Tak m\u00f3wi\u0105, a \u017ce cos w tym jest przekona\u0142am si\u0119 dzi\u015b na w\u0142asnej sk\u00f3rze. Mia\u0142am wychodzi\u0107 na spotkanie z przyjaci\u00f3\u0142k\u0105, kt\u00f3ra przylecia\u0142a do polski z Florydy. Dopija\u0142am w\u0142a\u015bnie kaw\u0119 i porz\u0105dkowa\u0142am w komputerze poczt\u0119, kiedy przyszed\u0142 mail. Pewna redakcja b\u0142aga mnie, bym napisa\u0142a na cito felieton. Sytuacja podbramkowa, ale p\u0142ac\u0105, a ja przecie\u017c ci\u0105gle tradycyjnie bez pieni\u0119dzy. Prosz\u0105 by felieton by\u0142 za 4 godziny najp\u00f3\u017aniej. Wys\u0142a\u0142am mailem pytanie na ile znak\u00f3w. Poniewa\u017c odpowied\u017a nie nadchodzi\u0142a, a ja nie chcia\u0142am marnowa\u0107 czasu, wi\u0119c siad\u0142am do pisania i… w trzy kwadranse uwin\u0119\u0142am si\u0119 z robot\u0105. Zadzwoniwszy rzecz jasna do przyjaci\u00f3\u0142ki, \u017ce sp\u00f3\u017ani\u0119 si\u0119, bo wpad\u0142a mi pilna rzecz do napisania. Gdy s\u0142a\u0142am gotowy tekst odebra\u0142am maila z odpowiedzi\u0105 na moje pytanie o liczb\u0119 znak\u00f3w. Brzmia\u0142 \u201edaj mi chwil\u0119 w\u0142a\u015bnie ustalam\u201d. Dlatego do felietonu do\u0142\u0105czy\u0142am kilka zda\u0144, kt\u00f3re brzmia\u0142y mniej wi\u0119cej tak, \u017ce tekst ma 5,5 tysi\u0105ca znak\u00f3w bez spacji, a ze spacjami 6,5, by skr\u00f3cili jak za d\u0142ugie, a ja musz\u0119 wybiega\u0107. \u017be w razie czego jestem pod telefonem i mam ze sob\u0105 laptopa. Dos\u0142ownie kilka minut p\u00f3\u017aniej, gdy ju\u017c bra\u0142am z biurka kom\u00f3rk\u0119 z zamiarem wyj\u015bcia z domu, przyszed\u0142 kolejny mail. Felieton ju\u017c niepotrzebny. Co\u015b tam si\u0119 w redakcyjnej koncepcji zmieni\u0142o. \u201eRety, jeste\u015b ob\u0142\u0119dna.\u201d napisa\u0142a redaktorka zorientowawszy si\u0119, \u017ce ma w skrzynce tekst.
\nI niech mi kto powie, \u017ce jak wpada praca w r\u0119ce to trzeba j\u0105 bra\u0107? A po co? Po raz kolejny to co zam\u00f3wione napisa\u0142am sobie do szuflady. Ona pewnego dnia p\u0119knie od tekst\u00f3w zam\u00f3wionych i nieopublikowanych, a co gorsza nieprzeczytanych nawet przez tych, kt\u00f3rzy je zam\u00f3wili. Bo jako\u015b zawsze tak si\u0119 dzieje, \u017ce zmienia si\u0119 koncepcja i to co przysy\u0142am nie jest ju\u017c potrzebne. \u017beby cho\u0107 raz by\u0142o do dupy to bym rozumia\u0142a.
\nTym razem najbardziej wkurzy\u0142o mnie jednak to, \u017ce przez zam\u00f3wiony, napisany i odrzucony przed przeczytaniem felieton, z mieszkaj\u0105c\u0105 za oceanem przyjaci\u00f3\u0142k\u0105 widzia\u0142am si\u0119 godzin\u0119 kr\u00f3cej. Musz\u0119 przesta\u0107 by\u0107 taka nadgorliwa.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tak m\u00f3wi\u0105, a \u017ce cos w tym jest przekona\u0142am si\u0119 dzi\u015b na w\u0142asnej sk\u00f3rze. Mia\u0142am wychodzi\u0107 na spotkanie z przyjaci\u00f3\u0142k\u0105, kt\u00f3ra przylecia\u0142a do polski z Florydy. Dopija\u0142am w\u0142a\u015bnie kaw\u0119 i porz\u0105dkowa\u0142am w komputerze poczt\u0119, kiedy przyszed\u0142 mail. Pewna redakcja b\u0142aga mnie, bym napisa\u0142a na cito…<\/p>\n