Horrory lubi\u0119 od… zawsze? By\u0142o to chyba w V klasie szko\u0142y podstawowej, kiedy w kinie nocnym w sobot\u0119 ko\u0142o 23 w nocy wy\u015bwietlono film „Gabinet grozy doktora zgrozy”. To fim z 1965 roku, wi\u0119c wtedy by\u0142 ju\u017c ramot\u0105, ale na 12 letnie dziewzynce zrobi\u0142 wra\u017cenie. oto pi\u0119ciu ludzi wsiada do poci\u0105gu, gdzie spotykaj\u0105 doktora Zgroz\u0119, kt\u00f3ry proponuje im, \u017ce z kart tarota poda termin i przebieg ich \u015bmierci. Opowiada przy tym pi\u0119\u0107 strasznych i mro\u017c\u0105cych krew w \u017cy\u0142ach historii. Gdy ogl\u0105da\u0142am ten film – w domu by\u0142am tylko ja i pies. W nocy \u015bni\u0142a mi si\u0119 dusz\u0105ca szyj\u0119 uci\u0119ta r\u0119ka artysty i bluszcz, kt\u00f3ry obr\u00f3s\u0142 dom i zadusi\u0142 psa. Pod wp\u0142ywem tego filmu napisa\u0142am swoje pierwsze „wielkie dzie\u0142o literackie” – horror. By\u0142o to opowiadanie o wampirze, kt\u00f3rego nale\u017ca\u0142o zabi\u0107 pi\u0119cioma srebrnymi kulami. Tytu\u0142u nie pami\u0119tam. O\u015bmieli\u0142am si\u0119 je pokaza\u0107 jedynie pani Czajce… powiedzia\u0142a, \u017ce cos sw tym co napisa\u0142am jest, ale… wi\u0119cej nic podobnego nie napisa\u0142am. Jednak od tamtej pory pokocha\u0142am opowie\u015bci grozy. Lubi\u0119 po chwili strachu wr\u00f3ci\u0107 do bezpiecznego \u015bwiata.<\/p>\n
Moda na powie\u015bci grozy zapanowa\u0142a pod koniec XVIII wieku. By\u0142y ich r\u00f3\u017cne odmiany. Nawet romanse! Na przyk\u0142ad Maria Wirtemberska w 1815 roku napisa\u0142a „Malwina, czyli domy\u015blno\u015b\u0107 serca”. Pierwsz\u0105 histori\u0119, w kt\u00f3rej wia\u0142o groz\u0105, a to… (o ironio losu!) z powodu bli\u017aniak\u00f3w. By\u0142a to pierwsza polska powie\u015b\u0107 psychologiczna a zarazem romans grozy. Innymi s\u0142owy dwa w jednym.<\/p>\n
Najs\u0142ynniejsza powie\u015b\u0107 grozy to „Frankenstein, czyli nowoczesny Prometeusz” (1918)\u00a0 autorstwa Mary Shelley. (Na marginesie dodam, \u017ce Frankenstein to nazwa Z\u0105bkowic \u015al\u0105skich. Mieszka\u0142a tam rodzina prawdziwego doktora Frankensteina, kt\u00f3ry nazywa\u0142 si\u0119 Johann Konrad Dippel, ale czasem uzywa\u0142 nazwiska Konrad Frankenstein).<\/p>\n
Ja jednak najbardziej lubi\u0119 histori\u0119 Upiora w Operze. Wko\u0144cu to opowie\u015bc o mi\u0142o\u015bci, a nie ma nic od niej wa\u017cniejszego. Upi\u00f3r fascynuje mnie nie tylko w powie\u015bci Gastona Leroux. Zachwyci\u0142a mnie ekranizacja Arthura Lubina z 1943 roku z Claudem Rainsem. Musicalu w stanach nie mia\u0142am okazji zobaczy\u0107, ale…\u00a0 pojawi\u0142 si\u0119 w Polsce i przyznam, \u017ce dawno nic nie zrobi\u0142o na mnie takiego wra\u017cenia jak „Upi\u00f3r w Operze” wystawiany w Teatrze Roma. By\u0142am na jednym z pierwszych spektakli.<\/p>\n
