{"id":2709,"date":"2012-11-20T22:14:27","date_gmt":"2012-11-20T21:14:27","guid":{"rendered":"http:\/\/piekarska.blog.pl\/?p=2709"},"modified":"2012-11-20T22:14:27","modified_gmt":"2012-11-20T21:14:27","slug":"rozpoznac-legende-czyli-kto-zna-grobna-dziunie","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/?p=2709","title":{"rendered":"Rozpozna\u0107 legend\u0119, czyli kto zna \u201egrobn\u0105 Dziuni\u0119\u201d?"},"content":{"rendered":"
Rozpozna\u0107 legend\u0119<\/div>\n
Miejskim legendom po\u015bwi\u0119cono ju\u017c tomy. Sama czyta\u0142am o nich ju\u017c kilka ksi\u0105\u017cek. Przed moim nosem le\u017cy kolejna, zatytu\u0142owana \u201eZnikaj\u0105ca nerka\u201d, kt\u00f3rej autor Filip Grali\u0144ski zebra\u0142 alfabetycznie najpopularniejsze miejskie legendy i spr\u00f3bowa\u0142 znale\u017a\u0107, gdzie ka\u017cda z nich ma sw\u00f3j pocz\u0105tek. Pisa\u0142 i o tych miejskich legendach, kt\u00f3rymi ja si\u0119 tu w swoim czasie zajmowa\u0142am, czyli o tytu\u0142owej znikaj\u0105cej nerce, trupim jadzie, anakondzie, kradzie\u017cy babci itd., ale te\u017c o innych, kt\u00f3re zna\u0142am jako kawa\u0142y. Na przyk\u0142ad o Murzynie w autobusie, kt\u00f3remu pani robi rasistowskie uwagi, a on po jakim\u015b czasie \u0142amana polszczyzn\u0105 m\u00f3wi:<\/div>\n
– A u nas w Afryce takie stare baby to si\u0119 zjada.<\/div>\n
Jest te\u017c do\u015b\u0107 podobna o proszku na stare baby. Historia jak dw\u00f3ch facet\u00f3w na W\u0119grzech jecha\u0142o autobusem i stan\u0119\u0142y nad nimi kobiety wymownie daj\u0105c im do zrozumienia, by ust\u0105pili im miejsca. Panowie wymienili si\u0119 spojrzeniami i nagle jeden do drugiego powiedzia\u0142, \u017ce szkoda, \u017ce nie ma takiego proszku na stare baby, co to je posypujesz i znikaj\u0105. W odpowiedzi na to jedna z owych starych bab odezwa\u0142a si\u0119 po polsku:<\/div>\n
– Jak wy b\u0119dziecie starzy to ju\u017c na pewno taki proszek b\u0119dzie.<\/div>\n
Jest tu te\u017c popularna historia o babie z lask\u0105, kt\u00f3ra sta\u0142a z t\u0105 lask\u0105 w autobusie nad g\u0142ow\u0105 m\u0142odego cz\u0142owieka i postukiwa\u0142a chc\u0105c da\u0107 mu do zrozumienia, by ust\u0105pi\u0142 jej miejsca. M\u0142ody cz\u0142owiek zamiast to zrobi\u0107 powiedzia\u0142:<\/div>\n
– Mog\u0142aby pani za\u0142o\u017cy\u0107 gumk\u0119 na lask\u0119 i ciszej stuka\u0107.<\/div>\n
A babcia na to:<\/div>\n
– Gdyby gumka by\u0142a na innej lasce to ja dzi\u015b mia\u0142bym wolne miejsce.<\/div>\n
Te trzy historie w r\u00f3\u017cny spos\u00f3b opowiadaj\u0105 o tym samym. Nigdy nie wiemy czy nie natrafimy na kogo\u015b, kto zna nasz j\u0119zyk i na dodatek jest mistrzem ci\u0119tej riposty.<\/div>\n
Fajnie jest przyjrze\u0107 si\u0119 legendom, ale jeszcze fajniej zastanowi\u0107 si\u0119 nad anegdotami opowiadanymi przez znajomych. Zdarzy\u0142y si\u0119 naprawd\u0119, czy mo\u017ce jednak i one s\u0105 legendami? I gdzie jest ich pocz\u0105tek? No w\u0142a\u015bnie.<\/div>\n
