0142 mi w poci\u0105gu bu\u0142k\u0119 z kie\u0142bas\u0105 i jej smaku nigdy nie zapomn\u0119, by\u0142a taka dobra.\u201d<\/em><\/p>\nNajbardziej znana jest historia Alojzego Twardeckiego. Urodzony w 1938 roku w Rogo\u017anie syn polskiego oficera, zosta\u0142 w 1942 odebrany matce, przewieziony do sieroci\u0144ca w Kaliszu, a nast\u0119pnie wywieziony do Berlina i oddany do adopcji niemieckiej rodzinie oficera NSDAP. By\u0142 przekonany, ze jest Niemcem. Gdy maj\u0105c 14 lat dowiedzia\u0142 si\u0119, ze jest inaczej prze\u017cy\u0142 szok. Wiedzia\u0142, \u017ce jest adoptowany. By\u0142 jednak przekonany, \u017ce jego prawdziwi rodzice byli Niemcami i zostali zamordowani przez Polak\u00f3w. Jako 15 latek przyjecha\u0142 do Polski zobaczy\u0107 kobiet\u0119, kt\u00f3ra bezczelnie podawa\u0142a si\u0119 za jego matk\u0119. Chcia\u0142 jej prosto w oczy powiedzie\u0107, ze to pomy\u0142ka. Przyjecha\u0142\u2026 Skonfrontowa\u0142 to, co s\u0142ysza\u0142 o Polsce od Niemieckich rodzic\u00f3w z tym, co us\u0142ysza\u0142 od Polskiej matki. Nie m\u00f3g\u0142 uwierzy\u0107 w jej s\u0142owa. Kiedy opowiada\u0142a mu o prze\u015bladowaniach Polak\u00f3w przez Niemc\u00f3w, o obozach koncentracyjnych i innych okrucie\u0144stwach II wojny \u015bwiatowej zaprzecza\u0142 powo\u0142uj\u0105c si\u0119 na niemieckie gazety, kt\u00f3re pisa\u0142y o mordach dokonywanych przez Polak\u00f3w na Niemcach. Jak sam napisa\u0142: \u201eS\u0142ucha\u0142em historii o heroicznych zmaganiach uczestnik\u00f3w Powstania Warszawskiego, o bohaterstwie dzieci Warszawy, o Armii Krajowej, zamachu na Kutscher\u0119 i Cafe-Club, o pot\u0119\u017cnym ruchu partyzanckim… i traci\u0142em poczucie rzeczywisto\u015bci. Przecie\u017c nic o tym nie wiadomo w Niemczech. Polacy nie maj\u0105 przecie\u017c zmys\u0142u organizacyjnego, jak oni to zrobili? Niewiarygodne! A te bzdury o obozach koncentracyjnych! Nikt u nas nie dawa\u0142 temu wiary i nie tylko u nas. Spotyka\u0142em Amerykan\u00f3w, kt\u00f3rzy r\u00f3wnie\u017c twierdzili, \u017ce to komunistyczna propaganda. Nawet dziadek i tata podawali takie wiadomo\u015bci w w\u0105tpliwo\u015b\u0107.\u201d<\/em><\/p>\nJednak Twardecki zosta\u0142 w Polsce. Nauczy\u0142 si\u0119 Polskiego, kt\u00f3ry to j\u0119zyk wyparto z niego. Nakr\u0119cono o nim cztery filmy dokumentalne. Z czego dwa polskie, jeden brytyjski i jeden niemiecki. Napisa\u0142 tez ksi\u0105\u017ck\u0119 \u201eSzko\u0142a janczar\u00f3w\u201d (z niej pochodzi powy\u017cszy cytat), w kt\u00f3rej opisa\u0142 swoje \u017cycie w niemieckiej rodzinie z niemieckim tat\u0105, mam\u0105 i dziadkami. Jak sam wspomina\u0142 niemieccy rodzice byli dla niego cudowni: \u201eTraktowali mnie jak swoje dziecko. Kiedy\u015b w Bawarii je\u017adzili\u015bmy z tat\u0105 po wsiach i co\u015b sprzedawali\u015bmy. Ojciec m\u00f3wi\u0142 po bawarsku, ja si\u0119 nie odzywa\u0142em. Brali nas natychmiast za ojca i syna. Byli\u015bmy obydwaj szcz\u0119\u015bliwi.<\/em> \u2013 Opowiada\u0142 po latach w wywiadzie udzielonym Wysokim Obcasom. \u2013\u00a0Mama pracowa\u0142a, jako szefowa dzia\u0142u urlopowego Luftwaffe. Ojciec z zawodu by\u0142 in\u017cynierem. By\u0142 dyrektorem w jakiej\u015b instytucji zajmuj\u0105cej si\u0119 wydobyciem metali szlachetnych. Mama mia\u0142a w \u015brody czas kawowy, tzn. podwieczorek dla pa\u0144 i rozmowy o dzieciach, a tata i inni m\u0119\u017cczy\u017ani spotykali si\u0119 w czwartki. Palili fajk\u0119 czy cygara i grali w szachy.<\/em>