Zachwycaj\u0105ca scenografia – zrekonstruowano np. schody Paryskiej Opery. Wra\u017cenie robi r\u00f3wnie\u017c wa\u017c\u0105cy 250 kilogram\u00f3w \u017cyrandol, kt\u00f3ry pod koniec I aktu z pr\u0119dko\u015bci\u0105 dw\u00f3ch metr\u00f3w na sekund\u0119 spada na scen\u0119. Jednak to co podoba\u0142o mi si\u0119 najbardziej to Damian Aleksander (jakby to powiedzia\u0142 m\u00f3j znajomy – kolejny facet bez nazwiska, kt\u00f3ry co\u015b w sobie ma), a konkretnie jego interpretacja Upiora. S\u0142ucha\u0142am wcze\u015bniej (i p\u00f3\u017aniej) fragment\u00f3w partii Upiora w wykonaniu Zagrobelnego. Zupe\u0142nie nie to samo. Upi\u00f3r Damiana d\u017awi\u0119czy w uszach jak dzwon. Jest bardziej tragiczny w swojej rozpaczy i wyznaniach, \u017ce brzydzi\u0142a si\u0119 go nawet matka,\u00a0 a jego ubi\u00f3r zaczyna\u0142 si\u0119 od maski.<\/p>\n
Przyznam, \u017ce ch\u0119tnie obejrza\u0142abym spektakl jeszcze raz, ale… do ko\u0144ca maja wszystkie bilety wyprzedane. C\u00f3\u017c… nie tylko mnie we w\u0142adzy ma upi\u00f3r.\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n
Upi\u00f3r opery<\/p>\n
CHRISTINE:
\nTen g\u0142os nawiedza\u0142 mnie
\nPrzybywa\u0142 w snach
\nWymawia\u0142 imi\u0119 me
\nA\u017c nasta\u0142 brzask
\nI chyba dalej \u015bni\u0119
\nLecz razem z nim
\nTo on
\nTo Upi\u00f3r tej opery
\nma we w\u0142adzy sny<\/p>\n
UPI\u00d3R:
\nNiezwyk\u0142y duet nasz
\nUs\u0142yszy noc
\nBo mam nad tob\u0105 ju\u017c
\nNadludzk\u0105 moc
\nA cho\u0107 odwracasz si\u0119
\nSpogl\u0105dasz w ty\u0142
\nTo ja
\nTo Upi\u00f3r tej opery
\nmam we w\u0142adzy sny<\/p>\n
CHRISTINE:
\nKto widzia\u0142 twoj\u0105 twarz
\nTen pozna\u0142 strach
\nDla \u015bwiata mask\u0119 masz<\/p>\n
UPI\u00d3R:
\n\u015awiat g\u0142os m\u00f3j zna<\/p>\n
CHRISTINE i UPI\u00d3R:
\nW harmonii splata si\u0119
\nI g\u0142os i my\u015bl
\nO tak
\nTo Upi\u00f3r tej Opery
\nma we w\u0142adzy sny<\/p>\n
CH\u00d3R:
\nTo on, to upi\u00f3r tej opery
\nTen duch, to upi\u00f3r tej opery!<\/p>\n
UPI\u00d3R:
\nFantazji odrzu\u0107 dzi\u015b
\nNieostry kszta\u0142t
\nBo czas, by mia\u0142a ju\u017c<\/p>\n
CHRISTINE:
\nTw\u00f3j g\u0142os i twarz<\/p>\n
CHRISTINE i UPI\u00d3R:
\nNoc labiryntem jest
\nZab\u0142\u0105d\u017amy w nim
\nO tak
\nTo Upi\u00f3r tej Opery
\nma we w\u0142adzy sny<\/p>\n
UPI\u00d3R:
\n\u015apiewaj, m\u00f3j Aniele Muzyki!<\/p>\n
CHRISTINE:
\nTo on, to upi\u00f3r tej opery<\/p>\n
UPI\u00d3R:
\n\u015apiewaj!
\n\u015apiewaj dla mnie!
\n\u015apiewaj, m\u00f3j Aniele Muzyki!
\n\u015apiewaj dla mnie!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Horrory lubi\u0119 od… zawsze? By\u0142o to chyba w V klasie szko\u0142y podstawowej, kiedy w kinie nocnym w sobot\u0119 ko\u0142o 23 w nocy wy\u015bwietlono film „Gabinet grozy doktora zgrozy”. To fim z 1965 roku, wi\u0119c wtedy by\u0142 ju\u017c ramot\u0105, ale na 12 letnie dziewzynce zrobi\u0142 wra\u017cenie….<\/p>\n