\u017bycie sp\u0142ata\u0142o mi wczoraj figla, kt\u00f3ry sprawi\u0142 mi wiele rado\u015bci. A zacz\u0119\u0142o si\u0119 mro\u017anie. Wyruszy\u0142am w pierwsz\u0105 w tym roku podr\u00f3\u017c na spotkania autorskie, bo sezon spotka\u0144 ju\u017c si\u0119 rozpocz\u0105\u0142. Jest nowy rok, jest po feriach zimowych, wysy\u0142aniu sprawozda\u0144 statystycznych do ZUS i biblioteki zacz\u0119\u0142y zn\u00f3w, w ramach promocji czytelnictwa. organizowa\u0107 spotkania autorskie. Wyjecha\u0142am wi\u0119c do Sochaczewa. Poniewa\u017c ostatnia moja podr\u00f3\u017c autem poza Warszaw\u0119 mia\u0142a miejsce w \u015bwi\u0119ta, kiedy wybra\u0142am si\u0119 do Radomia, wi\u0119c nawet nie zauwa\u017cy\u0142am, kiedy w samochodzie przesta\u0142o dzia\u0142a\u0107 ogrzewanie. Z drogi zadzwoni\u0142am do warsztatu, polecili podjecha\u0107 na najbli\u017csz\u0105 stacje benzynow\u0105 i sprawdzi\u0107 poziom p\u0142ynu w zbiorniku wyr\u00f3wnawczym. Sprawa wydawa\u0142aby si\u0119 prosta, gdyby nie fakt, \u017ce \u017cadna z trzech stacji benzynowych na trasie Warszawa-Pozna\u0144, na kt\u00f3rych zatrzyma\u0142am si\u0119 po drodze do Sochaczewa nie chcia\u0142a pom\u00f3c mi sprawdzi\u0107 poziomu p\u0142ynu w ch\u0142odnicy. Na ka\u017cdej s\u0142ysza\u0142am, \u017ce sprzedawca jest sam, bo kolega przyjmuje towar, wyszed\u0142 co\u015b za\u0142atwi\u0107 itd. Zaczyna\u0142o brakowa\u0107 mi czasu. Dalsze poszukiwanie stacji grozi\u0142o sp\u00f3\u017anieniem si\u0119 na spotkanie. Dlatego szcz\u0119kaj\u0105c z\u0119bami w kompletnej zimnicy dojecha\u0142am do Sochaczewa postanawiaj\u0105c sprawdzi\u0107 poziom p\u0142ynu w drodze powrotnej.\u00a0
\u017bycie lubi jednak p\u0142ata\u0107 figle. Jednak figiel, kt\u00f3rego mi sp\u0142ata\u0142o by\u0142 niezwykle przyjemny. Ot\u00f3\u017c po spotkaniu z sochaczewskimi czytelnikami, kiedy z paniami bibliotekarkami pi\u0142y\u015bmy kaw\u0119 i gada\u0142y\u015bmy o tym i owym, zgada\u0142o si\u0119, \u017ce jedna z nich jest z? Tu\u0142owic. Dozna\u0142am niezwyk\u0142ego ol\u015bnienia. Tu\u0142owice ? zaledwie kilka kilometr\u00f3w od Sochaczewa to miejsce, w kt\u00f3rym klasycystyczny dw\u00f3r kupi\u0142 jeszcze w latach osiemdziesi\u0105tych Andrzej Novak-Zempli\u0144ski – malarz, m\u0105\u017c uczennicy mojego Ojca, a prywatnie c\u00f3rki jego okupacyjnej przyjaci\u00f3\u0142ki Ewy, do kt\u00f3rej m\u00f3wi\u0142am ciociu. Wielokrotnie ojciec m\u00f3wi\u0142, \u017ce musimy si\u0119 tam wybra\u0107 i jako\u015b? wszystko si\u0119 odwleka\u0142o. Kiedy\u015b nie nast\u0105pi\u0142o. Z gospodarzami dworu w Tu\u0142owicach ostatni raz widzieli\u015bmy