{"id":138661,"date":"2010-06-01T13:15:56","date_gmt":"2010-06-01T11:15:56","guid":{"rendered":"http:\/\/piekarska.blog.pl\/?p=885"},"modified":"2010-06-01T13:15:56","modified_gmt":"2010-06-01T11:15:56","slug":"jak-dlugo-jestesmy-dziecmi-2","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/?p=138661","title":{"rendered":"Jak d\u0142ugo jeste\u015bmy dzie\u0107mi?"},"content":{"rendered":"
Podobno dop\u00f3ty, dop\u00f3ki \u017cyj\u0105 nasi rodzice. Moich nie ma ju\u017c na tym \u015bwiecie od bardzo dawna, wi\u0119c i dzie\u0144 dziecka przesta\u0142 by\u0107 moim \u015bwi\u0119tem. Ale… to nie znaczy, \u017ce nie mia\u0142am dzieci\u0144stwa. Poniewa\u017c przygotowuj\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 wspomnieniow\u0105 dla dzieci, m\u0142odzie\u017cy i… doros\u0142ych, bo oni te\u017c lubi\u0105 wspomnienia, to poni\u017cej jeden z rozdzialik\u00f3w.<\/div>\n
Maszyna, karty i sztuczny cz\u0142owiek<\/em><\/strong><\/div>\n
Kiedy nie mog\u0142am wyj\u015b\u0107 na dw\u00f3r rzecz jasna bawi\u0142am si\u0119 w domu. Najcz\u0119\u015bciej lalkami, kt\u00f3rym szy\u0142am ubranka. Mia\u0142am te\u017c dla nich domek. Domek zrobi\u0142 mi tata z dykty. Mia\u0142 potr\u00f3jne okno z firank\u0105 (tata powiedzia\u0142, \u017ce to jest okno weneckie), a tak\u017ce drzwi zamykane na klamk\u0119, mebelki i r\u00f3\u017cne bibeloty, na przyk\u0142ad maszyn\u0119 do pisania. Maszyna by\u0142a bowiem jednym z podstawowych przyrz\u0105d\u00f3w w domu. Tata bez przerwy na niej co\u015b pisa\u0142. A i ja w chwilach, gdy tata z maszyny nie korzysta\u0142 wkr\u0119ca\u0142am kartk\u0119 i wysuwaj\u0105c j\u0119zyk stuka\u0142am w klawisze: \u201eMa\u0142gosia, Karolcia, dupa\u201d. Potem pisa\u0142am wiersze i wreszcie opowiadania. <\/em>
\nBawi\u0142am si\u0119 te\u017c lalkami wycinanymi z papieru. W papierniczym niedaleko mojego przedszkola i tuz naprzeciwko naszego ko\u015bcio\u0142a mo\u017cna by\u0142o kupi\u0107 kartony z takimi lalkami. Narysowana na nich lala by\u0142a tylko w majtkach. Dooko\u0142a niej by\u0142y narysowane ubranka, kt\u00f3re trzeba by\u0142o wyci\u0105\u0107 i zaginaj\u0105c wystaj\u0105ce z bok\u00f3w ubranek paseczki ubra\u0107 lal\u0119. <\/em>
\nLubi\u0142am te\u017c bawi\u0107 si\u0119 w miasto. Do zabawy s\u0142u\u017cy\u0142y mi klocki w rodzaju lego. Z nich budowa\u0142am domy. Karty do gry by\u0142y chodnikami, kt\u00f3re wyk\u0142ada\u0142am na pod\u0142odze. Pomi\u0119dzy chodnikami by\u0142y ulice, po kt\u00f3rych je\u017adzi\u0142y moje samochody. R\u00f3\u017cne znaczki na szpilce, mi\u0119dzy innymi takie z podobiznami Lenina, s\u0142u\u017cy\u0142y mi za znaki drogowe, na kt\u00f3re nakleja\u0142am prawdziwe znaki drogowe wyci\u0119te z kalendarza. Takie znaki drogowe wbija\u0142am w gumki do \u015bcierania lub w korki od butelek i stawia\u0142am na poboczach ulic. Czasami pyta\u0142am tat\u0119, czy znak dobrze stoi. <\/em>
\nPewnego dnia moje miasto zyska\u0142o \u201eprawdziwe\u201d domy. Tata kupi\u0142 gdzie\u015b domki z papieru. Kilka z nich by\u0142o renesansowymi kamieniczkami z podcieniami. Takimi, jakie zna\u0142am z Kazimierza Dolnego. Papierowe domki do\u015b\u0107 d\u0142ugo sta\u0142y w moim mie\u015bcie, a wtedy moje samochody parkowa\u0142y w\u0142a\u015bnie pod nimi.<\/em>
\nKarty w moim domu by\u0142y zawsze, bo jedn\u0105 z ulubionych rozrywek rodzic\u00f3w by\u0142o stawianie pasjans\u00f3w. Pasjanse stawia\u0142 najpierw tata, potem mama, a na ko\u0144cu t\u0119 sztuk\u0119 opanowa\u0142am ja. By\u0142a to obok czytania i rysowania jedna z moich ulubionych rozrywek, kiedy le\u017ca\u0142am chora w \u0142\u00f3\u017cku. Tata przynosi\u0142 mi na ko\u0142dr\u0119 wielk\u0105 desk\u0119 kre\u015blarsk\u0105 i talie kart. My\u015bl\u0119, \u017ce \u017caden pasjans na komputerze nie jest w stanie zast\u0105pi\u0107 tych stawianych prawdziwymi kartami. <\/em>