Histori\u0119 o panu, kt\u00f3ry pojecha\u0142 w delegacj\u0119, a w rzeczywisto\u015bci do kochanki mieszkaj\u0105cej blok obok s\u0142ysza\u0142am wiele razy jeszcze w dzieci\u0144stwie. Nad tym czy jest legend\u0105 nie zastanawia\u0142am si\u0119. \u017be Grochola wsadzi\u0142a to do ksi\u0105\u017cki wiedzia\u0142am, ale nie analizowa\u0142am z jakiej epoki ta historia pochodzi, a to jest przecie\u017c bardzo ciekawe. Pan bowiem w szlafroku idzie od kochanki do \u015bmietnika z wiaderkiem, a potem wraz z wiaderkiem wraca do domu gdzie czeka \u017cona przekonana, \u017ce m\u0105\u017c jest w delegacji. Czy dzi\u015b m\u0119\u017cczy\u017ani chodz\u0105 w szlafrokach? Czy dzi\u015b do \u015bmietnika idzie si\u0119 z wiaderkami, czy raczej z wyj\u0119tymi z kub\u0142\u00f3w worami typy Jan Niezb\u0119dny? W og\u00f3le z roku na rok produkujemy coraz wi\u0119cej \u015bmieci i kosze, kt\u00f3re kupujemy do mieszka\u0144, te\u017c s\u0105 coraz wi\u0119ksze. Liczba legend te\u017c wzrasta. I co ciekawsze legendami staj\u0105 si\u0119 proste historie, kt\u00f3re w\u0142a\u015bciwie niczego odbiorc\u0119 nie ucz\u0105. A przecie\u017c zadaniem legendy jest przestraszy\u0107, uczuli\u0107, nauczy\u0107. Tymczasem niekt\u00f3re z historii ze \u201eZnikaj\u0105cej nerki\u201d pouczaj\u0105ce nie s\u0105. Co mi z tego, \u017ce dowiem si\u0119, \u017ce np. historia o rurze w tramwaju jest powtarzalna? Oto kto\u015b kupi\u0142 karnisz w Ikei, wi\u00f3z\u0142 go autobusem, by\u0142 t\u0142ok, postawi\u0142 go na ziemi, a kilka os\u00f3b za\u0142apa\u0142o za\u0144, bo my\u015bla\u0142o, \u017ce to dr\u0105\u017cek do trzymania. Nie wszystko z\u0142oto co si\u0119 \u015bwieci? Nie ka\u017cda rura jest dr\u0105\u017ckiem? Dla mnie to historia o tym, jak ch\u0119tnie k\u0142amiemy. W ko\u0144cu niewiele os\u00f3b je\u017cd\u017c\u0105cych do Ikei je\u017adzi tam zwyk\u0142ymi autobusami, a ju\u017c na pewno nie po takie zakupy. Dlatego wiadomo, \u017ce historia z lud\u017ami, kt\u00f3rzy trzymaj\u0105 za karnisz, bo my\u015bl\u0105, \u017ce to dr\u0105\u017cek jest nie z tej epoki, a jej bohaterowie z Ikei nie wracaj\u0105, a raczej z Pa\u0144skiej lub placu Grzybowskiego gdzie w PRL takich sklep\u00f3w by\u0142o sporo.<\/div>\n
Czytaj\u0105c ksi\u0105\u017ck\u0119 przypomnia\u0142am sobie wiele historii, kt\u00f3rych by\u0142am \u015bwiadkiem lub mi je opowiadano, a kt\u00f3re mog\u0105 sta\u0107 si\u0119 legendami. Bo przecie\u017c legendy powstaj\u0105 te\u017c z prawdziwych zdarze\u0144 tylko czasem przetworzonych. Opowiem jedn\u0105 z nich. Nie jest legend\u0105. Na razie. Moja \u015bwi\u0119tej pami\u0119ci ciocia Hanna Mioduszewska opowiada\u0142a mi kiedy\u015b wiele cudownych historii o swojej przyjaci\u00f3\u0142ce zwanej \u201eDziuni\u0105 grobn\u0105\u201d. D\u0142ugo my\u015bla\u0142am, \u017ce \u201edrobn\u0105\u201d, ale tu ciotka (z pierwszego wykszta\u0142cenia i zawodu aktorka, a z drugiego pedagog szkolny) wyra\u017anie wymawia\u0142a na pocz\u0105tku liter\u0119 \u201eg\u201d. Pewnego razu, gdy po raz kolejny ciocia opowiada\u0142a, \u017ce \u201egrobna Dziunia\u201d to i tamto postanowi\u0142am spyta\u0107, czemu Dziunia jest \u201egrobn\u0105\u201d. C\u00f3\u017c si\u0119 okaza\u0142o. Jadwiga, czyli w skr\u00f3cie Dziunia by\u0142a osob\u0105 pozbawion\u0105 poczucia humoru. Nie \u015bmieszy\u0142o j\u0105 nic, ona sama potrafi\u0142a \u015bmia\u0107 si\u0119 z siebie w stopniu zerowym, czyli wcale i jeszcze na dodatek