Szykuj\u0119 si\u0119 do wyjazdu na spotkanie autorskie w Ja\u015ble. Ode mnie to kawa\u0142 drogi. Mam tam by\u0107 dzi\u015b, a spotkanie mam jutro o \u00f3smej rano. B\u0119d\u0119 jecha\u0142a z przesiadk\u0105. Nie chce bra\u0107 samochodu, bo podr\u00f3\u017c mnie zm\u0119czy, a tak\u2026 poczytam sobie i popisz\u0119 w poci\u0105gu na laptopie. Spis rzeczy, kt\u00f3re mam zabra\u0107 zrobi\u0142am sobie wczoraj, ale jako\u015b dziwnie jestem niespokojna, \u017ce w ostatniej chwili czego\u015b zapomn\u0119. Gdy w ubieg\u0142ym roku jecha\u0142am na zlot fan\u00f3w tw\u00f3rczo\u015bci Nienackiego zapomnia\u0142am\u2026 dokument\u00f3w samochodu, czyli jednej z wa\u017cniejszych rzeczy. Dwa lata temu jecha\u0142am prowadzi\u0107 warsztaty dziennikarskie dla student\u00f3w pod Bia\u0142ymstokiem i zapomnia\u0142am\u2026 kurtki. Do samochodu wskoczy\u0142am tak, jak sta\u0142am.
\nTeraz musz\u0119 pami\u0119ta\u0107 o laptopie, ksi\u0105\u017ckach na nagrody, quizach, zak\u0142adkach na prezenty, ksi\u0105\u017cce do czytania, a tak\u017ce kosmetykach, koszuli nocnej, szlafroku, kapciach itp., bo diabli wiedz\u0105 gdzie biblioteka za\u0142atwi\u0142a mi ten nocleg. Musz\u0119 na\u0142adowa\u0107 telefon. Pami\u0119ta\u0107, by spakowa\u0107 \u0142adowark\u0119. Wzi\u0105\u0107 aparat fotograficzny. No i papiery, na kt\u00f3rych wypisa\u0142am po\u0142\u0105czenia z Jas\u0142em. By niczego nie zapomnie\u0107 snuj\u0119 si\u0119 po domu, pakuj\u0119 do walizki i\u2026 recytuj\u0119 pod nosem pewien wierszyk, licz\u0105c na to, \u017ce recytacja odniesie skutek, czyli niczego nie zapomn\u0119. Jak na razie nigdy jeszcze nie zdarzy\u0142o si\u0119, bym wzi\u0119\u0142a wszystko. Owszem. Czasami rzecz, o kt\u00f3rej zapomnia\u0142am by\u0142a drobiazgiem. Np. szczoteczka do z\u0119b\u00f3w, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna kupi\u0107 po drodze, albo kart do pasjansa bez kt\u00f3rych mog\u0119 si\u0119 oby\u0107, ale\u2026 to te\u017c irytuje. Chc\u0119, cho\u0107 raz niczego nie zapomnie\u0107. Recytuj\u0119, wi\u0119c coraz g\u0142o\u015bniej…<\/p>\n
By\u0142 sobie s\u0142o\u0144 wielki – jak s\u0142o\u0144.
\nZwa\u0142 si\u0119 ten s\u0142o\u0144 Tomasz Tr\u0105balski.
\nWszystko, co mia\u0142, by\u0142o jak s\u0142o\u0144!
\nLecz straszny by\u0142 Zapominalski.<\/p>\n
S\u0142oniow\u0105 mia\u0142 g\u0142ow\u0119 i nogi s\u0142oniowe,
\nI k\u0142y z prawdziwej ko\u015bci s\u0142oniowej,
\nI tr\u0105b\u0119, kt\u00f3r\u0105 wspaniale kr\u0119ci\u0142,
\nWszystko s\u0142oniowe – opr\u00f3cz pami\u0119ci.
\n\u00a0
\nZaprosi\u0142 koleg\u00f3w s\u0142oni na karty
\nNa wp\u00f3\u0142 do czwartej.
\nPrzychodz\u0105 – rycz\u0105: „Dzie\u0144 dobry, kolego!”
\nNikt nie odpowiada,
\nNie ma Tr\u0105balskiego.
\nZapomnia\u0142! Wyszed\u0142!<\/p>\n
Mia\u0142 przyj\u015b\u0107 do pa\u0144stwa Krokodyl\u00f3w
\nNa fili\u017cank\u0119 wody z Nilu:
\nZapomnia\u0142! Nie przyszed\u0142!
