Nienawidz\u0119 i zawsze nienawidzi\u0142am t\u0142um\u00f3w gapi\u00f3w. Gapi\u00f3w, kt\u00f3rzy si\u0119 gapi\u0105, gdy inni pracuj\u0105. Gapi\u00f3w bezmy\u015blnie robi\u0105cych zdj\u0119cia, gdy inni np. ratuj\u0105 cz\u0142owieka. Wczoraj widzia\u0142am ich tysi\u0105ce. Ale… po kolei.\u00a0
Zanim przypomnia\u0142am sobie opowie\u015bci Ojca o mojej praprababce Annie z Neumann\u00f3w Przybytkowskiej, czyli \u201e\u017belaznej Annie\u201d i o tym, \u017ce sw\u00f3j drewniany domek, kt\u00f3ry do dzi\u015b stoi na Saskiej K\u0119pie (a w kt\u00f3rym mieszkaj\u0105 kuzyni) pod adresem Walecznych 37, zbudowa\u0142a ponad sto lat temu na g\u00f3rce, oczywi\u015bcie wszystko po to, by w czasie licznych powodzi, gdy jeszcze nie by\u0142o Wa\u0142u Miedzeszy\u0144skiego g\u00f3rowa\u0142 nad okolic\u0105, zd\u0105\u017cy\u0142am dosta\u0107 palpitacji serca. Niby m\u00f3j domek obok, ale nie na g\u00f3rce, ale i te\u017c nie tak strasznie nisko. Jednak strach przed powodzi\u0105 czu\u0142am ogromny. Czuj\u0119 nadal, cho\u0107 przyznam, \u017ce wspomnienie opowie\u015bci Ojca o tym, jak drzewiej zalewana by\u0142a Saska K\u0119pa (i prze\u017cy\u0142a) troch\u0119 mnie uspokoi\u0142o. Zanim jednak sobie to przypomnia\u0142am, zd\u0105\u017cy\u0142am sto razy si\u0119 zdenerwowa\u0107. Mieszkam na pierwszym pi\u0119trze. Nie da\u0142abym rady wywie\u017a\u0107 swoich rodzinnych mebli czy pami\u0105tek. Nie mam zreszt\u0105 gdzie. By\u0142abym zrozpaczona, gdyby dokumenty, kt\u00f3re prze\u017cy\u0142y obie wojny \u015bwiatowe, Powstania Listopadowe, Styczniowe i Warszawskie zosta\u0142y zalane przez pow\u00f3d\u017a.\u00a0
W og\u00f3le to zacz\u0119\u0142o si\u0119 od tego, \u017ce pojecha\u0142am wczoraj na spotkanie autorskie do Sosnowca i po drodze widzia\u0142am ca\u0142e pola zalane wod\u0105. Straszny to by\u0142 widok. Mia\u0142am zreszt\u0105 k\u0142opoty z powrotem do domu, bo poci\u0105g EuroCity z Wiednia, na kt\u00f3ry mia\u0142am bilet, mia\u0142 2 godziny op\u00f3\u017anienia. Zdecydowa\u0142am si\u0119 jecha\u0107 TLK – 2 godziny d\u0142u\u017cej. Zamiast o 15:30 by\u0142am w Warszawie o 17:30. Gdy o 19-tej na dworcu Wschodnim, na kt\u00f3rym za\u0142atwia\u0142am zwrot r\u00f3\u017cnicy ceny bilet\u00f3w pyta\u0142am o EuroCity, kt\u00f3rym przecie\u017c mia\u0142am jecha\u0107 \u2013 jeszcze go w Warszawie nie by\u0142o. A powinien by\u0142 by\u0107 przecie\u017c o 15:30.\u00a0
Po zjedzeniu w domu zupy i obejrzeniu w telewizji informacji o fali powodziowej zbli\u017caj\u0105cej si\u0119 do Warszawy, pogna\u0142am najpierw przestawi\u0107 samoch\u00f3d w bezpieczniejsze miejsce, a potem pobieg\u0142am nad Wis\u0142\u0119. Idzie ta fala, czy nie idzie? Jestem bezpieczna czy nie? Dosz\u0142am do rzeki Alej\u0105 Waszyngtona i wiaduktem Poniatoszczaka. T\u0142um gapi\u00f3w by\u0142 wielki. Ludzie obstawili wschodnie wie\u017cyczki mostu, stali wzd\u0142u\u017c barierek i… gapili si\u0119. Tymczasem z do\u0142u dobiega\u0142 g\u0142os nawo\u0142uj\u0105cy przez megafon do pomocy przy workach. Pada\u0142am na pysk, bo przecie\u017c wsta\u0142am o 4-tej rano, by