by\u0142a obra\u017calska. Pewnego razu przysz\u0142a opowiedzie\u0107 cioci straszn\u0105 histori\u0119, kt\u00f3ra zdarzy\u0142a si\u0119 na cmentarzu jej i jej synowi, osobnikowi wyj\u0105tkowo pierdo\u0142owatemu. Bardzo to prze\u017cywa\u0142a i by\u0142a niesamowicie wr\u0119cz wzburzona ludzk\u0105 pod\u0142o\u015bci\u0105 i panuj\u0105c\u0105 wok\u00f3\u0142 znieczulic\u0105. Ot\u00f3\u017c \u201egrobna Dziunia\u201d wraz z synem posz\u0142a na cmentarz do m\u0119\u017ca, a co za tym idzie ojca swojego syna. Po drodze by\u0142 \u015bwie\u017co wykopany gr\u00f3b, do kt\u00f3rego Dziunia z ciekawo\u015bci postanowi\u0142a zajrze\u0107. Niestety po\u015blizgn\u0119\u0142a si\u0119 na kupce ziemi i wpad\u0142a do \u015brodka. Syn, kt\u00f3ry by\u0142 naprawd\u0119 potwornym pierdo\u0142\u0105 (o jego pierdo\u0142owato\u015bci s\u0142ysza\u0142am zreszt\u0105 wiele historii) pr\u00f3bowa\u0142 j\u0105 z grobu wyci\u0105gn\u0105\u0107, ale mu nie wychodzi\u0142o. Staruszka osuwa\u0142a si\u0119 z powrotem. Zacz\u0105\u0142 wi\u0119c biega\u0107 po cmentarzu, (a nie by\u0142 to 1 listopada i dzikie t\u0142umy) i zaczepia\u0107 przechodni\u00f3w, m\u00f3wi\u0105c do nich:<\/div>\n
– Czy m\u00f3g\u0142by pan mi pom\u00f3c wyj\u0105\u0107 mam\u0119 z grobu? – co nie spotyka\u0142o si\u0119 z tak\u0105 reakcj\u0105 ze strony przechodni\u00f3w, jakiej on oczekiwa\u0142. Pierdo\u0142owaty syn \u201egrobnej Dziuni\u201d dziwi\u0142 si\u0119, \u017ce wszyscy uciekaj\u0105 od niego jak od wariata. Wr\u00f3ci\u0142 wi\u0119c zn\u00f3w nad gr\u00f3b pom\u00f3c matce z niego wyj\u015b\u0107 i sam tam wpad\u0142. Jak dok\u0142adnie si\u0119 sko\u0144czy\u0142a ta historia, czyli jak oboje wyszli z grobu \u2013 nie wiem, bo ciocia opowiada\u0142a, \u017ce gdy s\u0142ucha\u0142a opowie\u015bci wzburzonej Dziuni to tak si\u0119 \u015bmia\u0142a, \u017ce \u201egrobna Dziunia\u201d, kt\u00f3ra by\u0142a oburzona reakcj\u0105 ludzi i tym, \u017ce nie chcieli synowi pom\u00f3c, obrazi\u0142a si\u0119 na ciotk\u0119, \u017ce si\u0119 z niej \u015bmieje i przez wiele miesi\u0119cy si\u0119 do niej nie odzywa\u0142a.<\/div>\n
W tej anegdocie mora\u0142u nie ma (albo ja go na razie nie widz\u0119). By zosta\u0142a miejsk\u0105 legend\u0105 musi ten mora\u0142 jednak by\u0107. Mam kilka propozycji, ale \u017cadnej nie wymieni\u0119. Niech legenda tworzy si\u0119 sama. Ja dzi\u015b podaj\u0119 tylko po\u017cywk\u0119. I my\u015bl\u0119 sobie, \u017ce cho\u0107 internet to straszny z\u0142odziej czasu, to jednak ma kilka zalet. Jedn\u0105 z nich jest to, \u017ce mo\u017cna w nim wiele rzeczy znale\u017a\u0107, a tym samym sprawdzi\u0107, czy to legenda czy mo\u017ce jednak prawda? Autor \u201eZnikaj\u0105cej nerki\u201d w\u0142a\u015bnie tym si\u0119 zaj\u0105\u0142. A ja polecam ksi\u0105\u017ck\u0119 wszystkim, kt\u00f3rzy lubi\u0105 opowiada\u0107 historie, kt\u00f3re na pewno wydarzy\u0142y si\u0119 znajomym znajomych. Jak to napisa\u0142a kiedy\u015b jedna z moich czytelniczek. \u201eJaki ten \u015bwiat jest ma\u0142y, \u017ce wszyscy mamy wsp\u00f3lnych znajomych\u201d. A je\u015bli kto\u015b zna \u201egrobn\u0105 Dziuni\u0119\u201d z Radomia lub jej pierdo\u0142owatego syna to prosz\u0119 o kontakt.<\/div>\n