\n Lubi\u0142em patrze\u0107, jak ojciec malowa\u0142 obrazy, uczy\u0142 mnie malowa\u0107. Czeka\u0142em na weekendy, czas, kiedy b\u0119d\u0119 z rodzicami w domu, nie w szkole. Ojciec wtedy malowa\u0142, a mama gra\u0142a na pianinie. Kiedy\u015b dosta\u0142em od taty na Gwiazdk\u0119 zrobiony przez niego w\u0142asnor\u0119cznie teatrzyk kukie\u0142kowy. 12 kukie\u0142ek wykonanych z gazet. Co\u015b pi\u0119knego. Nigdy w \u017cyciu nie dosta\u0142em pi\u0119kniejszego prezentu.<\/em>
\n Dziadkowie mnie rozpieszczali. Siedzia\u0142em na kolanach u dziadka, a on opowiada\u0142 mi bajki. Mieli\u015bmy ogromny ogr\u00f3d, w kt\u00f3rym dziadek hodowa\u0142 r\u00f3\u017ce. Od rana do wieczora pracowa\u0142 w ogrodzie. Dziadek powtarza\u0142 cz\u0119sto, \u017ce ca\u0142y ten pi\u0119kny ogr\u00f3d b\u0119dzie kiedy\u015b m\u00f3j. M\u00f3wi\u0142, \u017ce jak po jego \u015bmierci nie b\u0119d\u0119 dba\u0142 o r\u00f3\u017ce, to on wstanie z grobu i mnie upomni.<\/em>
\n Wiedzieli\u015bmy wszyscy, \u017ce nie jestem ich prawdziw\u0105 rodzin\u0105, tylko niemieckim sierot\u0105, ale nikt nie robi\u0142 z tego powodu tajemnicy. Dziadek czasem nawet \u017cartowa\u0142: 'Ciebie to chyba osio\u0142 zgubi\u0142 w galopie’. To nie by\u0142o z\u0142o\u015bliwe, tylko zabawne. Babcia podrzuca\u0142a mi smako\u0142yki i ukrywa\u0142a przed rodzin\u0105 moje przewinienia. Mia\u0142a spiczasty nos i surowy wygl\u0105d, ale by\u0142a ciep\u0142\u0105 kobiet\u0105. Czu\u0142em, \u017ce mama bardzo mnie kocha. Codziennie dostawa\u0142em buziaka na dobranoc.<\/em>
\n Byli\u015bmy prawdziw\u0105 rodzin\u0105. Niczego mi u nich nie brakowa\u0142o. Nigdy od nikogo z tej rodziny nie dosta\u0142em klapsa. Dzieci\u0144stwo w tym domu mia\u0142em wspania\u0142e. Mimo bomb, wojny i strasznej okupacji francuskiej. To, czego nigdy z tego czasu nie zapomn\u0119, to powr\u00f3t ojca, kt\u00f3ry s\u0142u\u017cy\u0142 w artylerii przeciwlotniczej, do domu. Nie mieli\u015bmy w domu od niego przez jaki\u015b czas wie\u015bci i my\u015bleli\u015bmy, \u017ce zgin\u0105\u0142 w ostatnich dniach wojny. <\/em>
\n W tamtym okresie poszed\u0142em z mam\u0105 do wr\u00f3\u017cki. Mama pojecha\u0142a tam ze mn\u0105 na przedmie\u015bcia Koblencji. Chcia\u0142a wiedzie\u0107, czy ojciec \u017cyje. Ta wr\u00f3\u017cka trzyma\u0142a jaki\u015b klucz nad zdj\u0119ciem ojca i powiedzia\u0142a: '\u017byje’. Wskaza\u0142a na mnie i m\u00f3wi: 'To jest pani syn? Niemo\u017cliwe. On ma matk\u0119, ona \u017cyje. Ona go szuka’. Mama na mnie spojrza\u0142a, wiedzieli\u015bmy, \u017ce by\u0142em adoptowany. Wr\u00f3\u017cka: 'On wr\u00f3ci do swojej matki’. Moja mama by\u0142a ca\u0142a w nerwach. Ja: 'Mama, nie denerwuj si\u0119. Nie wr\u00f3c\u0119 do \u017cadnej matki’.