{"id":134776,"date":"2014-09-14T20:44:01","date_gmt":"2014-09-14T19:44:01","guid":{"rendered":"http:\/\/piekarska.blog.pl\/?p=134776"},"modified":"2014-09-14T20:44:01","modified_gmt":"2014-09-14T19:44:01","slug":"zyciowi-barbara-i-jan","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/?p=134776","title":{"rendered":"\u017byciowi Barbara i Jan"},"content":{"rendered":"

By\u0142 kiedy\u015b taki serial o tytule ?Barbara i Jan?, ale to nie o nim chc\u0119 pisa\u0107. Chc\u0119 skre\u015bli\u0107 tych kilka s\u0142\u00f3w o Barbarze i Janie Himilsbachach, bo oboje tkwi\u0105 mocno w moim sercu.<\/p>\n

Jana Himilsbacha nigdy nie pozna\u0142am osobi\u015bcie. Natomiast ?ocieram? si\u0119 o niego bez przerwy, bo w ko\u0144cu ja pisarka, a Ulubiony to aktor. Dlatego chc\u0105c nie chc\u0105c chodzimy czasem tymi \u015bcie\u017ckami, kt\u00f3rymi chodzi\u0142 i Jan Himilsbach. Spotykamy ludzi, kt\u00f3rzy go znali i wys\u0142uchujemy setek dykteryjek, anegdot itd. Cz\u0119sto go te\u017c cytuj\u0119, bo by\u0142 to \u017cyciowy ch\u0142op. Na przyk\u0142ad je\u017cd\u017c\u0105c do Ob\u00f3r (jutro zn\u00f3w tam si\u0119 wybieram pisa\u0107 kolejn\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119) zawsze bior\u0119 pok\u00f3j tylko z umywalk\u0105, bo ta\u0144szy. \u0141azienka i tak jest na korytarzu, a nie przesadzajmy z tymi wygodami i rozrzutno\u015bci\u0105. Nie jestem niedo\u0142\u0119\u017cna, mog\u0119 wyj\u015b\u0107 z pokoju i p\u00f3j\u015b\u0107 si\u0119 my\u0107 do \u0142azienki za \u015bcian\u0105. Himilsbach zreszt\u0105 zawsze powtarza\u0142 na widok pokoju z \u0142azienk\u0105: ?Jest gdzie si\u0119 odla\u0107 i nogi umy\u0107?. Co do odlewania si\u0119 do umywalki to bez przesady (kobiecie trudno to zrobi\u0107), ale do innych cel\u00f3w ? wymycie kubka, z\u0119b\u00f3w itd. sama umywalka w pokoju naprawd\u0119 wystarczy. Tam\u017ce w Oborach opowiadano mi zreszt\u0105 inn\u0105 anegdot\u0119 o Himilsbachu i pokoju z umywalk\u0105. Ot\u00f3\u017c na pewnej imprezie literackiej wyl\u0105dowa\u0142 on w jednym pokoju z Mieczys\u0142awem Jastrunem. \u00d3w pok\u00f3j by\u0142 te\u017c tylko z umywalk\u0105 i na dodatek na pierwszym pi\u0119trze, a \u0142azienka z WC by\u0142a na parterze. Himilsbach podobno na dzie\u0144 dobry powiedzia\u0142: ?Ustalmy zasady. Szczamy przez okno czy do zlewu?? Kto\u015b mo\u017ce powiedzie\u0107, \u017ce cham. Jak mo\u017cna do autora podr\u0119cznikowych wierszy Mieczys\u0142awa Jastruna przypu\u015bci\u0107 taki tekst?! Ale po pierwsze wy\u017cej wymieniony nie obrazi\u0142 si\u0119, cho\u0107 nie wiem, jak\u0105 podj\u0105\u0142 decyzj\u0119. Innymi s\u0142owy, czy wybra\u0142 zlew czy okno. Natomiast dla mnie znany z opowie\u015bci jego, a dzi\u015b i moich znajomych, Jan Himilsbach, to by\u0142 konkretny i niezwykle \u017cyciowy facet. A powy\u017csza anegdota jest jednym z wielu na to dowod\u00f3w.<\/p>\n

We wspomnianych wcze\u015bniej Oborach, jeden ze wsp\u00f3lnych znajomych, kt\u00f3rego nie wymieni\u0119 z imienia i nazwiska, bo mo\u017ce sobie tego nie \u017cyczy\u0107, ale nazwijmy go ?Profesorem?, opowiedzia\u0142 mi jeszcze tak\u0105 anegdot\u0119. By\u0142 na studiach, gdy kole\u017canka z roku poprosi\u0142a go o zapoznanie z Himilsbachem. ?Profesor? zgodzi\u0142 si\u0119 i przyprowadzi\u0142 j\u0105 do kawiarni PIW na ulic\u0119 Foksal. Tam zapozna\u0142 Studentk\u0119 z Himilsbachem, kt\u00f3ra poinformowa\u0142a go, \u017ce chcia\u0142a go pozna\u0107. Oczywi\u015bcie rzeczonego to ucieszy\u0142o, ale spyta\u0142, w jakim celu. Na to studentka wypali\u0142a:<\/p>\n

– Mam bardzo du\u017ce k\u0142opoty finansowe i zdecydowa\u0142am si\u0119 skurwi\u0107. Pan ze swoimi koneksjami w p\u00f3\u0142\u015bwiatku u\u0142atwi mi znalezienie klient\u00f3w.<\/p>\n

Himilsbacha pono\u0107 zatka\u0142o. Spyta\u0142 studentk\u0119, czy jest pewna swojej decyzji. Ta przytakn\u0119\u0142a, opowiadaj\u0105c o swoim tragicznym po\u0142o\u017ceniu finansowym. Dlatego Himilsbach, jako osoba konkretna i rzeczowa, powiedzia\u0142:<\/p>\n