\"\"Miejskim legendom po\u015bwi\u0119cono ju\u017c tomy. Sama czyta\u0142am o nich ju\u017c kilka ksi\u0105\u017cek. Przed moim nosem le\u017cy kolejna, zatytu\u0142owana \u201eZnikaj\u0105ca nerka\u201d, kt\u00f3rej autor Filip Grali\u0144ski zebra\u0142 alfabetycznie najpopularniejsze miejskie legendy i spr\u00f3bowa\u0142 znale\u017a\u0107, gdzie ka\u017cda z nich ma sw\u00f3j pocz\u0105tek. Pisa\u0142 i o tych miejskich legendach, kt\u00f3rymi ja si\u0119 tu w swoim czasie zajmowa\u0142am, czyli o tytu\u0142owej znikaj\u0105cej nerce, trupim jadzie, anakondzie, kradzie\u017cy babci itd., ale te\u017c o innych, kt\u00f3re zna\u0142am jako kawa\u0142y.<\/p>\n

Na przyk\u0142ad o Murzynie w autobusie, kt\u00f3remu pani robi rasistowskie uwagi, a on po jakim\u015b czasie \u0142amana polszczyzn\u0105 m\u00f3wi:
\n– A u nas w Afryce takie stare baby to si\u0119 zjada.<\/p>\n

