{"id":138584,"date":"2008-12-01T14:41:50","date_gmt":"2008-12-01T12:41:50","guid":{"rendered":"http:\/\/piekarska.blog.pl\/?p=629"},"modified":"2008-12-01T14:41:50","modified_gmt":"2008-12-01T12:41:50","slug":"co-mam-po-ojcu-czyli-ziemia-obiecana-2","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/?p=138584","title":{"rendered":"Co mam po Ojcu, czyli ziemia obiecana"},"content":{"rendered":"
Je\u017celi jestem nienormalna to mam to po swoim Ojcu. Gdy kilka dni temu okazywa\u0142am rado\u015b\u0107, \u017ce jad\u0119 na zdj\u0119cia do Telewizyjnego Kuriera Warszawskiego, cho\u0107 musz\u0119 wsta\u0107 o 4 rano spytano, czy dobrze si\u0119 czuj\u0119. Tak. O\u015bwiadczam, \u017ce gdy okazywa\u0142am ow\u0105 rado\u015b\u0107 czu\u0142am si\u0119 dobrze.
\nLubi\u0119 swoja prac\u0119, a czasami udaje mi si\u0119 robi\u0107 takie rzeczy, w kt\u00f3rych rado\u015b\u0107 jest podw\u00f3jna. Tak by\u0142o i w sobot\u0119. I naprawd\u0119 mam to po Tacie.
\nKilkana\u015bcie lat temu Ojciec pojecha\u0142 do Stan\u00f3w Zjednoczonych na zaproszenie nowojorskiej Polonii. Tam spotka\u0142 si\u0119 z kombatantami \u2013 \u017co\u0142nierzami Armii Krajowej, Armii genera\u0142a W\u0142adys\u0142awa Andersa i genera\u0142a Stanis\u0142awa Maczka. Mia\u0142 przebywa\u0107 w\u015br\u00f3d nich dwa tygodnie, ale po dziesi\u0119ciu dniach przebukowa\u0142 sw\u00f3j bilet lotniczy. Dlaczego?
\nTelewizyjny Kurier Warszawski zorganizowa\u0142 zbi\u00f3rk\u0119 bo\u017conarodzeniowych dar\u00f3w dla Polak\u00f3w z Kazachstanu. Trzeba by\u0142o je zawie\u017a\u0107. Wyprawie mia\u0142a towarzyszy\u0107 kamera z reporterem. Tym reporterem chcia\u0142 by\u0107 m\u00f3j ojciec. Wr\u0119cz o tym marzy\u0142. Polonia ameryka\u0144ska nie mog\u0142a tego zrozumie\u0107. Przecie\u017c przyjecha\u0142 do Stan\u00f3w Zjednoczonych gdzie jest wszystko. A on chce wylecie\u0107 st\u0105d wcze\u015bniej, by jecha\u0107 w jakie\u015b stepy? Do jakiej\u015b biedoty? I to jeszcze w zimie? W mr\u00f3z? Wariat!
\nA ojciec odpar\u0142:
\n– Wam nie jestem tak potrzebny jak tej Polonii, kt\u00f3ra mieszka na kresach.
\nI cho\u0107 dawno przekroczy\u0142 sze\u015b\u0107dziesi\u0105tk\u0119, po przylocie do Polski wskoczy\u0142 w jeden z wojskowych samochod\u00f3w i pojecha\u0142! Wr\u00f3ci\u0142 przezi\u0119biony, brudny i zm\u0119czony, ale… szcz\u0119\u015bliwy. Opowiada\u0142 nies\u0142ychanie historie, \u017cyciorysy i zdarzenia, kt\u00f3rych by\u0142 \u015bwiadkiem lub je zas\u0142ysza\u0142. Nikt nigdy go tak nie wita\u0142 jak tamci Polacy. Nikt tak na niego nie wyczekiwa\u0142. Polonia Ameryka\u0144ska chwali\u0142a si\u0119 maj\u0105tkiem. Prezentowali okaza\u0142e domy, rezydencje i zapraszali do\u2026 restauracji na wystawne kolacje. Polonia z Kazachstanu by\u0142a biedna. By przyj\u0105\u0107 go\u015bcia z Polski jak w starym powiedzonku „go\u015b\u0107 w dom woda do zupy” dolewa\u0142a wody do chudej zupy ugotowanej na gwo\u017adziu. Ale nawet w t\u0119 przys\u0142owiow\u0105 dolewk\u0119 wk\u0142ada\u0142a ca\u0142e swoje serce. Jak o niej ciep\u0142o nie my\u015ble\u0107?
