Podpisa\u0142am dzi\u015b umow\u0119 na ksi\u0105\u017ck\u0119 \u201eSisiorek i Miamol, czyli jak zosta\u0142am pisark\u0105\u201d Szczeg\u00f3\u0142\u00f3w i wydawcy jeszcze nie zdradz\u0119, bo lubi\u0119 dawkowa\u0107 emocje, ale… oto malutki fragmencik. Wybra\u0142am ten, bo ostatnio prawie nie wychodz\u0119 z redakcji… Oto jak odbiera\u0142am telewizj\u0119 od \u015brodka, gdy by\u0142am dzieckiem.<\/p>\n
\u201eMama telewizyjne towarzystwo ojca nazywa\u0142a band\u0105 cham\u00f3w. Twierdzi\u0142a, \u017ce s\u0105 to ludzie, kt\u00f3rzy zdecydowanie za du\u017co pij\u0105 w\u00f3dki i\u2026 kradn\u0105. To stwierdzenie mn\u0105 wstrz\u0105sn\u0119\u0142o, ale c\u00f3\u017c\u2026 fakty m\u00f3wi\u0142y same za siebie. Rodzinny sygnet z herbem, kt\u00f3ry tata nosi\u0142 na palcu, zgin\u0105\u0142 mu w \u0142azience w domu wczasowym, do kt\u00f3rego wst\u0119p mieli tylko pracownicy telewizji. By\u0142a to pierwsza strata ojca. Potem przez lata co chwila w pracy mu co\u015b gin\u0119\u0142o. A co do picia\u2026 musia\u0142o by\u0107 co\u015b na rzeczy. Pewnego dnia przysz\u0142am bowiem z tat\u0105 do niego do redakcji na Woronicza. Po prawej stronie by\u0142o okienko, w kt\u00f3rym si\u0119 bra\u0142o klucze do pokoi. Ojciec bra\u0142 klucz, pokaza\u0142 pod\u0142u\u017cn\u0105, br\u0105zow\u0105 legitymacj\u0119 telewizyjn\u0105 i w tym momencie obok stan\u0105\u0142 jaki\u015b oberwaniec. Podpisa\u0142am dzi\u015b umow\u0119 na ksi\u0105\u017ck\u0119 \u201eSisiorek i Miamol, czyli jak zosta\u0142am pisark\u0105\u201d Szczeg\u00f3\u0142\u00f3w i wydawcy jeszcze nie zdradz\u0119, bo lubi\u0119 dawkowa\u0107 emocje, ale… oto malutki fragmencik. Wybra\u0142am ten, bo ostatnio prawie nie wychodz\u0119 z redakcji… Oto jak odbiera\u0142am telewizj\u0119 od \u015brodka, gdy by\u0142am dzieckiem. \u201eMama…<\/p>\n
\n– Dzie\u0144 dobry panie redaktorze \u2013 powiedzia\u0142 do taty. Tata odpowiedzia\u0142 \u201edzie\u0144 dobry\u201d i poszli\u015bmy do pokoju, kt\u00f3ry znajdowa\u0142 si\u0119 na parterze. Gdy spyta\u0142am tat\u0119, kim jest ten dziwnie wygl\u0105daj\u0105cy pan, us\u0142ysza\u0142am, \u017ce przychodzi tu zbiera\u0107 butelki po w\u00f3dce. Ta wiadomo\u015b\u0107 u\u015bwiadomi\u0142a mi, \u017ce tu naprawd\u0119 sporo si\u0119 pije. By\u0142am tego zreszt\u0105 \u015bwiadkiem w czasie\u2026 pochod\u00f3w pierwszomajowych. Mama wysy\u0142a\u0142a mnie na nie z tat\u0105. Rusza\u0142y zawsze z Placu Powsta\u0144c\u00f3w. Otwierano wtedy na o\u015bcie\u017c telewizyjny bufet na Placu. Tam najwi\u0119ksz\u0105 popularno\u015bci\u0105 cieszy\u0142 si\u0119 tatar, zimne n\u00f3\u017cki i kieliszek w\u00f3dki. Na szcz\u0119\u015bcie by\u0142y te\u017c przysmaki dla dzieci, kt\u00f3re skutecznie zamyka\u0142y usta nieletnim, nie bardzo daj\u0105cym sobie rad\u0119 z rodzicami, kt\u00f3rzy z pochodu uciekali szybko, by w bufecie wla\u0107 w siebie kielicha. Telewizyjne pochody pierwszomajowe z tat\u0105 lubi\u0142am, bo zawsze by\u0142y wtedy gumy Donald, wata cukrowa i ulubiony m\u00f3j jab\u0142kowo-mi\u0119towy nap\u00f3j frument. Poza tym mog\u0142am nie\u015b\u0107 fajne transparenty z tytu\u0142ami program\u00f3w telewizyjnych, no i wielkie papierowe kwiaty lub balony na druciku.
