Nie pami\u0119tam kiedy tak na co\u015b czeka\u0142am i kiedy zanim to nadesz\u0142o tak bardzo mia\u0142am tego dosy\u0107 i tak si\u0119 tym zm\u0119czy\u0142am. Chodzi mi o pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciolecie Telewizyjnego Kuriera Warszawskiego, kt\u00f3rego jestem reporterem. Kiedy napisz\u0119, \u017ce kocham m\u00f3j macierzysty program b\u0119dzie to brzmia\u0142o jak bana\u0142. Jednak tak jest. W tym przypadku jestem skretynia\u0142\u0105, sentymentaln\u0105 cip\u0105, kt\u00f3ra przedk\u0142ada sentymenty nad zarobki i jak si\u0119 okazuje w\u0142asn\u0105 godno\u015b\u0107.\u00a0
O jubileuszu wiadomo by\u0142o od dawna. Jeszcze w maju proponowa\u0142am: „zr\u00f3bmy dla siebie na korytarzu wystaw\u0119 naszych zdj\u0119\u0107 – pstrykam je od tak dawna”. „Fajno, zr\u00f3bmy” – us\u0142ysza\u0142am w odpowiedzi. Zdj\u0119cia na p\u0142ycie da\u0142am – wystawy nie ma, cho\u0107 podobno ma by\u0107. Nie wiem tylko kiedy, bo jubileusz…\u00a0 jest dzi\u015b. Telewizyjny Kurier Warszawski obchodzi pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat. To najstarszy program Telewizji Polskiej ukazuj\u0105cy si\u0119 nieprzerwanie od p\u00f3\u0142wiecza. Do ko\u0144ca nie by\u0142o wiadomo co b\u0119dzie w dzisiejszym programie ani jak to b\u0119dzie wygl\u0105da\u0142o itd. (to znaczy mo\u017ce kto\u015b wiedzia\u0142, ale nie my – reporterzy.) W ostatnim tygodniu pa\u017adziernika polecono mi przygotowa\u0107 list\u0119 os\u00f3b, kt\u00f3re na okoliczno\u015b\u0107 powinno si\u0119 nagra\u0107. Akurat wydawa\u0142am Kurier Mazowiecki, walczy\u0142am z gazem (kt\u00f3rego nie mia\u0142am w sumie ponad tydzie\u0144) itd., ale list\u0119 zrobi\u0142am. Wtedy dowiedzia\u0142am si\u0119, \u017ce zapowiedzi jubileuszu mam robi\u0107 ja. O tym, \u017ce nie ma na to osobnej kamery i monta\u017cu dowiedzia\u0142am si\u0119, gdy ju\u017c si\u0119 zgodzi\u0142am. No i zacz\u0119\u0142a si\u0119 jazda. Wyrywanie kamery kurierowej, umawianie os\u00f3b, przek\u0142adanie os\u00f3b, umawianie innych, bo ten nie chce, ten sobie nie \u017cyczy, a ten nie mo\u017ce. Gdy wreszcie kamera by\u0142a moja – ju\u017c… zabierano mi j\u0105, bo na mie\u015bcie zdarzy\u0142o si\u0119 co\u015b wa\u017cnego, a jubileusz przecie\u017c mog\u0119 nagra\u0107 p\u00f3\u017aniej Potem dostawa\u0142am kamer\u0119 na p\u00f3\u0142 godziny. Co mo\u017cna nagra\u0107 w p\u00f3\u0142 godziny? 5 minut zajmuje wyj\u015bcie z firmy – 5 minut wej\u015bcie – zostaje 20 minut. Co nagra\u0107 przez 20 minut bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce jeszcze jest dojazd w dwie strony, wyjmowanie sprz\u0119tu itd? Podj\u0119\u0142am desperacki krok. Pod r\u0119k\u0105 mia\u0142am siebie, wi\u0119c… opr\u00f3cz go\u015bci, kt\u00f3rych udawa\u0142o mi si\u0119 nagra\u0107 cudem – gra\u0142am siebie. Oprowadza\u0142am po Telewizji. Widzom si\u0119 podoba\u0142o (zawalono mi skrzynk\u0119 pocztow\u0105 gratulacjami, zawalono te\u017c poczt\u0119 na naszej klasie – pisali zupe\u0142nie obcy ludzie). Szefostwo by\u0142o niezadowolone. Codziennie by\u0142am besztana tak, \u017ce kole\u017ce\u0144stwo dziwi\u0142o si\u0119, \u017ce jeszcze nie wrzasn\u0119\u0142am: „sami sobie r\u00f3bcie” i trzaskaj\u0105c drzwiami nie wysz\u0142am, by wi\u0119cej nie wr\u00f3ci\u0107. C\u00f3\u017c.. wprawdzie nie mog\u0142am doczeka\u0107 si\u0119 ko\u0144ca tej niewdzi\u0119cznej pracy, ale… zn\u00f3w sentymenty wzi\u0119\u0142y g\u00f3r\u0119 nad honorem, zdrowym rozs\u0105dkiem itd. Wreszcie…\u00a0 nadesz\u0142a sobota. Mia\u0142am zrobi\u0107 zapowied\u017a tego co w b\u0119dzie programie jubileuszowym. Do pracy przysz\u0142am po 10-tej. Kamer\u0119 dosta\u0142am po 14-tej, bo znowu