jecha\u0107 do Sosnowca, no ale nie tak mnie wychowano! Prosz\u0105 o pomoc, to trzeba cho\u0107 troch\u0119 z siebie da\u0107. Cho\u0107 na chwil\u0119 podej\u015b\u0107 i zrobi\u0107 tyle, ile umiem i jestem w stanie. Zbieg\u0142am wi\u0119c po schodach z Poniatoszczaka i posz\u0142am do tych, co sypali umocnienie. Nosi\u0107 work\u00f3w si\u0142y nie mia\u0142am. Nasypywa\u0107 nie mia\u0142am czym, bo przysz\u0142am bez \u0142opaty, ale mog\u0142am wi\u0105za\u0107. Dosta\u0142am p\u0119k sznurk\u00f3w i… rozpocz\u0119\u0142am wi\u0105zanie. Ws\u0142uchiwa\u0142am si\u0119 w odg\u0142osy rozm\u00f3w ludzi, kt\u00f3rzy pracowali ko\u0142o mnie. Byli r\u00f3\u017cni – starsi, m\u0142odzi, harcerze, stra\u017cacy, a nawet rodzice z dzie\u0107mi. Ko\u0142o mnie stan\u0119\u0142a starsza pani, kt\u00f3ra z domu przynios\u0142a m\u0119\u017cowi dwie \u0142opaty i koszul\u0119 na zmian\u0119. Mama z c\u00f3rk\u0105 ci\u0119\u0142y sznurek i rozdawa\u0142y ludziom. Pozna\u0142am kilka metod wi\u0105zania work\u00f3w, z czego najszybsza okaza\u0142a si\u0119 m\u0142ynarska. Zawi\u0105za\u0142am ich oko\u0142o dwustu wys\u0142uchuj\u0105c ro\u017cnych nawo\u0142ywa\u0144.\u00a0
– Dawa\u0107 puste worki!\u00a0
– Tu wi\u0105za\u0107!
– Teraz \u0142adujcie ma\u0142e!
– Ma\u0142e k\u0142ad\u017acie z boku!
– Ma\u0142ych teraz nie nape\u0142nia\u0107! Potrzebne du\u017ce! \u00a0
– Podawajcie teraz worki z tej strony!\u00a0
– Nie wsypujcie piasku za du\u017co!\u00a0
Dziesi\u0119\u0107 razy tyle os\u00f3b obserwowa\u0142o nasz\u0105 prac\u0119, a m\u0142odzi pijaczkowie mijaj\u0105c nas \u015bpiewali \u201ep\u0142ynie Wis\u0142a p\u0142ynie\u201d, bo to co si\u0119 dzieje to przecie\u017c takie weso\u0142e, jak piknik. Przesta\u0142am wi\u0105za\u0107 po zawi\u0105zaniu przesz\u0142o dwustu work\u00f3w, bo zdar\u0142am sobie sk\u00f3r\u0119 z r\u0105k, a zw\u0142aszcza z obu ma\u0142ych palc\u00f3w i zacz\u0119\u0142a mi lecie\u0107 krew. Poza tym naprawd\u0119 si\u0119 zm\u0119czy\u0142am. W ko\u0144cu by\u0142am na nogach od 4-tej rano… a tu by\u0142a 22-ga. Wr\u00f3ci\u0142am do domu i zacz\u0119\u0142am pisa\u0107 ten tekst, ale… zasn\u0119\u0142am w po\u0142owie zdania z laptopem na kolanach. A w sumie chcia\u0142am napisa\u0107 tylko, \u017ce wstyd mi za niekt\u00f3rych Warszawiak\u00f3w. Za tych gapi\u00f3w, kt\u00f3rzy mimo nawo\u0142ywa\u0144 wzruszali ramionami, gapili si\u0119 i… nic. I robili sobie zdj\u0119cia na tle powodzi i pracuj\u0105cych ludzi. Zadzwoni\u0142am do przyjaci\u00f3\u0142ki, ale powiedzia\u0142a, \u017ce mo\u017ce to nie prawdziwi Warszawiacy. Mo\u017ce i nie…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nienawidz\u0119 i zawsze nienawidzi\u0142am t\u0142um\u00f3w gapi\u00f3w. Gapi\u00f3w, kt\u00f3rzy si\u0119 gapi\u0105, gdy inni pracuj\u0105. Gapi\u00f3w bezmy\u015blnie robi\u0105cych zdj\u0119cia, gdy inni np. ratuj\u0105 cz\u0142owieka. Wczoraj widzia\u0142am ich tysi\u0105ce. Ale… po kolei.\u00a0Zanim przypomnia\u0142am sobie opowie\u015bci Ojca o mojej praprababce Annie z Neumann\u00f3w Przybytkowskiej, czyli \u201e\u017belaznej Annie\u201d i o…<\/p>\n