\nO tym, \u017ce w telewizji si\u0119 pije, \u015bwiadczy\u0142a te\u017c historia z\u2026 pogrzebem jakiego\u015b kolegi z redakcji taty. Ko\u0144czy\u0142am wtedy drug\u0105 klas\u0119 podstaw\u00f3wki. Pogrzeb by\u0142 na Pow\u0105zkach, a stamt\u0105d do nas na Przasnysk\u0105 by\u0142o dos\u0142ownie kilka krok\u00f3w. Dlatego to u nas w domu by\u0142a stypa po tym koledze, kt\u00f3rego zreszt\u0105 nie zna\u0142am i nawet nie pami\u0119tam, jak si\u0119 nazywa\u0142. Redakcyjni znajomi taty spili si\u0119 strasznie. Szczeg\u00f3lnie spi\u0142a si\u0119 jego kole\u017canka Wanda, kt\u00f3r\u0105 zawsze bardzo lubi\u0142am i m\u00f3wi\u0142am do niej ciociu. Zna\u0142am j\u0105 z Jachranki, bo to za jej wstawiennictwem mama zgodzi\u0142a si\u0119 na wzi\u0119cie do domu Cypiska. Jednak pijana ciocia Wanda nie by\u0142a ju\u017c taka fajna jak w Jachrance. Po pierwsze bez opami\u0119tania \u015bpiewa\u0142a na ca\u0142y regulator, a po drugie\u2026 nadmiernie zainteresowa\u0142a si\u0119 wisz\u0105cym w \u0142azience granatem. By\u0142y to czasy, gdy nie by\u0142o sedes\u00f3w kompaktowych, a jedynie rezerwuary w postaci g\u00f3rnop\u0142uk\u00f3w lub syfon\u00f3w. U nas by\u0142 \u017celiwny g\u00f3rnop\u0142uk. By spu\u015bci\u0107 wod\u0119 trzeba by\u0142o poci\u0105gn\u0105\u0107 drut, na ko\u0144cu kt\u00f3rego ojciec zawiesi\u0142 prawdziwy, ale pozbawiony prochu granat. Dla jego pokolenia \u2013 pokolenia ludzi, kt\u00f3rzy prze\u017cyli wojn\u0119 – nasza \u0142azienka by\u0142a szokiem. Wielokrotnie wypadali stamt\u0105d z ob\u0142\u0119dem w oku pytaj\u0105c, czy aby na pewno ten granat nie wybuchnie i czy my w og\u00f3le wiemy, \u017ce tam wisi niewypa\u0142. Gdy podchmielona Ciocia Wanda wkroczy\u0142a do \u0142azienki i ujrza\u0142a granat, te\u017c wrzasn\u0119\u0142a, ale\u2026 z zachwytu. Postanowi\u0142a granat skonfiskowa\u0107, by nast\u0119pnego dnia nastraszy\u0107 nim telewizyjnych stra\u017cnik\u00f3w wznosz\u0105c \u201eniewypa\u0142\u201d na Woronicza. Wszelkie pr\u00f3by odebrania jej granatu spe\u0142z\u0142y na niczym. Ja by\u0142am przera\u017cona i pop\u0142aka\u0142am si\u0119, bo nie chcia\u0142am, by ciocia Wanda wyl\u0105dowa\u0142a w wi\u0119zieniu, no i \u017cal mi by\u0142o granatu, do kt\u00f3rego si\u0119 przywi\u0105za\u0142am, bo wisia\u0142 w tej \u0142azience od pocz\u0105tku. Z kolei mama by\u0142a zbulwersowana, a ojciec powiedzia\u0142, \u017ceby\u015bmy si\u0119 obie uspokoi\u0142y, bo nast\u0119pnego dnia granat b\u0119dzie z powrotem w \u0142azience. Rzeczywi\u015bcie granat szybko wr\u00f3ci\u0142 na swoje miejsce, a ciocia Wanda nie posz\u0142a do wi\u0119zienia. Wszystko dzi\u0119ki temu, \u017ce jak wytrze\u017awia\u0142a, to odechcia\u0142o jej si\u0119 straszy\u0107 ochron\u0119 z Woronicza pustym granatem.\u201d <\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"