Wiele razy obiecywa\u0142am sobie, \u017ce pojad\u0119 do pracy tramwajem. Przecie\u017c taniej i bez kork\u00f3w. Z regu\u0142y na jednej je\u017adzie si\u0119 ko\u0144czy\u0142o. Jest bowiem co\u015b, co mnie powstrzymuje przed codziennym doje\u017cd\u017caniem \u015brodkami sto\u0142ecznej miejskiej komunikacji w godzinach szczytu. Nazywa si\u0119 to co\u015b bardzo prosto – smr\u00f3d. Pal sze\u015b\u0107 zreszt\u0105 nazw\u0119. Gorzej to, co si\u0119 pod ni\u0105 kryje. A niestety walory zapachowe spo\u0142ecze\u0144stwa s\u0105 takie, \u017ce odstraszaj\u0105 od korzystania z komunikacji miejskiej. Niestety. Nie jestem specjalnie delikatna, ale mam wra\u017cliwy w\u0119ch. Dlatego wsadzana w upa\u0142y pod nos pacha zion\u0105ca tygodniowym odorem sprawia, \u017ce rezygnuj\u0119 z tramwaju na d\u0142ugie tygodnie. Jesieni\u0105 i zim\u0105 nie jest lepiej. W ka\u017cdym \u015brodku miejskiej komunikacji znajdzie si\u0119 jeden \u015bmierdziel! Gdybym nie mieszka\u0142a po drugiej stronie Wis\u0142y, ale w \u015br\u00f3dmie\u015bciu i niedaleko redakcji, mo\u017ce zamiast je\u017adzi\u0107 autem chodzi\u0142abym do pracy na piechot\u0119. To akurat lubi\u0119. Ale smrodu nie cierpi\u0119. Niestety w zu\u017cyciu myd\u0142a na g\u0142ow\u0119 wci\u0105\u017c nie jeste\u015bmy w \u015bwiatowej czo\u0142\u00f3wce. A ludzie w \u015brodkach komunikacji miejskiej \u015bmierdz\u0105: potem, papierosami, w\u00f3dk\u0105 i tak dalej. Poniewa\u017c za\u015b wydzielanie nieprzyjemnej woni nie jest karane mandatem, wi\u0119c szans na to, \u017ce nasze spo\u0142ecze\u0144stwo zacznie dba\u0107 o higien\u0119 – nie ma. By\u0142oby zreszt\u0105 do\u015b\u0107 trudno udowodni\u0107 komu\u015b smr\u00f3d, bo jak m\u00f3wi stare przys\u0142owie: „Pierwszy twierdzi, ze g\u00f3wno \u015bmierdzi, a drugi przeciwne, \u017ce pachnie przedziwnie. Trzeci za\u015b dowodzi, \u017ce to nic nie szkodzi, a czwarty uwa\u017ca, \u017ce to nie zagra\u017ca”. Dlatego s\u0105 tacy, kt\u00f3rym smr\u00f3d nie przeszkadza. Co tu si\u0119 dziwi\u0107. Skoro s\u0105 te\u017c tacy, kt\u00f3rym nie przeszkadzaj\u0105 dziury w z\u0119bach, brudne paznokcie, t\u0142uste w\u0142osy itd. Mnie smr\u00f3d przeszkadza. Dlatego nie dla mnie dzie\u0144 bez samochodu. Wol\u0119 jecha\u0107 wolniej, ale w swoim aucie. Przynajmniej mog\u0119 wyciszy\u0107 si\u0119 za kierownic\u0105, pos\u0142ucha\u0107 radia, przemy\u015ble\u0107 miniony lub rozpoczynaj\u0105cy si\u0119 dzie\u0144, czasem nawet u\u0142o\u017cy\u0107 wiersz. Ale nie chce w\u0105cha\u0107 smrodu. Nawet w dniu bez samochodu. Ot co<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Wiele razy obiecywa\u0142am sobie, \u017ce pojad\u0119 do pracy tramwajem. Przecie\u017c taniej i bez kork\u00f3w. Z regu\u0142y na jednej je\u017adzie si\u0119 ko\u0144czy\u0142o. Jest bowiem co\u015b, co mnie powstrzymuje przed codziennym doje\u017cd\u017caniem \u015brodkami sto\u0142ecznej miejskiej komunikacji w godzinach szczytu. Nazywa si\u0119 to co\u015b bardzo prosto – smr\u00f3d….<\/p>\n