Tak twierdzili staro\u017cytni, a powtarza\u0142 m\u00f3j ojciec. Lepiej czego\u015b kilka, ale dobrych ni\u017c masowa produkcja. To dlatego zachwyca nas jeden mak w polu. Jedna dzika r\u00f3\u017ca na trawniku pe\u0142nym chwast\u00f3w. Jak jednak by\u0107 r\u00f3\u017c\u0105?
\nZadaje sobie to pytanie, bo jestem po kilku rozmowach na temat sprzeda\u017cy moich ksi\u0105\u017cek. Za ka\u017cdym razem r\u00f3\u017cni ludzie (bynajmniej nie pisarze) m\u00f3wili, \u017ce to co pisz\u0119 sprzedawa\u0142oby si\u0119 lepiej, gdybym produkowa\u0142a kilka ksi\u0105\u017cek rocznie, jak na przyk\u0142ad i? tu pada\u0142y nazwiska. Niestety? robi\u0142abym to, gdybym mog\u0142a \u017cy\u0107 tylko z pisania. Takie zamkni\u0119te ko\u0142o. I taka by\u0142a moja pierwsza odpowied\u017a. Potem jednak? przysz\u0142a refleksja. Niekwestionowanym rekordzist\u0105 \u015bwiata, je\u015bli idzie o liczb\u0119 napisanych ksi\u0105\u017cek jest polski pisarz J\u00f3zef Ignacy Kraszewski, kt\u00f3ry napisa\u0142 232 powie\u015bci, a w og\u00f3le wyda\u0142 ponad 600 tom\u00f3w. Jednak i tak w powszechnej \u015bwiadomo\u015bci istnieje, jako autor ?Starej Ba\u015bni?, bo nawet jego najs\u0142ynniejszy wiersz ?Dziad i baba? wielu przypisuje Adamowi Mickiewiczowi. M\u00f3j ulubiony dziewi\u0119tnastowieczny pisarz ? Boles\u0142aw Prus ? napisa\u0142 tylko kilka powie\u015bci. Nikt ich nie myli. Czemu fakt, \u017ce ?LO-teri\u0119? pisa\u0142am siedem lat ma przemawia\u0107 na moj\u0105 niekorzy\u015b\u0107? Czy nie lepiej wypuszcza\u0107 w \u015bwiat co\u015b dopracowane i przemy\u015blane? (Cho\u0107 ja i tak ci\u0105gle doszukuj\u0119 si\u0119 w swoich ksi\u0105\u017ckach b\u0142\u0119d\u00f3w.) Przecie\u017c ju\u017c stare, \u0142aci\u0144skie przys\u0142owie m\u00f3wi ?festina lente?, czyli spiesz si\u0119 powoli. Z kolei w wersji naszej rodzimej mamy przys\u0142owia: ?po\u015bpiech jest z\u0142ym doradc\u0105? lub ?po\u015bpiech jest wskazany przy \u0142apaniu pche\u0142?. Nie wiem wi\u0119c czemu nie ma szacunku dla tego, co dopracowane?
\nJest jeszcze druga sprawa? Kiedy\u015b na takim pisarskim spotkaniu, na kt\u00f3rym by\u0142o nas wielu, jedna z kole\u017canek ? autorka wielu ksi\u0105\u017cek powiedzia\u0142a, \u017ce chcia\u0142aby raz napisa\u0107 tak\u0105 grub\u0105 powie\u015b\u0107, jak ja, czy Hania Kowalewska. Pierwsza odezwa\u0142a si\u0119 wtedy Hania i powiedzia\u0142a:
\n– Ale ja zawsze sobie obiecuje, \u017ce to b\u0119dzie kr\u00f3tsze. To si\u0119 samo potem rozrasta.
\nNo niestety? tak jest z proz\u0105. I to te\u017c wyd\u0142u\u017ca prac\u0119.
\nP.S. Bro\u0144 Bo\u017ce oczywi\u015bcie nie twierdz\u0119, \u017ce wszyscy ci, kt\u00f3rzy produkuj\u0105 kilka ksi\u0105\u017cek rocznie wydaj\u0105 na \u015bwiat kalekie dzie\u0142a.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tak twierdzili staro\u017cytni, a powtarza\u0142 m\u00f3j ojciec. Lepiej czego\u015b kilka, ale dobrych ni\u017c masowa produkcja. To dlatego zachwyca nas jeden mak w polu. Jedna dzika r\u00f3\u017ca na trawniku pe\u0142nym chwast\u00f3w. Jak jednak by\u0107 r\u00f3\u017c\u0105? Zadaje sobie to pytanie, bo jestem po kilku rozmowach na temat…<\/p>\n