Stary dowcip m\u00f3wi, \u017ce r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy Czarodziejk\u0105 a Czarownic\u0105 to… dwadzie\u015bcia lat. Powiedzia\u0142by kto\u015b, \u017ce wiekowo bli\u017cej mi do Czarownicy, ale my\u015bl\u0119, \u017ce bardziej jestem zaklinaczk\u0105. Dlaczego? Tak czeka\u0142am na wiosn\u0119, tak j\u0105 zaklina\u0142am, \u017ce nawet ca\u0142y zesz\u0142y tydzie\u0144 chodzi\u0142am w czerwonych spodniach. A gdy znajomi pytali czemu, odpowiada\u0142am zgodnie z prawd\u0105, czyli w\u0142asnym zamierzeniem, \u017ce zaklinam wiosn\u0119 i wzywam bociany… Mo\u017ce kt\u00f3ry\u015b widz\u0105c moje czerwone nogi we\u017amie mnie za samic\u0119 i przyleci do Polski specjalnie dla mnie? Zaklina\u0142am i… wiosna nadesz\u0142a. Jestem tego pewna. Nawet nie dlatego, \u017ce wczoraj zapachnia\u0142o ni\u0105 i wiosennym szale\u0144stwem. Um\u00f3wi\u0142am si\u0119 z jednym koleg\u0105, szalonym poet\u0105, na wino w po\u0142o\u017conej w centrum knajpce, w kt\u00f3rej na \u015bcianach widnia\u0142y kraty, a kelner na pytanie co to za kraty powiedzia\u0142, \u017ce to \u015bwiat\u0142o uwi\u0119zione w przestrzeni. \u201eSt\u0105d te kraty\u201d. Przed nami sta\u0142a dopiero napocz\u0119ta butelka bardzo s\u0142abego wina, wi\u0119c opowie\u015b\u0107 o \u015bwietle uwiezionym w przestrzeni uznali\u015bmy nie za omamy wynikaj\u0105ce z pija\u0144stwa, ale za wiosenne szale\u0144stwo. Dzi\u015b widzia\u0142am wiosn\u0119 prawdziw\u0105, a nie tylko abstrakcyjny jej odprysk w postaci czego\u015b zwariowanego. Pojecha\u0142am na spotkania autorskie do wojew\u00f3dztwa podlaskiego i po drodze na polu widzia\u0142am… prawdziwego bociana. Ju\u017c jest! Przylecia\u0142, a to znak, \u017ce zima naprawd\u0119 odchodzi precz. Na dodatek dzi\u015b w nocy przestawiamy zegarki na czas letni, a jutro… z tygodniowym op\u00f3\u017anieniem z przyjaci\u00f3\u0142mi topimy w Kie\u0142pinie marzann\u0119. B\u0119dziemy, jak co roku, i\u015b\u0107 w\u0105skimi Kie\u0142pi\u0144skimi uliczkami, a potem polnymi dr\u00f3\u017ckami nad starorzecze Wis\u0142y, by zatrzyma\u0107 si\u0119 na chwil\u0119 przy kapliczce i zrobi\u0107 wsp\u00f3lne zdj\u0119cie, a przede wszystkim ca\u0142y czas wrzeszcze\u0107 \u201eZimo precz!\u201d. To ostatnie po to, by ani na jeden dzie\u0144 nie wr\u00f3ci\u0142 do nas \u015bnieg, \u017ce o mrozie tylko z obrzydzeniem napomkn\u0119.\u00a0
Oznaki wiosny mam tez namacalne. To ceramiczna kura, kt\u00f3r\u0105 otrzyma\u0142am na dzisiejszym spotkaniu autorskim w \u015aniadowie, a tak\u017ce… otrzymane na spotkaniu w \u0141om\u017cy bukiety wiosennych kwiat\u00f3w, z nar\u0119czem kt\u00f3rych wraca\u0142am dzi\u015b autobusem i kt\u00f3re, o ironio, t\u0119 podr\u00f3\u017c znios\u0142y ca\u0142kiem nie\u017ale. Chyba po raz pierwszy w \u017cyciu wr\u00f3ci\u0142am do domu nie ze zwi\u0119d\u0142ymi badylami, ale z pi\u0119knymi kwiatami. I jak tu nie wierzy\u0107, we w\u0142asn\u0105 czarodziejsk\u0105 moc? Jestem zaklinaczk\u0105. Wiosna naprawd\u0119 ju\u017c jest. Oj te czerwone spodnie. Co ja bym bez was zrobi\u0142a.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Stary dowcip m\u00f3wi, \u017ce r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy Czarodziejk\u0105 a Czarownic\u0105 to… dwadzie\u015bcia lat. Powiedzia\u0142by kto\u015b, \u017ce wiekowo bli\u017cej mi do Czarownicy, ale my\u015bl\u0119, \u017ce bardziej jestem zaklinaczk\u0105. Dlaczego? Tak czeka\u0142am na wiosn\u0119, tak j\u0105 zaklina\u0142am, \u017ce nawet ca\u0142y zesz\u0142y tydzie\u0144 chodzi\u0142am w czerwonych spodniach. A gdy…<\/p>\n