dzia\u0142o si\u0119 sto rzeczy. Zn\u00f3w si\u0119 uda\u0142o, cho\u0107 cudem, bo przeszkody by\u0142y. Mia\u0142am wmontowa\u0107 w materia\u0142 fragment zwiastuna. A tu kaseta z nagraniem zwiastuna wkr\u0119ci\u0142a si\u0119 w magnetowid. Dobrze, \u017ce jest to w komputerze. P\u00f3\u0142 godziny trwa\u0142a konserwacja i wci\u0105ganie kasety z magnetowidu. Mia\u0142am nagra\u0107 kole\u017ce\u0144stwo wydaj\u0105ce blok dokumentalny o Kurierze, a w studiu trwa\u0142y prace, wi\u0119c co zesz\u0142am z kamer\u0105 – nie mog\u0142am grac. Jako\u015b jednak si\u0119 uda\u0142o. Zn\u00f3w cud. Dzi\u015b wreszcie jest po wszystkim. Dzi\u015b w dniu jubileuszu b\u0119d\u0119 si\u0119 ju\u017c tylko u\u015bmiecha\u0107. Elegancko ubrana o 13-tej na \u015bcianie domu przy \u015aniadeckich 18 wraz z ca\u0142ym zespo\u0142em ods\u0142oni\u0119 tablic\u0119 po\u015bwi\u0119con\u0105 Hance Bielickiej. Tablic\u0119 ufundowa\u0142a nasza redakcja, bo przez 47 lat urodziny \u015bwi\u0119towali\u015bmy razem z Hank\u0105 Bielick\u0105 – urodzon\u0105 jak my 9 listopada. Dzi\u015b przyjd\u0119 na szampana do redakcji, a mo\u017ce te\u017c i na ma\u0142ym telewizorku w kom\u00f3rce obejrz\u0119 wieczorny blok dokumentalny o Telewizyjnym Kurierze Warszawskim (ma by\u0107 felieton o moim tace i o mnie). O swoi macierzystym programie wiem sporo, ale nie wszystko, mimo, \u017ce pracuj\u0119 tu prawie 12 lat. Czym jest dwunastka w por\u00f3wnaniu z pi\u0119\u0107dziesi\u0105tk\u0105?
Na \u015brod\u0119 zapowiedziano nam wielkie zebranie. Us\u0142yszeli\u015bmy, \u017ce jako reporterzy jeste\u015bmy niepe\u0142nosprawni umys\u0142owo i trzeba z nami porozmawia\u0107. Nie wiem wi\u0119c, czy nie by\u0142 to m\u00f3j ostatni jubileusz reportera TKW. Pierwszy raz w \u017cyciu tak si\u0119 spracowa\u0142am i zosta\u0142am przy tym tak wiele razy obsobaczona. Nigdy nie by\u0142o mi w tej pracy tak przykro. Ze trzy razy prawie p\u0142aka\u0142am. W nocy zrywa\u0142am si\u0119 zdenerwowana i zlana potem. Pewnie za kilka dni mi przejdzie, bo gniewam si\u0119 z regu\u0142y 5 minut. Chyba, \u017ce ca\u0142okszta\u0142t b\u0119dzie taki, \u017ce mnie wyrzuc\u0105. Albo za materia\u0142y albo za ten wpis na blogu. Wtedy b\u0119dzie bole\u0107 d\u0142u\u017cej.\u00a0
I tylko jedno mnie zastanawia. Od dawna wiadomo, \u017ce b\u0119dzie 50 lecie. Nie mo\u017cna tego by\u0142o przygotowywa\u0107 kilka tygodni wcze\u015bniej? Nie mo\u017cna by\u0142o p\u00f3\u0142 roku wcze\u015bniej zabezpieczy\u0107 finans\u00f3w na osobne kamery i monta\u017ce? Zw\u0142aszcza, gdy uwa\u017ca si\u0119 ca\u0142y zesp\u00f3\u0142 za band\u0119 niepe\u0142nosprawnych umys\u0142owo debili?\u00a0
C\u00f3\u017c… nigdy nie zrozumiem swojego szefostwa. P\u00f3\u0142tora roku temu chciano nam zmieni\u0107 nazw\u0119 na „Kurier Warszawski”, bo przedrostek „Telewizyjny” brzmi staro\u015bwiecko. Napisa\u0142am wtedy pismo protestacyjne, pod kt\u00f3rym podpisa\u0142 si\u0119 ca\u0142y zesp\u00f3\u0142. Nazwa zosta\u0142a. Dzi\u0119ki temu mamy 50-lecie. Wstyd czy pow\u00f3d do dumy? Dla mnie to drugie. Mam jednak wra\u017cenie, \u017ce tyko dla mnie i niekt\u00f3rych reporter\u00f3w. Czy za mi\u0142o\u015b\u0107 zawsze dostaje si\u0119 po \u0142bie?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nie pami\u0119tam kiedy tak na co\u015b czeka\u0142am i kiedy zanim to nadesz\u0142o tak bardzo mia\u0142am tego dosy\u0107 i tak si\u0119 tym zm\u0119czy\u0142am. Chodzi mi o pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciolecie Telewizyjnego Kuriera Warszawskiego, kt\u00f3rego jestem reporterem. Kiedy napisz\u0119, \u017ce kocham m\u00f3j macierzysty program b\u0119dzie to brzmia\u0142o jak bana\u0142. Jednak…<\/p>\n