\u201d<\/em><\/p>\nTwardecki wr\u00f3ci\u0142, ale\u2026 ilu nie wr\u00f3ci\u0142o? Zdaniem badaczy problemu do Polski nie wr\u00f3ci\u0142o oko\u0142o 180 tysi\u0119cy polskich dzieci. Nie wiedzia\u0142y, nie wiedz\u0105 i pewnie nigdy si\u0119 nie dowiedz\u0105, ze ich rodzice byli Polakami. Uwierzy\u0142y w to, \u017ce s\u0105 sierotami po niemieckich rodzicach. By\u0107 mo\u017ce teraz w kwietniu podczas emisji serialu przez ZDF siedzia\u0142y wraz ze swoimi dzie\u0107mi i wnukami przed telewizorami czuj\u0105c dum\u0119 ze swoich wspania\u0142ych rodzic\u00f3w, kt\u00f3rzy nie byli nazistami, a walczyli w obronie honoru wielkich Niemiec, cho\u0107 wcale tego nie chcieli, ale kiedy\u015b tam im kaza\u0142 z\u0142y pan Adolf Hitler.<\/p>\n
\u201eNasze matki, nasi ojcowie\u201d \u2013 tytu\u0142 serialu m\u00f3wi, \u017ce jego tw\u00f3rcy pokazuj\u0105 histori\u0119 pokolenia swoich matek i ojc\u00f3w. Czy wszystkich? Czy matki i ojcowie (babcie i dziadkowie) wszystkich wsp\u00f3\u0142czesnych Niemc\u00f3w byli Niemcami? Oto pytanie, na kt\u00f3re nikt nie pr\u00f3buje odpowiedzie\u0107. Bo grzebanie w przesz\u0142o\u015bci potrafi odkry\u0107 rzeczy, kt\u00f3re ludzie lubi\u0105 trzyma\u0107 pod dywanem. Bo prawda cz\u0119stokro\u0107 boli.<\/p>\n
Profesor Tomasz Szarota po emisji serialu powiedzia\u0142, \u017ce chcia\u0142by zobaczy\u0107 uczciwy niemiecki film. Ja te\u017c bym chcia\u0142a. Taki film, w kt\u00f3rym Niemcy poka\u017c\u0105 i getta i obozy koncentracyjne i germanizacj\u0119 dzieci, bo 250 tysi\u0119cy ludzi to jest miasto! To dwa razy tyle, ile mieszka\u0144c\u00f3w liczy P\u0142ock. To wi\u0119cej ni\u017c Cz\u0119stochowa czy wojew\u00f3dzkie miasto Kielce! To dwa razy tyle co Koblencja, w kt\u00f3rej wychowywa\u0142 si\u0119 Alojzy Twardecki.<\/p>\n
Tylko, czy spo\u0142ecze\u0144stwo, kt\u00f3rego prawie \u0107wier\u0107 miliona przodk\u00f3w zosta\u0142o ukradzione z innych pa\u0144stw i wykorzeniono z nich ich prawdziwe pochodzenie, jest w stanie taki film zrobi\u0107 i rzetelnie zmierzy\u0107 si\u0119 z przesz\u0142o\u015bci\u0105?<\/p>\n
I tak na sam koniec co\u015b osobistego… Wiem, \u017ce czytelnicy bardzo to lubi\u0105.<\/p>\n
Rzecz dzia\u0142a w dwie strony. \u00a0Mam w Berlinie siostrze\u0144ca. Bardzo fajny ch\u0142opak. Urodzi\u0142 si\u0119 Polakiem, ale jest Niemcem. Co si\u0119 sta\u0142o? Pod koniec lat 60-tych moja kuzynka (jego matka) wysz\u0142a za m\u0105\u017c. Rzecz mia\u0142a miejsce w Szczecinie, gdzie schroni\u0142 si\u0119 przed bezpiek\u0105 m\u00f3j wujek \u2013\u00a0\u017co\u0142nierz Armii Krajowej. Gdy jego c\u00f3rka m\u00f3wi\u0142a mu o narzeczonym \u2013\u00a0spyta\u0142 o nazwisko. Poda\u0142a mu. Brzmia\u0142o z niemiecka. Wujek wpad\u0142 w sza\u0142:
\n– Ja w partyzantce, w Armii Krajowej by\u0142em i z Niemcami walczy\u0142em, a ty za Niemca chcesz wyj\u015b\u0107?