si\u0119 na pogrzebach. W tym roku minie jedena\u015bcie lat od \u015bmierci Ojca i chyba osiemna\u015bcie od \u015bmierci cioci Ewy. Wiele jej w \u017cyciu zawdzi\u0119czam. Nawet nie chodzi o to, \u017ce by\u0142a dentystk\u0105 i ca\u0142e dzieci\u0144stwo leczy\u0142a z\u0119by ca\u0142ej naszej rodzinie. Pomijam ju\u017c szopki i bombki, kt\u00f3rymi obdarowywa\u0142a mnie, gdy by\u0142am ma\u0142a. Najbardziej jestem jej wdzi\u0119czna za pewne wczasy w Juracie, na kt\u00f3re zabra\u0142a mnie pod koniec lat osiemdziesi\u0105tych. To stamt\u0105d, z Juraty za jej namow\u0105 ?urwa\u0142am si\u0119? do Tczewa i po raz pierwszy w ksi\u0119gach parafialnych zbada\u0142am, \u017ce brat mojego dziadka Zbigniew Piekarski powiesi\u0142 si\u0119. To wtedy powsta\u0142a my\u015bl, by ca\u0142\u0105 histori\u0119 z\u0142o\u017cy\u0107 w ksi\u0105\u017ck\u0119.\u00a0
Wczoraj zawita\u0142am wi\u0119c do Tu\u0142owic, dworu i jego uroczych, a dawno nie widzianych gospodarzy. Spotkanie – jakby nie by\u0142o tych kilkunastu lat. Wielki oddech w dostojnej ciszy zabytkowego wn\u0119trza, po galopuj\u0105cej, rycz\u0105cej wielkomiejskim zgie\u0142kiem Warszawie. Mi\u0142e rozmowy o sztuce, literaturze, muzyce, psach, koniach, tradycjach powo\u017cenia. Pi\u0119kne otoczenie, dw\u00f3r, wozownia z zabytkowymi powozami i saniami, obrazy, meble itd. Wraca\u0142am na tyle zrelaksowana, \u017ce dopiero na trasie gda\u0144skiej u\u015bwiadomi\u0142am sobie, \u017ce ca\u0142y w moim autku, pieszczotliwie zwanym ?jubisiem?, nie dzia\u0142a ogrzewanie. Niestety zn\u00f3w \u017cadna ze stacji nie by\u0142a mi w stanie pom\u00f3c. Zn\u00f3w na ka\u017cdej wys\u0142uchiwa\u0142am, \u017ce pan (lub pani) jest sam (sama) i nie wyjdzie do mojego auta nic sprawdza\u0107. O ile jednak w drodze do Sochaczewa teoretycznie mog\u0142am to wszystko zrobi\u0107 sama, tylko zwyczajnie mi si\u0119 nie chcia\u0142o, bo czas goni\u0142, o tyle w drodze powrotnej na dworze by\u0142o na tyle ciemno, \u017ce ju\u017c bez drugiej osoby \u015bwiec\u0105cej mi latark\u0105, nie da\u0142abym rady \u017cadnych p\u0142yn\u00f3w w aucie uzupe\u0142ni\u0107. Dopiero na pierwszej warszawskiej stacji benzynowej uzyska\u0142am pomoc. Jednak wizyta w Tu\u0142owicach sprawi\u0142a, \u017ce nawet nie by\u0142am z tego powodu specjalnie z\u0142a.\u00a0
My\u015bl mia\u0142am te\u017c jeszcze jedn\u0105. Ca\u0142y dzie\u0144 ociera\u0142am si\u0119 o? Fryderyka Chopina. Zar\u00f3wno na powa\u017cnie, jak i na weso\u0142o, ale te\u017c i ca\u0142kiem zwyczajnie. W ko\u0144cu jecha\u0142am na ziemi\u0119 sochaczewsk\u0105, w strony narodzin kompozytora.
