Musz\u0119 napisa\u0107 esej do katalogu pewnej nadchodz\u0105cej wystawy. W tym celu od wielu dni zbieram materia\u0142y. Traf albo pech chcia\u0142, \u017ce jeden artyku\u0142 na interesuj\u0105cy mnie temat zosta\u0142 opublikowany w pi\u015bmie, kt\u00f3re jest bardzo trudno dost\u0119pne. Odkry\u0142am to w pi\u0105tek i r\u00f3wnie\u017c w pi\u0105tek stwierdzi\u0142am, \u017ce w Warszawie jest w dw\u00f3ch bibliotekach, z czego jedna bardzo daleko ode mnie i dojazd niewygodny, a na dodatek czynna do 15. Druga biblioteka jest blisko pracy. Wg informacji znalezionych w sieci w pi\u0105tek czynna jest do 19. Ale niestety w ten ostatni pi\u0105tek o 17 by\u0142am um\u00f3wiona na drugim ko\u0144cu miasta w pewnej osobistej sprawie, wi\u0119c\u2026 zwolni\u0142am si\u0119, by wyj\u015b\u0107 do biblioteki. Zw\u0142aszcza, \u017ce esej pisz\u0119 w ramach obowi\u0105zk\u00f3w s\u0142u\u017cbowych. Dlatego po 13:30 wyruszy\u0142am do pobliskiej biblioteki z zamiarem przeczytania artyku\u0142u, a je\u015bli b\u0119dzie taka mo\u017cliwo\u015b\u0107 zrobienia ksero. W najgorszym przypadku sfotografowania go. Na miejscu by\u0142am o 14:10. Tymczasem na drzwiach tkwi\u0142a kartka: \u201ePosz\u0142am na obiad. Wr\u00f3c\u0119 o 14:30\u201d. Rada nie rada siad\u0142am na korytarzu, by poczeka\u0107. Niepokoi\u0107 zacz\u0119\u0142am si\u0119 o 14:40. Podesz\u0142am jeszcze raz do drzwi i wtedy spostrzeg\u0142am drug\u0105 kartk\u0119: \u201eW dniu 16 lutego biblioteka wyj\u0105tkowo czynna do 15\u201d. Czyli zosta\u0142o 20 minut do zamkni\u0119cia. Zdenerwowa\u0142am si\u0119, \u017ce bibliotekarka z tego obiadu ju\u017c nie wr\u00f3ci. Co robi\u0107? Ju\u017c wiem, \u017ce nie przeczytam artyku\u0142u. Czy jest mo\u017cliwo\u015b\u0107 zrobienia ksero nie wiem, ale chocia\u017c sfotografuj\u0119. W tym celu potrzebuj\u0119 cho\u0107 na minut\u0119 zajrze\u0107 do pisma, kt\u00f3re jest rocznikiem i sfotografowa\u0107 sobie artyku\u0142. Mo\u017ce kto\u015b wie, jak odnale\u017a\u0107 bibliotekark\u0119, kt\u00f3ra posz\u0142a na obiad? Zacz\u0119\u0142am naciska\u0107 klamki innych drzwi na pi\u0119trze instytucji, do kt\u00f3rej nale\u017cy biblioteka. Otwarte by\u0142y ente drzwi, za kt\u00f3rymi znajdowa\u0142 si\u0119 sekretariat. Wesz\u0142am, przedstawi\u0142am si\u0119, powiedzia\u0142am w czym problem. Panie nie mog\u0142y uwierzy\u0107, \u017ce biblioteka ju\u017c jest zamkni\u0119ta w dzie\u0144, w kt\u00f3ry jest czynna tylko do 15. Jedna z nich posz\u0142a ze mn\u0105 pod drzwi, a druga zacz\u0119\u0142a gdzie\u015b wydzwania\u0107. Ta, kt\u00f3ra posz\u0142a ze mn\u0105 pod drzwi, gdy spostrzeg\u0142a kartki zadzwoni\u0142a na kom\u00f3rk\u0119 kierowniczki biblioteki. Kierowniczka le\u017ca\u0142a w domu chora i to jej choroba by\u0142a przyczyn\u0105 skr\u00f3cenia czasu pracy biblioteki. Chora kierowniczka wys\u0142uchawszy mnie, zrozumiawszy co to za rocznik jest mi potrzebny, jak jest rzadki itd. stwierdzi\u0142a, \u017ce i tak nie zd\u0105\u017c\u0119 przeczyta\u0107. Odpar\u0142am, \u017ce sfotografuj\u0119 sobie artyku\u0142 i przeczytam w domu. Kierowniczka obieca\u0142a wi\u0119c zadzwoni\u0107 do kole\u017canki, kt\u00f3ra posz\u0142a na obiad. Po 10 minutach, a wi\u0119c o 14:50 na horyzoncie pojawi\u0142a si\u0119 Pani Bibliotekarka. Z wdzi\u0119czno\u015bci chcia\u0142am j\u0105 powita\u0107 weso\u0142o \u015bpiewaj\u0105c \u201each witaj zbawco z dawna \u017c\u0105dany\u201d, ale zd\u0105\u017cy\u0142am tylko \u201each witaj\u2026\u201d i g\u0142os ugrz\u0105z\u0142 mi w gardle. Pani, z sekretariatu posz\u0142a ju\u017c do siebie, wi\u0119c z pani\u0105 bibliotekark\u0105 by\u0142am sam na sam. Przerwa\u0142a mi natychmiast peroruj\u0105c, \u017ce ona teraz b\u0119dzie mia\u0142a nieprzyjemno\u015bci, bo podnios\u0142am raban. Przeprosi\u0142am. Powiedzia\u0142am, \u017ce moim celem nie by\u0142o zaszkodzenie jej tylko zajrzenie do publikacji, kt\u00f3ra dost\u0119pna jest u niej w bibliotece, a biblioteka czynna b\u0119dzie dopiero w poniedzia\u0142ek, ja za\u015b zamierzam pisa\u0107 przez weekend.<\/p>\n
