Od rana chodz\u0119 ot\u0119pia\u0142a. Nie ciesz\u0105 nawet udane rozmowy w jednym z wydawnictw na temat publikacji kolejnych \u201emoich wypocin\u201d. Wszystko przez bezsensown\u0105 \u015bmier\u0107 cz\u0142owieka, kt\u00f3rego nawet nie zna\u0142am.<\/p>\n
Zacz\u0119\u0142o si\u0119 jeszcze wczoraj, kiedy wpad\u0142am do redakcji. Jedna z kole\u017canek by\u0142a zdenerwowana, bo zagin\u0105\u0142 jej ch\u0142opak. W pomoc w poszukiwaniach w\u0142\u0105czyli si\u0119 prawie wszyscy. I tak wykonywane by\u0142y telefony do rzecznik\u00f3w stra\u017cy miejskiej, policji, pogotowia, sto\u0142ecznych szpitali, warszawskiego metra, kt\u00f3rym zaginiony jecha\u0142, wracaj\u0105c ze spotkania z koleg\u0105 itd. Ci, kt\u00f3rzy nie mogli nic zrobi\u0107 \u2013 pocieszali. Mo\u017ce upi\u0142 si\u0119, mo\u017ce \u015bpi, etc. Ja m\u00f3wi\u0142am, \u017ce najlepsz\u0105 wiadomo\u015bci\u0105 jest brak wiadomo\u015bci. \u017be jak si\u0119 dzieje co\u015b z\u0142ego to od razu o tym wiemy, a skoro ona nie wie nic to znak, \u017ce jest o’kay. Niestety kole\u017canka by\u0142a coraz bardziej roztrz\u0119siona. M\u00f3wi\u0142a, \u017ce ma z\u0142e przeczucia. O 19-tej mia\u0142a p\u00f3j\u015b\u0107 na policj\u0119 zg\u0142osi\u0107 oficjalne zagini\u0119cie. Ostatni raz rozmawia\u0142y\u015bmy kwadrans po 19-tej. Po 21-szej zadzwoni\u0142 do mnie telefon z redakcji. Dowiedzia\u0142am si\u0119, \u017ce dziewczyna sp\u0119dzi\u0142a tam prawie dwie godziny, by dowiedzie\u0107 si\u0119, \u017ce ukochany le\u017cy w kostnicy, bo wpad\u0142 pod tramwaj.<\/p>\n
Nie zna\u0142am jej ch\u0142opaka, ale znam j\u0105. Bardzo j\u0105 lubi\u0119, bo jest sympatyczna, uczynna, grzeczna, inteligentna i tak dalej\u2026 Dzi\u015b okaza\u0142o si\u0119, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 ludzi z naszej redakcji\u00a0w nocy nie mog\u0142a spa\u0107. Ja budzi\u0142am si\u0119 kilka razy i przewraca\u0142am z boku na bok my\u015bl\u0105c o niej. Od rana rozmawiali\u015bmy o krucho\u015bci \u017cycia, o tym jak czujemy si\u0119 bezsilni, jak bardzo chcieliby\u015bmy zrobi\u0107 co\u015b dla naszej kole\u017canki, ale w takiej sytuacji nikt z nas nie wie, co tak naprawd\u0119 zrobi\u0107. Z przera\u017ceniem wspominali\u015bmy jak pokazywa\u0142a nam sukienki \u015blubne\u2026<\/p>\n
I pomy\u015ble\u0107, \u017ce do\u015b\u0107 podobny w\u0105tek nag\u0142ej \u015bmierci jest w mojej ksi\u0105\u017cce \u201eLO-teria\u201d. W\u0105tek bynajmniej nie wyssany z palca. Mnie pod pi\u00f3ro wcisn\u0119\u0142o go \u017cycie, a teraz to \u017cycie zatoczy\u0142o wielkie i zarazem straszne ko\u0142o. I co z tym zrobi\u0107?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Od rana chodz\u0119 ot\u0119pia\u0142a. Nie ciesz\u0105 nawet udane rozmowy w jednym z wydawnictw na temat publikacji kolejnych \u201emoich wypocin\u201d. Wszystko przez bezsensown\u0105 \u015bmier\u0107 cz\u0142owieka, kt\u00f3rego nawet nie zna\u0142am. Zacz\u0119\u0142o si\u0119 jeszcze wczoraj, kiedy wpad\u0142am do redakcji. Jedna z kole\u017canek by\u0142a zdenerwowana, bo zagin\u0105\u0142 jej ch\u0142opak….<\/p>\n