Zacz\u0119\u0142o si\u0119 od tego, \u017ce w aucie w drodze do Sochaczewa, s\u0142ucha\u0142am porannego WF-u, czyli audycji Kuby Wojew\u00f3dzkiego i Micha\u0142a Figurskiego w ?Esce Rock?. Ich dowcip nie zawsze mi odpowiada, ale wczoraj? bardzo mnie ubawili! Ca\u0142a audycja by\u0142a o Chopinie i wszystkie dowcipy by\u0142y ?oko\u0142ochopinowskie?. Najbardziej rozbawi\u0142 mnie jeden, gdy podaj\u0105c si\u0119 za komitet obchod\u00f3w roku Chopinowskiego pewnej szkole muzycznej (oczywi\u015bcie im. Fryderyka Chopina), zaproponowali objazdow\u0105 wystaw\u0119. Jej eksponatami s\u0105? oryginalne, cho\u0107 jak t\u0142umaczy\u0142 Micha\u0142 Figurski, s\u0142abej jako\u015bci zdj\u0119cia rentgenowskie Chopina, a tak\u017ce oryginalne nagrania. Pr\u00f3bki trzech zosta\u0142y puszczone na antenie radia. By\u0142 to zwyk\u0142y kaszel i dopiero wtedy pani ze szko\u0142y muzycznej rykn\u0119\u0142a niepohamowanym \u015bmiechem. Zdj\u0119cia rentgenowskie, (z czas\u00f3w, gdy pan Roentgen jeszcze nie \u017cy\u0142 lub by\u0142 berbeciem) kt\u00f3re by\u0142y, jak zapewnia\u0142 Kuba Wojew\u00f3dzki, pieczo\u0142owicie zbierane przez japo\u0144skich mi\u0142o\u015bnik\u00f3w tw\u00f3rczo\u015bci wielkiego kompozytora, nie by\u0142y dla pani ze szko\u0142y niczym dziwnym ani \u015bmiesznym. A to z kolei niezwykle ubawi\u0142o mnie.\u00a0
Im bli\u017cej Sochaczewa tym wi\u0119cej by\u0142o Chopina. Gdy zjecha\u0142am z trasy pozna\u0144skiej do miasta, zobaczy\u0142am hotel Chopin. Potem, gdy wyje\u017cd\u017ca\u0142am w kierunku Tu\u0142owic min\u0119\u0142am szko\u0142\u0119 muzyczn\u0105 im. Fryderyka Chopina. Potem min\u0119\u0142am drogowskaz na Broch\u00f3w. To tam w parafialnym ko\u015bciele ma\u0142y Fryderyk zosta\u0142 ochrzczony. Za\u015b w Tu\u0142owicach ogl\u0105da\u0142am pow\u00f3z, podobny do tego, jakim wed\u0142ug przekaz\u00f3w podr\u00f3\u017cowa\u0142 Chopin, gdy 2 listopada 1830 roku na zawsze opuszcza\u0142 Warszaw\u0119 i Polsk\u0119. Pewnie by\u0142o mu w nim tak zimno, jak w moim ?jubisiu?.\u00a0 Niestety jecha\u0142 o wiele d\u0142u\u017cej ni\u017c ja. I jak wynika z przekaz\u00f3w nie mia\u0142 wtedy tak dobrego humoru, jaki ja mia\u0142am wczoraj. C\u00f3\u017c? opuszcza\u0142 ukochan\u0105 Warszaw\u0119. Ja do niej wraca\u0142am, bo zgodnie ze starym przys\u0142owiem ?wsz\u0119dzie dobrze, ale w domu najlepiej?.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u017bycie sp\u0142ata\u0142o mi wczoraj figla, kt\u00f3ry sprawi\u0142 mi wiele rado\u015bci. A zacz\u0119\u0142o si\u0119 mro\u017anie. Wyruszy\u0142am w pierwsz\u0105 w tym roku podr\u00f3\u017c na spotkania autorskie, bo sezon spotka\u0144 ju\u017c si\u0119 rozpocz\u0105\u0142. Jest nowy rok, jest po feriach zimowych, wysy\u0142aniu sprawozda\u0144 statystycznych do ZUS i biblioteki zacz\u0119\u0142y…<\/p>\n