Wspomina\u0142am jaki\u015b czas temu, \u017ce przeprowadzi\u0142am wywiad z pewnym panem i… ?podchodz\u0119 jak pies do je\u017ca? do spisania tego wywiadu. Czas jednak zacz\u0105\u0142 mnie goni\u0107, redakcja naciska\u0107, a ja nie mog\u0142am i nie mog\u0142am si\u0105\u015b\u0107 do opracowywania rozmowy. Wreszcie siad\u0142am. Zacz\u0119\u0142am s\u0142ucha\u0107 tego wszystkiego. Czego? Ano tego:<\/p>\n
Dopiero po wys\u0142uchaniu po\u0142owy nagrania dotar\u0142o do mnie, \u017ce to co nagra\u0142am by\u0142o naprawd\u0119 stekiem be\u0142kotliwych bzdur. Kto\u015b powie, \u017ce jestem kiepsk\u0105 dziennikark\u0105, bo powinnam by\u0142a si\u0119 zorientowa\u0107 ju\u017c wtedy w czasie rozmowy. Mo\u017ce i tak, ale… Przysi\u0119gam, \u017ce pan by\u0142 takim klasycznym typem ?wampira energetycznego?, \u017ce ju\u017c po kwadransie by\u0142am po prostu wyko\u0144czona rozmow\u0105 z nim i chcia\u0142am j\u0105 jak najszybciej sko\u0144czy\u0107. Nie by\u0142o to proste. Pan w swoich odpowiedziach nie posuwa\u0142 si\u0119 na krok w kierunku tego, co mnie interesowa\u0142o. Nie chcia\u0142 jednak odpowiada\u0107 wed\u0142ug mojego \u017cyczenia, ale zgodnie z zasad\u0105 ?ja wiem dobrze, co mam do powiedzenia? gl\u0119dzi\u0142, gl\u0119dzi\u0142 i gl\u0119dzi\u0142. Chcia\u0142am uzyska\u0107 odpowied\u017a na najwa\u017cniejsze pytanie, z kt\u00f3rym do niego przysz\u0142am. To uda\u0142o mi si\u0119 dopiero po dw\u00f3ch godzinach wys\u0142uchiwania be\u0142kotu. Odpowiedz by\u0142a jednak tak zawoalowana, \u017ce do opracowania wywiadu musia\u0142am zn\u00f3w s\u0142ucha\u0107 ca\u0142ej rozmowy zgrzytaj\u0105c przy tym z\u0119bami z irytacji. Tylko ja wiem, ile\u017c razy w czasie przes\u0142uchiwania nagrania chcia\u0142am cisn\u0105\u0107 o ziemi\u0119 laptopem. Tylko ja wiem, ile razy pop\u0142aka\u0142am si\u0119 ze z\u0142o\u015bci. W ko\u0144cu podj\u0119\u0142am m\u0119sk\u0105 decyzj\u0119: b\u0119dzie to wywiad w stylu ameryka\u0144skim, czyli napisze o bohaterze czasem go cytuj\u0105c. To okaza\u0142o si\u0119 strza\u0142em w dziesi\u0105tk\u0119. Redakcja zachwycona. A ja… wyko\u0144czona jakbym przewali\u0142a ton\u0119 w\u0119gla. A ja tylko drugi raz wys\u0142ucha\u0142am kilkugodzinnego be\u0142kotu. Nie pomog\u0142y czynione na bie\u017c\u0105co notatki. Jaki wi\u0119c to musia\u0142 by\u0107 be\u0142kot? Nie zacytuje tu ani s\u0142owa, bo nie chc\u0119 rozm\u00f3wcy obrazi\u0107, ale jednego si\u0119 nauczy\u0142am. Na drugi raz od razu poinformuj\u0119 redakcj\u0119, \u017ce rozm\u00f3wca si\u0119 do niczego nie nadaje, jest psycholem, bufonem itd. I tak my\u015bl\u0119. Co to jest za straszna cecha to bufoniarstwo. \u017be tez ja, jak staj\u0119 po drugiej stronie mikrofonu, nie zachowuj\u0119 si\u0119 w ten spos\u00f3b.. Ale c\u00f3\u017c…. ja mam silne poczucie marno\u015bci cz\u0142owieka, przemijania i po ka\u017cdym sukcesie powtarzam sobie, \u017ce jest 7 miliard\u00f3w ludzi na \u015bwiecie, z czego ponad po\u0142owa nie s\u0142ysza\u0142a o Jezusie, a co dopiero o mnie. To trzyma mnie mocno na ziemi. Musz\u0119 to teraz napisa\u0107, ale my\u015bl\u0119, \u017ce gdyby ludzie mieli tego \u015bwiadomo\u015b\u0107 to mniej by\u0142oby w nich nad\u0119cia i zawi\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wspomina\u0142am jaki\u015b czas temu, \u017ce przeprowadzi\u0142am wywiad z pewnym panem i… ?podchodz\u0119 jak pies do je\u017ca? do spisania tego wywiadu. Czas jednak zacz\u0105\u0142 mnie goni\u0107, redakcja naciska\u0107, a ja nie mog\u0142am i nie mog\u0142am si\u0105\u015b\u0107 do opracowywania rozmowy. Wreszcie siad\u0142am. Zacz\u0119\u0142am s\u0142ucha\u0107 tego wszystkiego. Czego?…<\/p>\n