\nGdy kilka dni temu otrzyma\u0142am wiadomo\u015b\u0107, \u017ce do Warszawy przyje\u017cd\u017ca rodzina repatriant\u00f3w z Kazachstanu od razu zamarzy\u0142am, by zrobi\u0107 o nich reporta\u017c. Trzeba by\u0142o wsta\u0107 po czwartej rano, bo poci\u0105g na dworzec Warszawa Centralna przyje\u017cd\u017ca\u0142 po sz\u00f3stej, a przecie\u017c trzeba przygotowa\u0107 si\u0119, dojecha\u0107 do redakcji itp. Jednak ch\u0119\u0107 spotkania z lud\u017ami, kt\u00f3rzy po latach doczekali si\u0119 powrotu do ojczyzny zwyci\u0119\u017cy\u0142a. Dlatego z kamer\u0105 wybra\u0142am si\u0119 ja. Tylko ci z redakcji, kt\u00f3rzy znali mojego tat\u0119 i znaj\u0105 dobrze mnie, skomentowali: \u201eNieodrodna c\u00f3rka swojego ojca\u201d.
\nGdy wtedy po powrocie ze Stan\u00f3w pojecha\u0142 do Kazachstanu w\u0142a\u015bciwie tylko ja go rozumia\u0142am. Mama krzycza\u0142a, \u017ce ryzykuje, \u017ce tam jest o tej porze zimno, warunki straszne i tak dalej. Ja wiedzia\u0142am jak to dla Ojca jest wa\u017cne. Sk\u0105d? Jeszcze za czas\u00f3w komuny pojechali\u015bmy na wczasy na W\u0119gry. Tylko we dw\u00f3jk\u0119. By\u0142y to wczasy dla dziennikarzy. Do miejscowo\u015bci Siofok nad Balatonem (miejsce urodzenia Emmericha Kalmana autora „Ksi\u0119\u017cniczki Czardasza”) zjechali dziennikarze z ca\u0142ego bloku wschodniego. W\u015br\u00f3d nich Niemcy \u2013 oczywi\u015bcie ci dobrzy, czyli z NRD, Czesi, S\u0142owacy, Rumuni, Bu\u0142garzy i dziennikarze z ro\u017cnych republik ZSRR. Mi\u0119dzy nimi by\u0142y urocze Baszkirki z Radia w mie\u015bcie UFA. Mia\u0142am wtedy 16 lat i chodzi\u0142am do nich na baszkirski mi\u00f3d i baszkirskie bajki. By\u0142a te\u017c syberyjska dziennikarka z m\u0119\u017cem milicjantem. Mieli polskie nazwisko \u2013 Kownacki. Ojca to polskie nazwisko m\u0119czy\u0142o. Podczas ogniska, przy w\u00f3deczce i kie\u0142baskach zagadn\u0105\u0142 par\u0119 i… dowiedzia\u0142 si\u0119, \u017ce dziadek owego milicjanta Jewgienija Kownackiego by\u0142 Polskim zes\u0142a\u0144cem. Jewgienij po polsku umia\u0142 tylko jeden wierszyk.
\n– Co\u015b o ojcu \u2013 powiedzia\u0142 i przy ognisku pomi\u0119dzy jedn\u0105 a druga w\u00f3deczk\u0105 troch\u0119 niedbale wyrecytowa\u0142:
\n\u201eOjcze nasz, kt\u00f3ry\u015b jest w niebie…\u201d Ja zamar\u0142am, a ojciec si\u0119 pop\u0142aka\u0142. Do ko\u0144ca wczas\u00f3w z Jewgienijem Kownackim, wnukiem polskiego zes\u0142a\u0144ca byli nieroz\u0142\u0105czni, a ja musia\u0142am robi\u0107 za t\u0142umacza \u2013 Ojciec z j\u0119zyk\u00f3w obcych zna\u0142 jedynie niemiecki, \u0142acin\u0119 i troch\u0119 w\u0142oski. Rosyjski by\u0142 mu obcy. T\u0142umaczy\u0142am wi\u0119c opowie\u015bci o dziadku, g\u0142odzie i Syberii, z kt\u00f3rej nie da\u0142o si\u0119 nigdzie uciec.
