Z wielu opowie\u015bci mojej mamy, kt\u00f3ra niestety dla \u015bwiata nie zosta\u0142a aktork\u0105, (a ze swoim talentem narracyjnym my\u015bl\u0119, \u017ce zwojowa\u0142aby publiczno\u015b\u0107 w niejednym teatrze) zapami\u0119ta\u0142am dwie historie o p\u0105czkach. Jedna z czas\u00f3w, gdy by\u0142a ju\u017c doros\u0142a. Nie by\u0142 to t\u0142usty czwartek, ale Andrzejki. Mama przysz\u0142a do przyjaci\u00f3\u0142, na imieniny Andrzeja z pud\u0142em p\u0105czk\u00f3w od Bliklego. Smakowa\u0142y go\u015bciom tak, \u017ce do\u015b\u0107 szybko na p\u00f3\u0142misku zosta\u0142 jeden. Poniewa\u017c humor go\u015bciom dopisywa\u0142, wino i w\u00f3deczka towarzyszy\u0142y imprezie, wi\u0119c kto\u015b rozochocony zaproponowa\u0142, aby zgasi\u0107 \u015bwiat\u0142o. Kto po ciemku z\u0142apie p\u0105czka, tego b\u0119dzie p\u0105czek. Tak te\u017c si\u0119 sta\u0142o. \u015awiat\u0142o zgas\u0142o, a go\u015bcie rzucili si\u0119 w kierunku p\u00f3\u0142miska z ostatnim p\u0105czkiem. By\u0142 pisk, \u015bmiech i przepychanki. Gdy \u015bwiat\u0142o zn\u00f3w zapalono, nad sto\u0142em by\u0142a zaci\u015bni\u0119ta pi\u0119\u015b\u0107 mojej mamy, z kt\u00f3rej przez palce, jak przez maszynk\u0119 do mi\u0119sa, wycieka\u0142 p\u0105czek. Wszyscy go\u015bcie d\u0142ugo \u015bmiali si\u0119 z \u0142akomej fundatorki.\u00a0
Druga opowie\u015b\u0107 zaczyna si\u0119 w czasach wsp\u00f3\u0142czesnych, cho\u0107 odnosi do okupacyjnego dzieci\u0144stwa mamy. Ot\u00f3\u017c podczas imienin swoich lub taty, przy stole pe\u0142nym go\u015bci mama rozpocz\u0119\u0142a opowie\u015b\u0107 o tym, jak w czasie okupacji kole\u017canki ci\u0105gn\u0119\u0142y j\u0105 na p\u0105czki do jednej z che\u0142mskich cukierni.\u00a0
– Nie mam pieni\u0119dzy \u2013 odpar\u0142a mama.\u00a0
– To nic. My ci kupimy, ale nie za darmo.
– A co chcecie?
– P\u00f3jdziesz tu do sklepu i spytasz sprzedawc\u0119 po ile jest \u201eOlla gum\u201d.
– A co to takiego? \u2013 Spyta\u0142a mama, kt\u00f3ra wtedy jeszcze nie zna\u0142a s\u0142ynnego przedwojennego kawa\u0142u o walce firmy \u201eBayer\u201d i \u201eOlla gum\u201d na reklamy. Ot\u00f3\u017c firma \u201eBayer\u201d wykupi\u0142a na cmentarzu spory teren, na kt\u00f3rym postawi\u0142a nagrobek i napisa\u0142a na nim: \u201eTu le\u017cy Piperman. \u017by\u0142 100 lat, gdy\u017c u\u017cywa\u0142 aspiryny firmy Bayer.\u201d Tymczasem firma \u201eOlla gum\u201d wykupi\u0142a jeszcze wi\u0119kszy plac, postawi\u0142a na nim jeszcze wi\u0119kszy nagrobek z takim napisem: \u201eTu nikt nie le\u017cy, gdy\u017c jego ojciec u\u017cywa\u0142 prezerwatyw firmy Olla gum.\u201d W ka\u017cdym razie kole\u017canki mamy na jej pytanie, co to takiego \u201eOlla gum\u201d odpowiedzia\u0142y:
– Zak\u0142ada si\u0119 tu i tu \u2013 pokazuj\u0105c przy tym m\u0119skie krocze. Jednak, po co si\u0119 to robi, tego nie wiedzia\u0142y.\u00a0
Mama odwa\u017cnie wesz\u0142a do sklepu i spyta\u0142a o cen\u0119 \u201eOlla gum\u201d. Sprzedawca, kt\u00f3ry zna\u0142 ja od dziecka zszokowany spojrza\u0142 i spyta:
– A po co ci ta informacja Halinko?
– A prosi\u0142 mnie jeden pan \u2013 odpar\u0142a mama dyplomatycznie, dumna, \u017ce wybrn\u0119\u0142a z k\u0142opotliwej sytuacji. A uzyskawszy informacj\u0119 o cenie wysz\u0142a ze sklepu i poda\u0142a j\u0105 kole\u017cankom. Potem posz\u0142y do cukierni. By\u0142a \u201eNur f\u00fcr Deutsche\u201d, wi\u0119c p\u0105czki zjad\u0142y przed cukierni\u0105, siadaj\u0105c na schodach, potr\u0105cane co chwile przez niemieckich oficer\u00f3w.
– No i po ile by\u0142o \u201eOlla gum\u201d? – Spyta\u0142 ojciec, gdy mama przy stole pe\u0142nym go\u015bci sko\u0144czy\u0142a opowie\u015b\u0107.\u00a0
– Nie wiem Macieju! To ju\u017c tyle lat up\u0142yn\u0119\u0142o! Nie pami\u0119tam!
– I na darmo ci\u0119 pos\u0142ali! \u2013 Stwierdzi\u0142 ojciec g\u0142osem pe\u0142nym udawanej nagany, co spowodowa\u0142o w\u015br\u00f3d go\u015bci ogromn\u0105 weso\u0142o\u015b\u0107.\u00a0
Cz\u0119sto wspominam te histori\u0119, bo pokazuje, \u017ce zainteresowanie dziecka prezerwatywami jest stare jak prezerwatywa, a mi\u0142o\u015b\u0107 do p\u0105czk\u00f3w w narodzie wielka. I tylko przyznam, \u017ce p\u0105czki bez mamy nie smakuj\u0105 mi tak, jak dawniej. Jej historyjki musz\u0119 sobie opowiada\u0107 sama. I dlatego nie wiem. Je\u015b\u0107 dzi\u015b te p\u0105czki, czy nie je\u015b\u0107? Przecie\u017c historyjki ju\u017c sobie opowiedzia\u0142am?\u00a0
P.S. Chyba, \u017ce kto\u015b te\u017c mi jak\u0105\u015b opowie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Z wielu opowie\u015bci mojej mamy, kt\u00f3ra niestety dla \u015bwiata nie zosta\u0142a aktork\u0105, (a ze swoim talentem narracyjnym my\u015bl\u0119, \u017ce zwojowa\u0142aby publiczno\u015b\u0107 w niejednym teatrze) zapami\u0119ta\u0142am dwie historie o p\u0105czkach. Jedna z czas\u00f3w, gdy by\u0142a ju\u017c doros\u0142a. Nie by\u0142 to t\u0142usty czwartek, ale Andrzejki. Mama przysz\u0142a…<\/p>\n