\nBawi\u0142am si\u0119 te\u017c w przychodni\u0119. Mia\u0142am zestaw ma\u0142y lekarz. Rodzice zostawiali mi wszystkie fiolki po lekarstwach, a ponadto tata kupi\u0142 mi prawdziwy receptariusz i gdzie\u015b za\u0142atwi\u0142 piecz\u0105tk\u0119, kt\u00f3ra brzmia\u0142a \u201edr med Ma\u0142gosia Piekarska\u201d. Z chor\u00f3b, na kt\u00f3re wcze\u015bniej sama chorowa\u0142am leczy\u0142am lalki, misie i ma\u0142p\u0119, kt\u00f3ra pewnego dnia zako\u0144czy\u0142a \u017cywot w \u0142apach kolegi z podw\u00f3rka Artura. Ma\u0142p\u0119 bowiem zgubi\u0142am na podw\u00f3rku, a Artur j\u0105 znalaz\u0142 i my\u015bl\u0105c, \u017ce jest niczyja postanowi\u0142 zajrze\u0107 co ma w \u015brodku. Wszystko co tam znalaz\u0142 wyrzuci\u0142. Z ma\u0142py zosta\u0142 flak, kt\u00f3rego \u017cadne moje lekarstwa nie by\u0142y w stanie uleczy\u0107 i receptariusz z piecz\u0105tk\u0105 okaza\u0142y si\u0119 niewystarczaj\u0105ce. Pociesza\u0142o mnie tylko jedno. To nieszcz\u0119\u015bcie spotka\u0142o ma\u0142p\u0119, a nie Miamola Pacana. <\/em>
\nDom by\u0142 miejscem, w kt\u00f3rym czu\u0142am si\u0119 bezpieczna. Niestety do czasu poznania sztucznego cz\u0142owieka. <\/em>
\nSta\u0142o si\u0119 to, kiedy pewnego razu zesz\u0142am na d\u00f3\u0142 do Iwony. Moja mama siedzia\u0142a u jej mamy na kawie. W du\u017cym pokoju gra\u0142 telewizor. Wy\u015bwietlano film. Trafi\u0142am na scen\u0119, w kt\u00f3rej pewien pan gra\u0142 na gitarze. Potem pok\u0142\u00f3ci\u0142 si\u0119 z innym panem i wsta\u0142. Odchodzi\u0142 ju\u017c, gdy kto\u015b zawo\u0142a\u0142a go po imieniu. On odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119, straci\u0142 r\u00f3wnowag\u0119 i upad\u0142 tak nieszcz\u0119\u015bliwie, \u017ce uderzy\u0142 g\u0142ow\u0105 w ziemi\u0119. G\u0142owa otworzy\u0142a mu si\u0119 ukazuj\u0105c w \u015brodku spr\u0119\u017cyny. Pan by\u0142 bowiem sztuczny. Przerazi\u0142 mnie do tego stopnia, \u017ce nie mog\u0142am w nocy spa\u0107. Ba\u0142am si\u0119, \u017ce sztuczny cz\u0142owiek wyjdzie do mnie z kaloryfera. Od tej pory przez wiele lat zawsze, gdy k\u0142ad\u0142am si\u0119 spa\u0107 musia\u0142am mie\u0107 zapalone \u015bwiat\u0142o.<\/em><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Podobno dop\u00f3ty, dop\u00f3ki \u017cyj\u0105 nasi rodzice. Moich nie ma ju\u017c na tym \u015bwiecie od bardzo dawna, wi\u0119c i dzie\u0144 dziecka przesta\u0142 by\u0107 moim \u015bwi\u0119tem. Ale… to nie znaczy, \u017ce nie mia\u0142am dzieci\u0144stwa. Poniewa\u017c przygotowuj\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 wspomnieniow\u0105 dla dzieci, m\u0142odzie\u017cy i… doros\u0142ych, bo oni te\u017c lubi\u0105…<\/p>\n

Czytaj dalej… Jak d\u0142ugo jeste\u015bmy dzie\u0107mi?<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6,11],"tags":[1014],"class_list":["post-138661","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-pisarstwo","category-prywatne","tag-pisarstwo-2","wpcat-6-id","wpcat-11-id"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/138661","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=138661"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/138661\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=138661"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=138661"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=138661"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}