\nKilka lat temu podobnie jak Ojciec pojecha\u0142am do Stan\u00f3w Zjednoczonych do ukochanego. By\u0142 Polakiem z ameryka\u0144skim obywatelstwem. Wiele os\u00f3b, kt\u00f3re wtedy pozna\u0142am nie mog\u0142o zrozumie\u0107, \u017ce nie chc\u0119 zosta\u0107 w Stanach. Sugerowano, \u017ce mo\u017ce jestem nienormalna skoro Atlantic City nie zrobi\u0142o na mnie wra\u017cenia. No jasna cholera nie zrobi\u0142o! Mi\u0119dzy jednym a drugim zdaniem zarzucano mi te\u017c, \u017ce robi\u0119 co\u015b okropnego, bo zmuszam ukochanego, by przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 do Polski. (Nie zmusza\u0142am. Sam chcia\u0142.) Na pytanie co fajnego jest w Polsce ze \u015bmiechem opowiada\u0142am stary kawa\u0142 o owsikach, kt\u00f3ry zreszt\u0105 by\u0142 wspaniale wykorzystany przez Juliusza Machulskiego w filmie „Kingsajz” tyle, \u017ce tam rozmawia\u0142y dwa krasnale siedz\u0105ce w Szuflandii. Z ich rozmowy wynika\u0142o, \u017ce mo\u017ce \u015bwiat jest pi\u0119kniejszy, ale siedz\u0105 w Szuflandii, bo to jest ich ojczyzna. Ojczyzn\u0105 owsik\u00f3w jest dupa, a moj\u0105 Polska. Mo\u017ce \u015bwiat jest pi\u0119kniejszy (ch\u0119tnie go zreszt\u0105 zwiedzam), ale siedz\u0119 tu. Ka\u017cdy ma prawo wyboru. Ludzie mog\u0105 chcie\u0107 zmieni\u0107 Ojczyzn\u0119 na inny kraj i wyjecha\u0107 z niej. Ja nie pot\u0119piam nikogo kto emigruje. Ale przyznam, \u017ce wpadam w sza\u0142, gdy kto\u015b wmawia mi, \u017ce jestem frajerk\u0105, \u017ce tu \u017cyj\u0119. Dla mnie to nie frajerstwo. Po prostu tu czuj\u0119 si\u0119 u siebie i z tym samopoczuciem jestem szcz\u0119\u015bliwa.
\nZar\u00f3wno kawa\u0142 o owsikach jak i historia Jewgienija stan\u0119\u0142y mi przed oczami jak \u017cywe w sobot\u0119, gdy pojecha\u0142am na te wyczekane zdj\u0119cia. Poci\u0105g jak z cyklu \u201eSzerokie tory\u201d, a z niego wysiad\u0142a sze\u015bcioosobowa rodzina. Pani Helena z trojk\u0105 dzieci, synowa i o\u015bmiomiesi\u0119cznym wnuczkiem. Przedstawi\u0142am si\u0119 i powiedzia\u0142am, \u017ce przysz\u0142am nakr\u0119ci\u0107 o niej kr\u00f3tki filmik do naszego lokalnego programu. \u017be teraz to b\u0119dzie r\u00f3wnie\u017c jej program, bo jest now\u0105 mieszkanka naszego miasta, a Telewizyjny Kurier Warszawski tworzony jest z my\u015bl\u0105 o wszystkich mieszka\u0144cach. Przytakn\u0119\u0142a i powiedzia\u0142a po rosyjsku \u201espasiba\u201d. Nie zna polskiego. Cokolwiek rozumie, ale to jest cokolwiek. Gdy kilkana\u015bcie toreb zawieraj\u0105cych ca\u0142y dobytek jej rodziny by\u0142o noszonych do samochodu rozmawia\u0142y\u015bmy stoj\u0105c na peronie. Oczywi\u015bcie po rosyjsku. Dowiedzia\u0142am si\u0119, \u017ce jej rodzice z W\u0142odzimierza zostali zes\u0142ani do Kazachstanu jeszcze podczas drugiej wojnie \u015bwiatowej. Mieli budowa\u0107 tam socjalizm jako obywatele ZSRR. Wszystko dlatego, \u017ce byli Polakami, kt\u00f3rzy znale\u017ali si\u0119 na terenie wch\u0142oni\u0119tym przez ZSRR po 17 wrze\u015bnia 1939 roku. Pani Helena wysz\u0142a za Rosjanina. Kilka lat temu si\u0119 rozwiedli, ale zgodzi\u0142 si\u0119, by zabra\u0142a dzieci, je\u015bli chc\u0105 z ni\u0105 jecha\u0107. Przyjechali wszyscy \u2013 ca\u0142a sz\u00f3stka. W\u015br\u00f3d nich 11 letnia Dasza, kt\u00f3ra p\u00f3jdzie tu do szko\u0142y, a te\u017c nie zna j\u0119zyka. To, czy Dasza sobie poradzi, najbardziej martwi pani\u0105 Helen\u0119. \u00a0