\nMa on ch\u0142opczyka i dziewczynk\u0119,
\nMi\u0142ego s\u0142onika i \u015bliczn\u0105 s\u0142onink\u0119.
\nBardzo kocha te swoje s\u0142oni\u0119ta,
\nAle ich imion nie pami\u0119ta.
\nSynek nazywa si\u0119 Bia\u0142y Z\u0105bek,
\nA ojciec wo\u0142a: „Tr\u0105bek! Bombek!”
\nC\u00f3reczce na imi\u0119 po prostu Kachna,
\nA ojciec wo\u0142a: „Grubachna! Wielgachna!”<\/p>\n
Nawet gdy w\u0142asne imi\u0119 wymawia,
\nGdy si\u0119 na przyk\u0142ad komu\u015b przedstawia,
\nCz\u0119sto si\u0119 myli Tomasz Tr\u0105balski
\nI m\u00f3wi: „Jestem Tobiasz Bimbalski”.<\/p>\n
\u017bon\u0119 ma tak\u0105 – jakby sze\u015b\u0107 \u017con mia\u0142!
\n(Imi\u0119 jej: Bania, ale zapomnia\u0142),
\nNo i ta \u017cona kiedy\u015b powiada:
\n„Id\u017a do doktora, niechaj ci\u0119 zbada,
\nNiech ci\u0119 wyleczy na stare lata!”<\/p>\n
Wi\u0119c zaraz poszed\u0142 – do adwokata.
\nPotem do szewca i rejenta.
\nI wsz\u0119dzie m\u00f3wi, \u017ce nie pami\u0119ta!
\n\u00a0
\n„Dobrze wiedzia\u0142em, lecz zapomnia\u0142em,
\nMo\u017ce kto z pan\u00f3w wie czego chcia\u0142em?”<\/p>\n
\u00a0B\u0142\u0105ka si\u0119, kr\u0105\u017cy, jest coraz p\u00f3\u017aniej,
\nA\u017c do kowala trafi\u0142, do ku\u017ani.
\nTen chcia\u0142 go podku\u0107, wi\u0119c oprzytomnia\u0142,
\nPrzypomnia\u0142 sobie to co zapomnia\u0142!<\/p>\n
Kowal go zbada\u0142, miechem podmucha\u0142, PS. Przyjaci\u00f3\u0142ka twierdzi, \u017ce aby niczego nie zapomnie\u0107 trzeba pakowa\u0107 si\u0119 kilka dni wcze\u015bniej. Niestety. W moim przypadku to nie dzia\u0142a. Te\u017c ju\u017c pr\u00f3bowa\u0142am.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Szykuj\u0119 si\u0119 do wyjazdu na spotkanie autorskie w Ja\u015ble. Ode mnie to kawa\u0142 drogi. Mam tam by\u0107 dzi\u015b, a spotkanie mam jutro o \u00f3smej rano. B\u0119d\u0119 jecha\u0142a z przesiadk\u0105. Nie chce bra\u0107 samochodu, bo podr\u00f3\u017c mnie zm\u0119czy, a tak\u2026 poczytam sobie i popisz\u0119 w poci\u0105gu…<\/p>\n
\nZajrza\u0142 do gard\u0142a, zajrza\u0142 do ucha,
\nPotem opuka\u0142 m\u0142otem kowalskim
\nI m\u00f3wi: „Wiem ju\u017c, panie Tr\u0105balski!
\nCo dzie\u0144 na g\u0142ow\u0119 wody kube\u0142ek
\noraz na tr\u0105bie zrobi\u0107 supe\u0142ek”.
\nI chlust go wod\u0105! Sekund\u0119 trwa\u0142o
\nI w supe\u0142 zwi\u0105za\u0142 tr\u0105b\u0119 wspania\u0142\u0105!
\n\u00a0
\nP\u0119dem polecia\u0142 Tomasz do domu.
\n\u017bona w krzyk: „Co to?!” – „Nie m\u00f3w nikomu!
\nTo dla pami\u0119ci!” – „O czym?” – „No … chcia\u0142em…”
\n– „Co chcia\u0142e\u015b?” – „Nie wiem! Ju\u017c zapomnia\u0142em!”
\nJan Brzechwa<\/span><\/div>\n