Jest te\u017c do\u015b\u0107 podobna o proszku na stare baby. Historia jak dw\u00f3ch facet\u00f3w na W\u0119grzech jecha\u0142o autobusem i stan\u0119\u0142y nad nimi kobiety wymownie daj\u0105c im do zrozumienia, by ust\u0105pili im miejsca. Panowie wymienili si\u0119 spojrzeniami i nagle jeden do drugiego powiedzia\u0142, \u017ce szkoda, \u017ce nie ma takiego proszku na stare baby, co to je posypujesz i znikaj\u0105. W odpowiedzi na to jedna z owych starych bab odezwa\u0142a si\u0119 po polsku:
\n– Jak wy b\u0119dziecie starzy to ju\u017c na pewno taki proszek b\u0119dzie.<\/p>\n

Jest tu te\u017c popularna historia o babie z lask\u0105, kt\u00f3ra sta\u0142a z t\u0105 lask\u0105 w autobusie nad g\u0142ow\u0105 m\u0142odego cz\u0142owieka i postukiwa\u0142a chc\u0105c da\u0107 mu do zrozumienia, by ust\u0105pi\u0142 jej miejsca. M\u0142ody cz\u0142owiek zamiast to zrobi\u0107 powiedzia\u0142:
\n– Mog\u0142aby pani za\u0142o\u017cy\u0107 gumk\u0119 na lask\u0119 i ciszej stuka\u0107.
\nA babcia na to:
\n– Gdyby gumka by\u0142a na innej lasce to ja dzi\u015b mia\u0142bym wolne miejsce.<\/p>\n

Te trzy historie w r\u00f3\u017cny spos\u00f3b opowiadaj\u0105 o tym samym. Nigdy nie wiemy czy nie natrafimy na kogo\u015b, kto zna nasz j\u0119zyk i na dodatek jest mistrzem ci\u0119tej riposty.<\/p>\n

Fajnie jest przyjrze\u0107 si\u0119 legendom, ale jeszcze fajniej zastanowi\u0107 si\u0119 nad anegdotami opowiadanymi przez znajomych. Zdarzy\u0142y si\u0119 naprawd\u0119, czy mo\u017ce jednak i one s\u0105 legendami? I gdzie jest ich pocz\u0105tek? No w\u0142a\u015bnie.<\/p>\n

Histori\u0119 o panu, kt\u00f3ry pojecha\u0142 w delegacj\u0119, a w rzeczywisto\u015bci do kochanki mieszkaj\u0105cej blok obok s\u0142ysza\u0142am wiele razy jeszcze w dzieci\u0144stwie. Nad tym czy jest legend\u0105 nie zastanawia\u0142am si\u0119. \u017be Grochola wsadzi\u0142a to do ksi\u0105\u017cki wiedzia\u0142am, ale nie analizowa\u0142am z jakiej epoki ta historia pochodzi, a to jest przecie\u017c bardzo ciekawe. Pan bowiem w szlafroku idzie od kochanki do \u015bmietnika z wiaderkiem, a potem wraz z wiaderkiem wraca do domu gdzie czeka \u017cona przekonana, \u017ce m\u0105\u017c jest w delegacji. Czy dzi\u015b m\u0119\u017cczy\u017ani chodz\u0105 w szlafrokach? Czy dzi\u015b do \u015bmietnika idzie si\u0119 z wiaderkami, czy raczej z wyj\u0119tymi z kub\u0142\u00f3w worami typy Jan Niezb\u0119dny?<\/p>\n

W og\u00f3le z roku na rok produkujemy coraz wi\u0119cej \u015bmieci i kosze, kt\u00f3re kupujemy do mieszka\u0144, te\u017c s\u0105 coraz wi\u0119ksze. Liczba legend te\u017c wzrasta. I co ciekawsze legendami staj\u0105 si\u0119 proste historie, kt\u00f3re w\u0142a\u015bciwie niczego odbiorc\u0119 nie ucz\u0105. A przecie\u017c zadaniem legendy jest przestraszy\u0107, uczuli\u0107, nauczy\u0107. Tymczasem niekt\u00f3re z historii ze \u201eZnikaj\u0105cej nerki\u201d pouczaj\u0105ce nie s\u0105. Co mi z tego, \u017ce dowiem si\u0119, \u017ce np. historia o rurze w tramwaju jest powtarzalna?<\/p>\n

Oto kto\u015b kupi\u0142 karnisz w Ikei, wi\u00f3z\u0142 go autobusem, by\u0142 t\u0142ok, postawi\u0142 go na ziemi, a kilka os\u00f3b za\u0142apa\u0142o za\u0144, bo my\u015bla\u0142o, \u017ce to dr\u0105\u017cek do trzymania. Nie wszystko z\u0142oto co si\u0119 \u015bwieci? Nie ka\u017cda rura jest dr\u0105\u017ckiem? Dla mnie to historia o tym, jak ch\u0119tnie k\u0142amiemy. W ko\u0144cu niewiele os\u00f3b je\u017cd\u017c\u0105cych do Ikei je\u017adzi tam zwyk\u0142ymi autobusami, a ju\u017c na pewno nie po takie zakupy. Dlatego wiadomo, \u017ce historia z lud\u017ami, kt\u00f3rzy trzymaj\u0105 za karnisz, bo my\u015bl\u0105, \u017ce to dr\u0105\u017cek jest nie z tej epoki, a jej bohaterowie z Ikei nie wracaj\u0105, a raczej z Pa\u0144skiej lub placu Grzybowskiego gdzie w PRL takich sklep\u00f3w by\u0142o sporo.<\/p>\n

