Posz\u0142am kilka dni temu na pewn\u0105 gal\u0119 wr\u0119czania pewnych nagr\u00f3d z racji piastowania pewnego stanowiska. Na tej\u017ce gali po uroczysto\u015bciach by\u0142 bankiet. Na bankiecie sporo znajomych. W\u015br\u00f3d nich starsza troch\u0119 ode mnie przesympatyczna kole\u017canka poetka. Przy jej stoliku pewien Pan. Twarz mi nieznana. Ona przedstawia mnie i dodaje piastowan\u0105 przeze mnie funkcj\u0119. Pan w odpowiedzi m\u00f3wi:<\/p>\n
– Jestem\u2026 i tu pada tytu\u0142 bardzo znanej piosenki.<\/p>\n
Piosenka jest tak znana, \u017ce a\u017c strach. Jej wykonawca znany jest g\u0142\u00f3wnie i w\u0142a\u015bciwie jedynie z tej piosenki. Wygra\u0142 ni\u0105 zreszt\u0105 jeden z festiwali w latach 70-tych. M\u00f3j rozm\u00f3wca napisa\u0142 tekst. To dwuzwrotkowy wiersz. M\u00f3j rozm\u00f3wca znany jest g\u0142\u00f3wnie tylko z tego tekstu, cho\u0107 jego nazwisko nic nie m\u00f3wi przeci\u0119tnemu cz\u0142owiekowi. Pan spyta\u0142 mnie o moje najwi\u0119ksze dzie\u0142o, czym wkurzy\u0142 mnie niemi\u0142osiernie. Dlaczego? Ot\u00f3\u017c uwa\u017cam tego typu rozmowy za bufonad\u0119. A poza wszystko to i tak ocenia czas. Mo\u017ce nic po mnie nie pozostanie? A mo\u017ce wszystko jeszcze przede mn\u0105? Pan naciska\u0142. Zirytowana powiedzia\u0142am wi\u0119c, \u017ce napisa\u0142am m.in. powie\u015b\u0107 dla m\u0142odzie\u017cy \u201eKlasa pani Czajki\u201d, kt\u00f3ra rozesz\u0142a si\u0119 w nak\u0142adzie 50 tysi\u0119cy egzemplarzy i jest w kilku podr\u0119cznikach. Wysz\u0142a te\u017c za granic\u0105. Poniewa\u017c Pan nie skomentowa\u0142, wi\u0119c dorzuci\u0142am co\u015b a propos\u2026 tytu\u0142u, kt\u00f3rym si\u0119 przedstawi\u0142. Ot\u00f3\u017c powiedzia\u0142am mu, zgodnie z prawd\u0105, \u017ce remontuj\u0119 teraz stuletnie, rodzinne pianino. W\u0142a\u015bciciel pracowni konserwacji pianin powiedzia\u0142 mi, \u017ce zanim przyjmie moje pianino powinnam go odwiedzi\u0107, by zobaczy\u0107 co u siebie robi. Pojechali\u015bmy wi\u0119c we dw\u00f3jk\u0119 z Ulubionym do pracowni konserwacji pianin i fortepian\u00f3w, a tam\u2026 niemal w progu pi\u0119kne pianino, podobne do naszego, cho\u0107 innego producenta. Spyta\u0142am wi\u0119c, czyje to. W odpowiedzi mistrz naprawy pianin poda\u0142 nazwisko piosenkarza, kt\u00f3ry znany jest z jednego utworu. W\u0142a\u015bnie tego, kt\u00f3rym przedstawi\u0142 si\u0119 Pan…<\/p>\n
Bo tak jednak jest, \u017ce piosenki kojarzone s\u0105 z wykonawcami, a nie autorami tekst\u00f3w. M\u00f3j rozm\u00f3wca najwyra\u017aniej nie mo\u017ce tego przebole\u0107.<\/p>\n
I tak my\u015bl\u0119\u2026 nigdy nie s\u0142ysza\u0142am, by Marek Gaszy\u0144ski przedstawia\u0142 si\u0119 komu\u015b, jako \u201eSen o Warszawie\u201d. Ani, \u017ceby Agnieszka Osiecka przedstawia\u0142a si\u0119, jako \u201eMa\u0142go\u015bka\u201d, czy \u201eNiech \u017cyje bal\u201d lub \u201eOkularnicy\u201d. A ju\u017c Andrzeja Mogielnickiego przedstawiaj\u0105cego si\u0119, jako \u201eKryzysowa narzeczona\u201d, czy Jacka Cygana, jako \u201eDumka na dwa serca\u201d lub \u201e\u0141atwopalni\u201d to ju\u017c w og\u00f3le sobie nie wyobra\u017cam! Faktem jednak jest, \u017ce i Osiecka i Mogielnicki i Cygan maj\u0105 na swoim koncie o wiele wi\u0119cej piosenek, dzi\u0119ki kt\u00f3rym s\u0105 znani ni\u017c m\u00f3j rozm\u00f3wca – autor jednego przeboju.<\/p>\n
Na razie nie przysz\u0142o mi do g\u0142owy przedstawia\u0107 si\u0119 komu\u015b, jako \u201eKlasa pani Czajki\u201d. Ale gdy osi\u0105gn\u0119 s\u0142uszny wiek, w kt\u00f3rym jest autor tego hitu to\u2026, kto wie jak bardzo mi odbije. Dlatego tradycyjnie wszystkich prosz\u0119 po raz kolejny. Jak zacznie mi odbija\u0107 – zastrzelcie bez lito\u015bci. Kiedy\u015b ju\u017c napisa\u0142am, \u017ce wol\u0119 by\u0107 martwa ni\u017c \u015bmieszna. I ca\u0142y czas podtrzymuj\u0119 swoje zdanie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Posz\u0142am kilka dni temu na pewn\u0105 gal\u0119 wr\u0119czania pewnych nagr\u00f3d z racji piastowania pewnego stanowiska. Na tej\u017ce gali po uroczysto\u015bciach by\u0142 bankiet. Na bankiecie sporo znajomych. W\u015br\u00f3d nich starsza troch\u0119 ode mnie przesympatyczna kole\u017canka poetka. Przy jej stoliku pewien Pan. Twarz mi nieznana. Ona przedstawia…<\/p>\n