\u2013 Ja to teraz musz\u0119 znale\u017a\u0107 \u2013 powiedzia\u0142a obra\u017conym g\u0142osem. Ale by\u0142am i na to przygotowana, wi\u0119c poda\u0142am jej sygnatur\u0119. Obra\u017cona i nabzdyczona szybko przynios\u0142a mi odpowiedni rocznik.<\/p>\n
\u2013 I co? Przeczyta\u0142a pani? \u2013 spyta\u0142a z\u0142o\u015bliwie, gdy po minucie oddawa\u0142am jej czasopismo z obszernym licz\u0105cym 5 stron artyku\u0142em.<\/p>\n
\u2013 Sfotografowa\u0142am artyku\u0142. Przeczytam go w domu. Dzi\u0119kuj\u0119.<\/p>\n
\u2013 To ju\u017c wszystko? \u2013 spyta\u0142a z\u0142o\u015bliwie dodaj\u0105c: – Tylko po to by\u0142am potrzebna?<\/p>\n
\u2013 Tak \u2013 odpar\u0142am. A wtedy pani poinformowa\u0142a mnie, \u017ce zniszczy\u0142am jej \u017cycie. \u017be ona teraz b\u0119dzie mia\u0142a afer\u0119 itd. Jeszcze raz przeprosi\u0142am i posz\u0142am sobie. Dopiero w aucie, w kt\u00f3rym usiad\u0142am, by uspokoi\u0107 si\u0119 i na spokojnie przeczyta\u0107 sfotografowany artyku\u0142, u\u015bwiadomi\u0142am sobie, \u017ce pani zrobi\u0142a wszystko, by win\u0119 przerzuci\u0107 na mnie. Win\u0119 za to, \u017ce ko\u0144cz\u0105c prac\u0119 o 15 posz\u0142a w godzinach pracy, czyli o 14 na obiad, z kt\u00f3rego ewidentnie nie zamierza\u0142a wr\u00f3ci\u0107. O tym, \u017ce na ten obiad mog\u0142a p\u00f3j\u015b\u0107 po pracy w og\u00f3le nie pomy\u015bla\u0142a. C\u00f3\u017c\u2026 pani by\u0142a ewidentnie mentalnie w PRL. Tam takie zachowania by\u0142y norm\u0105. Ja te\u017c zachowa\u0142am si\u0119 jak cz\u0142owiek z PRL. Zamiast opierniczy\u0107 j\u0105, \u017ce powinna by\u0107 w pracy, a nie szlaja\u0107 si\u0119 na obiad, grzecznie przeprasza\u0142am. To u niej spowodowa\u0142o, \u017ce z\u0142aja\u0142a mnie nie raz, ale kilka razy. W PRL wszyscy urz\u0119dnicy, ale te\u017c sprzedawcy, kasjerzy etc. byli niemili. Bibliotekarze czasem te\u017c. Wyrz\u0105dzali \u0142ask\u0119 swoimi us\u0142ugami dla ludno\u015bci. I ta pani okaza\u0142a mi wielk\u0105 \u0142ask\u0119, \u017ce wr\u00f3ci\u0142a do racy w godzinach pracy i udost\u0119pni\u0142a mi pismo, kt\u00f3rego udost\u0119pnianie jest jej prac\u0105. A ja, k\u0142aniaj\u0105c si\u0119 w pas i dzi\u0119kuj\u0105c za te \u0142ask\u0119 w wielkim poczuciu winy posz\u0142am sobie. Refleksja przysz\u0142a du\u017co, du\u017co p\u00f3\u017aniej i w\u0142a\u015bciwie dzi\u0119ki temu, \u017ce z samochodu zadzwoni\u0142am do o wiele m\u0142odszej kole\u017canki, by jej to opowiedzie\u0107. To ona zwr\u00f3ci\u0142a mi uwag\u0119. Bez rozmowy z ni\u0105 pewnie dosz\u0142abym do tych wniosk\u00f3w za kilka dni, a mo\u017ce i nigdy. Bo PRL jest w moim pokoleniu ca\u0142y czas. By go zauwa\u017cy\u0107 czasem potrzebujemy, by kto\u015b popatrzy\u0142 na to z boku. Ciekawi mnie, czy kto\u015b pomo\u017ce to dostrzec tej pani z biblioteki.<\/p>\n
PS Nie napisa\u0142am na jaki temat pisze esej, ani jaki to artyku\u0142, rocznik itd., bo wtedy czytelnik m\u00f3g\u0142by odkry\u0107 co to za biblioteka, a tym samym co to za pani. A naprawd\u0119 nie o to mi chodzi\u0142o, by jej w jakikolwiek spos\u00f3b zaszkodzi\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Musz\u0119 napisa\u0107 esej do katalogu pewnej nadchodz\u0105cej wystawy. W tym celu od wielu dni zbieram materia\u0142y. Traf albo pech chcia\u0142, \u017ce jeden artyku\u0142 na interesuj\u0105cy mnie temat zosta\u0142 opublikowany w pi\u015bmie, kt\u00f3re jest bardzo trudno dost\u0119pne. Odkry\u0142am to w pi\u0105tek i r\u00f3wnie\u017c w pi\u0105tek stwierdzi\u0142am,…<\/p>\n