Czytaj\u0105c ksi\u0105\u017ck\u0119 przypomnia\u0142am sobie wiele historii, kt\u00f3rych by\u0142am \u015bwiadkiem lub mi je opowiadano, a kt\u00f3re mog\u0105 sta\u0107 si\u0119 legendami. Bo przecie\u017c legendy powstaj\u0105 te\u017c z prawdziwych zdarze\u0144 tylko czasem przetworzonych. Opowiem jedn\u0105 z nich. Nie jest legend\u0105. Na razie.<\/p>\n

Moja \u015bwi\u0119tej pami\u0119ci ciocia Hanna Mioduszewska opowiada\u0142a mi kiedy\u015b wiele cudownych historii o swojej przyjaci\u00f3\u0142ce zwanej \u201egrobn\u0105\u00a0Dziuni\u0105\u201d. D\u0142ugo my\u015bla\u0142am, \u017ce \u201edrobn\u0105\u201d, ale tu ciotka (z pierwszego wykszta\u0142cenia i zawodu aktorka, a z drugiego pedagog szkolny) wyra\u017anie wymawia\u0142a na pocz\u0105tku liter\u0119 \u201eg\u201d. Pewnego razu, gdy po raz kolejny ciocia opowiada\u0142a, \u017ce \u201egrobna Dziunia\u201d to i tamto postanowi\u0142am spyta\u0107, czemu Dziunia jest \u201egrobn\u0105\u201d. Czy to jej nazwisko? C\u00f3\u017c si\u0119 okaza\u0142o. Jadwiga, czyli w skr\u00f3cie Dziunia by\u0142a osob\u0105 pozbawion\u0105 poczucia humoru. Nie \u015bmieszy\u0142o j\u0105 nic, ona sama potrafi\u0142a \u015bmia\u0107 si\u0119 z siebie w stopniu zerowym, czyli wcale i jeszcze na dodatek by\u0142a obra\u017calska. Pewnego razu przysz\u0142a opowiedzie\u0107 cioci straszn\u0105 histori\u0119, kt\u00f3ra zdarzy\u0142a si\u0119 na cmentarzu jej i jej synowi, osobnikowi wyj\u0105tkowo pierdo\u0142owatemu. Bardzo to prze\u017cywa\u0142a i by\u0142a niesamowicie wr\u0119cz wzburzona ludzk\u0105 pod\u0142o\u015bci\u0105 i panuj\u0105c\u0105 wok\u00f3\u0142 znieczulic\u0105. Ot\u00f3\u017c \u201egrobna Dziunia\u201d wraz z synem posz\u0142a na cmentarz do m\u0119\u017ca, a co za tym idzie ojca swojego syna. Po drodze by\u0142 \u015bwie\u017co wykopany gr\u00f3b, do kt\u00f3rego Dziunia z ciekawo\u015bci postanowi\u0142a zajrze\u0107. Niestety po\u015blizgn\u0119\u0142a si\u0119 na kupce ziemi i wpad\u0142a do \u015brodka. Syn, kt\u00f3ry by\u0142 naprawd\u0119 potwornym pierdo\u0142\u0105 (o jego pierdo\u0142owato\u015bci s\u0142ysza\u0142am zreszt\u0105 wiele historii) pr\u00f3bowa\u0142 j\u0105 z grobu wyci\u0105gn\u0105\u0107, ale mu nie wychodzi\u0142o. Staruszka osuwa\u0142a si\u0119 z powrotem. Zacz\u0105\u0142 wi\u0119c biega\u0107 po cmentarzu, (a nie by\u0142 to 1 listopada i dzikie t\u0142umy) i zaczepia\u0107 przechodni\u00f3w, m\u00f3wi\u0105c do nich:
\n– Czy m\u00f3g\u0142by pan mi pom\u00f3c wyj\u0105\u0107 mam\u0119 z grobu? – co nie spotyka\u0142o si\u0119 z tak\u0105 reakcj\u0105 ze strony przechodni\u00f3w, jakiej on oczekiwa\u0142.
\nPierdo\u0142owaty syn \u201egrobnej Dziuni\u201d dziwi\u0142 si\u0119, \u017ce wszyscy uciekaj\u0105 od niego jak od wariata. Wr\u00f3ci\u0142 wi\u0119c zn\u00f3w nad gr\u00f3b pom\u00f3c matce z niego wyj\u015b\u0107 i sam tam wpad\u0142. Jak dok\u0142adnie si\u0119 sko\u0144czy\u0142a ta historia, czyli jak oboje wyszli z grobu \u2013 nie wiem, bo ciocia opowiada\u0142a, \u017ce gdy s\u0142ucha\u0142a opowie\u015bci wzburzonej Dziuni to tak si\u0119 \u015bmia\u0142a, \u017ce \u201egrobna Dziunia\u201d, kt\u00f3ra by\u0142a oburzona reakcj\u0105 ludzi i tym, \u017ce nie chcieli synowi pom\u00f3c, obrazi\u0142a si\u0119 na ciotk\u0119, \u017ce si\u0119 z niej \u015bmieje i przez wiele miesi\u0119cy si\u0119 do niej nie odzywa\u0142a. Zyska\u0142a za to ksywk\u0119 \u201egrobna Dziunia\u201d.<\/p>\n

