Codziennie dzi\u0119kuj\u0119 Bogu, \u017ce mam swojego syna. Gdyby nie on by\u0142abym pewnie zupe\u0142nie sama (nie myli\u0107 z samotna). Nie. Nie u\u017calam si\u0119 nad sob\u0105. Naprawd\u0119. Ani w \u017cyciu ani tym bardziej na blogu. I nawet nie dlatego, \u017ce jest m\u00f3j syn Maciek, kt\u00f3ry teraz w Londynie, na kolejnym wyje\u017adzie, szlifuje angielski. Nie u\u017calam si\u0119, bo przecie\u017c nie mam powod\u00f3w. Mam nie tylko jego, ale mas\u0119 przyjaci\u00f3\u0142, czytelnik\u00f3w, zapchan\u0105 poczt\u0119 itd. Dzi\u0119kuj\u0119 Bogu, bo po prostu tak jest. A pisz\u0119 o tym, bo… dzi\u015b robi\u0142am materia\u0142 o wystawie „Wola oskar\u017ca”. Chodzi o Powstanie Warszawskie, podczas kt\u00f3rego na Woli zamordowano 40 tysi\u0119cy os\u00f3b – ludno\u015bci cywilnej. To 10 razy tyle co w Katyniu. Dla por\u00f3wnania w zamachu na World Trade Centre zgin\u0119\u0142y 2752 osoby. Dzi\u015b stan\u0105\u0142 przede mn\u0105 pan M\u015bcis\u0142aw Lurie. Urodzi\u0142 si\u0119 20 sierpnia 1944 roku. 5 sierpnia na oczach jego ci\u0119\u017carnej matki Niemcy zabili troje jej dzieci (rodze\u0144stwo mia\u0142o 11 lat, 6 lat oraz 3,5 roku). Potem strzelili matce w g\u0142ow\u0119. Kula wysz\u0142a policzkiem. Wyplu\u0142a j\u0105 wraz z z\u0119bami. Trzy dni le\u017ca\u0142a w\u015br\u00f3d gnij\u0105cych trup\u00f3w. Mia\u0142a krwotok wewn\u0119trzny. Gdy po tych trzech dniach poczu\u0142a, \u017ce dziecko w jej brzuchu \u017cyje zacz\u0119\u0142a walczy\u0107 o sw\u00f3j los. Spyta\u0142am pana M\u015bcis\u0142awa co mama m\u00f3wi\u0142a mu o tych trzech dniach, o swoich my\u015blach, uczuciach. Powiedzia\u0142, \u017ce by\u0142a to metafizyka. Domy\u015blam si\u0119. Musia\u0142a by\u0107. Jej dzieci maj\u0105 symboliczny gr\u00f3b. Spocz\u0119\u0142y wraz z 40-ma tysi\u0105cami mieszka\u0144c\u00f3w Woli na wolskim cmentarzu. W tym kurhanie usypanym z 12 tysi\u0119cy ton ludzkich proch\u00f3w, na kt\u00f3rym raz w roku ludzie k\u0142ad\u0105 lalki i misie. Czy wolskim dzieciom, kt\u00f3re straci\u0142y \u017cycie w Powstaniu jest dzi\u0119ki temu l\u017cej? \u017bycie to jest metafizyka. Co\u015b poza fizycznym bytem. Co\u015b czego czasem nie mo\u017cna dotkn\u0105\u0107. To zlepek uczu\u0107, my\u015bli, wspomnie\u0144 i zapach\u00f3w.<\/p>\n
Dzi\u015b, kiedy moja rodzina to ja i m\u00f3j syn, cz\u0119\u015bciej ni\u017c inni (i ni\u017c ja sama kiedy\u015b) my\u015bl\u0119 o swoich przodkach. Tak\u017ce o tych, kt\u00f3rych nie zna\u0142am. My\u015bl\u0119 o prababci Zosi z Ruszczykowskich, kt\u00f3ra prze\u017cy\u0142a trzech syn\u00f3w, m\u0119\u017ca i wnuka. A gdy przysz\u0142o jej umiera\u0107 wyspowiada\u0142a si\u0119 po francusku i ksi\u0119dza Jezuit\u0119 poinformowa\u0142a: „Ma vie est finis”. To by\u0142y jej ostatnie s\u0142owa. My\u015bl\u0119 o jej m\u0119\u017cu pradziadku Ludwiku Piekarskim. S\u0105 trzy miasta, kt\u00f3re chcia\u0142abym kiedy\u015b odwiedzi\u0107, a ci\u0105gle nie mam na to ani czasu ani pieni\u0119dzy. Ale pomarzy\u0107 wolno. W tych miastach pradziadek Ludwik Piekarski budowa\u0142 kanalizacj\u0119. I\u00a0cho\u0107\u00a0miasta nie le\u017ca\u0142y w Polsce – Polski zreszt\u0105 wtedy nie by\u0142o na mapach Europy i \u015bwiata – to w nich uczy\u0142 swoich syn\u00f3w mi\u0142o\u015bci do tej Polski i fotografowa\u0142 ich w krakowskich strojach. Jedno miasto to Kij\u00f3w, drugie Baku, a trzecie wtedy nazywa\u0142o si\u0119 Tyflis. Dzi\u015b to Tbilisi. Zostawi\u0119 to bez dalszych s\u0142\u00f3w wyja\u015bnienia. Nie lubi\u0119 wojny. I nie wa\u017cne po czyjej stronie jest racja. Zawsze gin\u0105 kobiety i dzieci. Potem nieliczni jak M\u015bcis\u0142aw Lurie daj\u0105 \u015bwiadectwo prawdzie. I po co? Przecie\u017c \u015bwiat nie wyci\u0105ga z tego \u017cadnych wniosk\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Codziennie dzi\u0119kuj\u0119 Bogu, \u017ce mam swojego syna. Gdyby nie on by\u0142abym pewnie zupe\u0142nie sama (nie myli\u0107 z samotna). Nie. Nie u\u017calam si\u0119 nad sob\u0105. Naprawd\u0119. Ani w \u017cyciu ani tym bardziej na blogu. I nawet nie dlatego, \u017ce jest m\u00f3j syn Maciek, kt\u00f3ry teraz w…<\/p>\n