\nZ budynku dworca wysz\u0142y\u015bmy, gdy \u015bwita\u0142o. Pani Helena przystan\u0119\u0142a na chwil\u0119. Odetchn\u0119\u0142a g\u0142\u0119boko i powiedzia\u0142a:
\n– No zdrawstwuj Warszawa! – W tym powitaniu budz\u0105cego si\u0119 ze snu miasta by\u0142a i nadzieja i obawa. Jak sobie poradzi? By\u0142o to tak samo wzruszaj\u0105ce jak w swoim czasie to „Ojcze nasz” Jewgienija Kownackiego.
\nCzytam ci\u0105gle o Polakach, kt\u00f3rzy wyjechali z kraju. Czytam w Angorze jak psiocz\u0105 na Polsk\u0119, jak j\u0119cz\u0105, \u017ce jeste\u015bmy okropni jako nar\u00f3d. A potem my\u015bl\u0119 o takiej pani Helenie i Jewgieniju, kt\u00f3rym Polska jawi\u0142a si\u0119 jak ziemia obiecana. Jewgienij chyba nigdy tu nie przyjecha\u0142. Pani Helena przyjecha\u0142a dwa dni temu. Czy spe\u0142ni\u0105 si\u0119 jej nadzieje, czy sprawdz\u0105 obawy? Wola\u0142abym, by to pierwsze. Zw\u0142aszcza, \u017ce gdzie\u015b w duszy mam \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce wybra\u0142a Polsk\u0119 z przyczyn ekonomicznych a nie sentymentalno-emocjonalnych. Chcia\u0142abym jednak, by spe\u0142ni\u0142a r\u00f3wnie\u017c oczekiwania ekonomiczne jej i jej rodziny. Bo naprawd\u0119 jestem idealistk\u0105. Mam to po ojcu.
\nPS. Wymy\u015bli\u0142am, \u017ce w sobot\u0119 zabior\u0119 Dasz\u0119 do siebie do domu na Miko\u0142ajki. M\u00f3j syn b\u0119dzie mia\u0142 trudne zadanie. Dasza nie zna polskiego, a on rosyjskiego. Mimo tego maj\u0105 zagra\u0107 w chi\u0144czyka. (Po rosyjsku chyba „kitajca” hihi). Jak im to wyjdzie?<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Je\u017celi jestem nienormalna to mam to po swoim Ojcu. Gdy kilka dni temu okazywa\u0142am rado\u015b\u0107, \u017ce jad\u0119 na zdj\u0119cia do Telewizyjnego Kuriera Warszawskiego, cho\u0107 musz\u0119 wsta\u0107 o 4 rano spytano, czy dobrze si\u0119 czuj\u0119. Tak. O\u015bwiadczam, \u017ce gdy okazywa\u0142am ow\u0105 rado\u015b\u0107 czu\u0142am si\u0119 dobrze. Lubi\u0119…<\/p>\n

Czytaj dalej… Co mam po Ojcu, czyli ziemia obiecana<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_crdt_document":"","footnotes":""},"categories":[4],"tags":[314,1157],"class_list":["post-138584","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-dziennikarstwo","tag-dziennikarstwo-2","tag-repatrianci","wpcat-4-id"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/138584","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=138584"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/138584\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=138584"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=138584"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=138584"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}