\n– Tata! On Polak!
\nDziewczyna by\u0142a jednak nieprzejednana i dopi\u0119\u0142a swego. \u201eWanda\u201d zechcia\u0142a Niemca wmawiaj\u0105c \u015bwiatu, a przede wszystkim sobie, \u017ce to Polak. Nadesz\u0142a pierwsza wigilia nowo po\u015blubionych. Przy stole zebra\u0142y si\u0119 obie rodziny. Wujek spyta\u0142 si\u0119 matk\u0119 swojego zi\u0119cia:
\n– Przyznaj si\u0119. Ju\u017c jest po \u015blubie. Przecie\u017c nie rozwiedziemy ich. Czy wy jeste\u015bcie Niemcami?
\n– My Polaki! \u2013 M\u00f3wi\u0142a te\u015bciowa bij\u0105c si\u0119 w piersi.
\nKuzynka urodzi\u0142a dw\u00f3ch syn\u00f3w. Min\u0119\u0142y lata. Najpierw umar\u0142a jej matka, potem ojciec, w mi\u0119dzy czasie zmar\u0142 r\u00f3wnie\u017c te\u015b\u0107. Przez nasz kraj przetoczy\u0142a si\u0119 fala strajk\u00f3w, a potem nasta\u0142y czas kartek na cukier, mi\u0119so i wszystko inne. Ma\u0142\u017ce\u0144stwo rozwiod\u0142o si\u0119. On, wbrew wcze\u015bniejszym zapewnieniom o polsko\u015bci, wyci\u0105gn\u0105\u0142 dokumenty, kt\u00f3rymi udowodni\u0142 swoje niemieckie pochodzenie i\u2026 wyjecha\u0142 do kraju przodk\u00f3w, bo tam by\u0142 dobrobyt. Przy okazji wysz\u0142o na jaw, \u017ce niemieckie nazwisko, kt\u00f3re do tej pory nosi\u0142, nie by\u0142o jego, ale to taki drobny szczeg\u00f3\u0142. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce m\u0119\u017cczyzna, do kt\u00f3rego m\u00f3wi\u0142 per \u201etato\u201d, a synowie per \u201edziadku\u201d by\u0142 jedynie m\u0119\u017cem matki i usynowi\u0142 go, jako bodaj\u017ce kilkumiesi\u0119cznego brzd\u0105ca. Prawdziwym ojcem by\u0142 inny pan, cho\u0107 r\u00f3wnie\u017c Niemiec. Pono\u0107 niezwykle przystojny, ale \u017conaty i obarczony rodzin\u0105 \u017co\u0142nierz. Matka pozna\u0142a go pracuj\u0105c w czasie wojny w kinie w jednym z pomorskich miast. Gdy zasz\u0142a w ci\u0105\u017c\u0119 i urodzi\u0142a syna znalaz\u0142 si\u0119 taki, co zechcia\u0142 j\u0105 z dzieckiem i da\u0142 ma\u0142emu nazwisko. M\u0105\u017c kuzynki dowiedzia\u0142 si\u0119 o tym, maj\u0105c na karku 40tk\u0119. Wykrzycza\u0142 matce ca\u0142y sw\u00f3j b\u00f3l (cz\u0142owiek, do kt\u00f3rego m\u00f3wi\u0142 \u201etato\u201d mia\u0142 podobno ci\u0119\u017ck\u0105 r\u0119k\u0119 i nie oszcz\u0119dza\u0142 ch\u0142opaka). Tak zatrzasn\u0105wszy drzwi za Polsk\u0105 wyjecha\u0142 do Berlina. Jego, jak si\u0119 okaza\u0142o, niemieck\u0105 matk\u0105 \u2013\u00a0opiekowa\u0142a si\u0119 moja kuzynka \u2013 by\u0142a synowa. On wzi\u0105\u0142 ze sob\u0105 now\u0105 polsk\u0105 \u017con\u0119 i starszego z syn\u00f3w. Pi\u0119\u0107 lat temu przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Sw\u00f3j niemiecki dorobek sprzeda\u0142 i\u2026 wr\u00f3ci\u0142 sp\u0119dzi\u0107 staro\u015b\u0107 w Polsce. Jego starszy syn (m\u00f3j siostrzeniec) mieszka w Berlinie. Odwiedzi\u0142am go w kwietniu. Z dokument\u00f3w wynika, \u017ce jest Niemcem. Ogl\u0105da jednak polsk\u0105 