W tej anegdocie mora\u0142u nie ma (albo ja go na razie nie widz\u0119). By zosta\u0142a dobr\u0105 miejsk\u0105 legend\u0105 musi ten mora\u0142 jednak by\u0107. Mam kilka propozycji, ale \u017cadnej nie wymieni\u0119. Niech legenda tworzy si\u0119 sama. Ja dzi\u015b podaj\u0119 tylko po\u017cywk\u0119. I my\u015bl\u0119 sobie, \u017ce cho\u0107 internet to straszny z\u0142odziej czasu, to jednak ma kilka zalet. Jedn\u0105 z nich jest to, \u017ce mo\u017cna w nim wiele rzeczy znale\u017a\u0107, a tym samym sprawdzi\u0107, czy to legenda czy mo\u017ce jednak prawda? Autor \u201eZnikaj\u0105cej nerki\u201d w\u0142a\u015bnie tym si\u0119 zaj\u0105\u0142. A ja polecam ksi\u0105\u017ck\u0119 wszystkim, kt\u00f3rzy lubi\u0105 opowiada\u0107 historie, kt\u00f3re na pewno wydarzy\u0142y si\u0119 znajomym znajomych. Jak to napisa\u0142a kiedy\u015b jedna z moich czytelniczek po lekturze jednego z wpis\u00f3w na blogu: \u201eJaki ten \u015bwiat jest ma\u0142y, \u017ce wszyscy mamy wsp\u00f3lnych znajomych\u201d. A je\u015bli kto\u015b zna \u201egrobn\u0105 Dziuni\u0119\u201d z Radomia lub jej pierdo\u0142owatego syna to prosz\u0119 o kontakt. Ch\u0119tnie dowiem si\u0119, jak oboje wyszli z grobu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Rozpozna\u0107 legend\u0119 Miejskim legendom po\u015bwi\u0119cono ju\u017c tomy. Sama czyta\u0142am o nich ju\u017c kilka ksi\u0105\u017cek. Przed moim nosem le\u017cy kolejna, zatytu\u0142owana \u201eZnikaj\u0105ca nerka\u201d, kt\u00f3rej autor Filip Grali\u0144ski zebra\u0142 alfabetycznie najpopularniejsze miejskie legendy i spr\u00f3bowa\u0142 znale\u017a\u0107, gdzie ka\u017cda z nich ma sw\u00f3j pocz\u0105tek. Pisa\u0142 i o tych…<\/p>\n

Czytaj dalej… Rozpozna\u0107 legend\u0119, czyli kto zna \u201egrobn\u0105 Dziuni\u0119\u201d?<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[77,474,695,828,1566],"class_list":["post-2709","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kultura","tag-anegdoty","tag-internet","tag-kultura-2","tag-miejskie-legendy","tag-znikajaca-nerka","wpcat-5-id"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2709","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2709"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2709\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2709"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2709"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2709"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}