telewizj\u0119, o\u017ceni\u0142 si\u0119 z Polk\u0105 i w domu m\u00f3wi po polsku. Jak powiedzia\u0142, na staro\u015b\u0107 przyjedzie mieszka\u0107 w Polsce. Gdy oprowadza\u0142 mnie po Berlinie i zwiedzali\u015bmy tereny dawnego muru berli\u0144skiego, na murze pami\u0119ci, na kt\u00f3rym zapisane s\u0105 nazwiska ludzi, kt\u00f3rym nie uda\u0142o si\u0119 uciec z Berlina wschodniego, pokaza\u0142 mi swoje nazwisko. Zastanawia\u0142 si\u0119 czy to kto\u015b z rodziny tego przybranego ojca jego ojca. Sam ci\u0105gle szuka swoich korzeni. Z jednej strony prosi\u0142 o przes\u0142anie zdj\u0119\u0107 ksi\u0105\u017ceczki wojskowej mojego dziadka, a swojego pradziadka – bohatera wojny polsko-bolszewickiej. Ma te\u017c dokumenty o \u015bwiadcz\u0105ce przesz\u0142o\u015bci akowskiej swojego dziadka. Z drugiej strony piel\u0119gnuje w sobie to, co niemieckie. Stoi w rozkroku nad dwiema kulturami i nacjami, kt\u00f3re z\u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 w jego postaci w jedno\u015b\u0107 na skutek zawirowa\u0144 II wojny \u015bwiatowej. My\u015bl\u0119, \u017ce oboje \u017ca\u0142ujemy, \u017ce jego niemiecka babcia a\u017c do \u015bmierci milcza\u0142a. Ja mocno tego \u017ca\u0142uj\u0119, bo zawsze fascynowa\u0142a mnie historia, a szczeg\u00f3lnie ta \u017cywa. On pewnie \u017ca\u0142uje, bo niewiele wie o tym, kim byli jego przodkowie ze strony biologicznego dziadka. Istnieje zreszt\u0105 prawdopodobie\u0144stwo, \u017ce podczas II wojny \u015bwiatowej obaj biologiczni dziadkowie strzelali do siebie. W ko\u0144cu jeden by\u0142 w AK a drugi w armii niemieckiej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Przyznam, \u017ce jeszcze prze\u017cywam serial \u201eNasze matki, nasi ojcowie\u201d. Prze\u017cywam tym bardziej, \u017ce analizuj\u0105c to, co zosta\u0142o pokazane i utwierdzaj\u0105c si\u0119 w przekonaniu, \u017ce film naprawd\u0119 powsta\u0142 \u017ceby Niemcy poprawili sobie tym filmem nastr\u00f3j, zaczynam si\u0119 zastanawia\u0107 ile we wsp\u00f3\u0142czesnych Niemcach jest\u2026 tej czystej niemieckiej…<\/p>\n
Czytaj dalej… Ile jest Niemca we wsp\u00f3\u0142czesnym Niemcu?<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,5,9],"tags":[68,83,390,441,464,894,910,1379],"class_list":["post-3664","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-dziennikarstwo","category-kultura","category-spoleczenstwo","tag-alojzy-twardecki","tag-anna-kociuba","tag-germanizacja","tag-historia","tag-ii-wojna-swiatowa","tag-nasze-matki-nasi-ojcowie","tag-niemcy","tag-tv","wpcat-4-id","wpcat-5-id","wpcat-9-id"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3664","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3664"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3664\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3664"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3664"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3664"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}