– Za tydzie\u0144 o tej samej porze ?U Hopfera?.<\/p>\n

W wyznaczonym terminie, w nieistniej\u0105cym ju\u017c niestety lokalu ?U Hopfera? spotkali si\u0119 Himilsbach i ?Profesor?. Studentka nie przysz\u0142a. By\u0107 mo\u017ce przemy\u015bla\u0142a spraw\u0119 i zrezygnowa\u0142a z uprawianiu najstarszego zawodu \u015bwiata. Himilsbach, po p\u00f3\u0142 godzinie oczekiwania, powiedzia\u0142:<\/p>\n

– To g\u0142upia cipa. Wprawdzie przygotowa\u0142em dla niej cios w mord\u0119, ale i pi\u0119\u0107set z\u0142otych.<\/p>\n

Taki by\u0142 \u017cyciowy. Mia\u0142 sw\u00f3j honor, ale i zasady, kt\u00f3re kaza\u0142y ratowa\u0107 z upadku moralnego Studentk\u0119, przygotowuj\u0105c dla niej finansowe wsparcie w wysoko\u015bci 500 z\u0142otych. I cios w mord\u0119 w celu sprowadzenia na ziemi\u0119. Opr\u00f3cz tej \u017cyciowo\u015bci i zasad mia\u0142 te\u017c… Barbar\u0119, kt\u00f3r\u0105 kocha\u0142 nad \u017cycie. By\u0142a podobnie, jak m\u0105\u017c – \u017cyciowa i konkretna. Mia\u0142am przyjemno\u015b\u0107 j\u0105 pozna\u0107 i rozmawia\u0107 z ni\u0105 kilkakrotnie na festiwalach Jana Himilsbacha, kt\u00f3rych pierwsze edycje organizowa\u0142a Telewizja Polska. W 2008 roku w Mi\u0144sku Mazowieckim odbywa\u0142 si\u0119 pierwszy taki festiwal. (To wtedy zrobi\u0142am to zdj\u0119cie. Na nim pani Barbara i Antoni Krauze.)<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

W\u00f3wczas po raz pierwszy wr\u0119czano ?Monid\u0142o?, czyli nagrod\u0119 dla najlepszego niezawodowego aktora. (Wtedy laureatem zosta\u0142 Henryk Go\u0142\u0119biewski.)<\/p>\n

Pani Barbara Himilsbach, to by\u0142a urocza, inteligentna, elokwentna i niezwykle b\u0142yskotliwa osoba. Gdy siedzieli\u015bmy przy stoliku na pogaduchach opowiada\u0142a, \u017ce \u017cycie ze \u015bwi\u0119tej pami\u0119ci m\u0119\u017cem by\u0142o niezwykle trudne. Opowiada\u0142a to wielekro\u0107. Wiedzia\u0142am, o czym m\u00f3wi, bo przecie\u017c mia\u0142am kiedy\u015b m\u0119\u017ca alkoholika. Nie chce jednak rozpisywa\u0107 si\u0119 o sobie. Poza tym ja si\u0119 rozwiod\u0142am. Ona by\u0142a z nim do ko\u0144ca, bo \u0142\u0105czy\u0142a ich mi\u0142o\u015b\u0107 silniejsza ni\u017c na\u0142\u00f3g. A mo\u017ce tak samo silna? W trakcie tegorocznego festiwalu Jana Himilsbacha, kt\u00f3rego pani Barbara ju\u017c nie do\u017cy\u0142a, odby\u0142a si\u0119 promocja ksi\u0105\u017cki Piotra Si\u0142y pt. ?M\u00f3j Himilsbach, czyli wspomnienia o Janku H.? To zbi\u00f3r opowie\u015bci o Janie Himilsbachu. Historie zabawne, groteskowe, ale i smutne. Najsmutniejszy jest opublikowany pami\u0119tnik pani Barbary. P\u00f3\u0142 ksi\u0105\u017cki przeczyta\u0142am od razu, gdy wpad\u0142a w moje r\u0119ce. By\u0142y to wspomnienia przyjaci\u00f3\u0142 Himilsbacha i tych, kt\u00f3rzy opiekowali si\u0119 nim, gdy zosta\u0142 sierot\u0105. Jednak ten pami\u0119tnik pani Barbary musia\u0142 odczeka\u0107. Dopiero dzi\u015b w nocy si\u0119gn\u0119\u0142am po niego. Przeczyta\u0142am jednym tchem i d\u0142ugo nie mog\u0142am si\u0119 uspokoi\u0107. Zacytuj\u0119 jeden z wielu fragment\u00f3w:<\/p>\n

?Oko\u0142o wp\u00f3\u0142 do dwunastej w nocy zbudzi\u0142o mnie stukanie do drzwi i szczekanie Topa (zasn\u0119\u0142am w fotelu, czekaj\u0105c na Himilsbacha, kt\u00f3ry nie wraca\u0142). Odtworzy\u0142am, za drzwiami sta\u0142o dwoje ludzi: starsza pani i m\u0119\u017cczyzna; kobieta t\u0142umaczy\u0142a mi, ze spotka\u0142a na ulicy le\u017c\u0105cego cz\u0142owieka, kt\u00f3ry prosi\u0142 ich o ratunek, pomogli mu podej\u015b\u0107 pod dom i posadzili na \u0142awce. To by\u0142 Himilsbach, poda\u0142 im adres, \u017cebym przysz\u0142a po niego. Szybko zjecha\u0142am widn\u0105 na d\u00f3\u0142, siedzia\u0142 na \u0142awce kompletnie pijany,. Sama nie da\u0142abym rady wwie\u015b\u0107 go do domu, pomog\u0142o mi w tym dw\u00f3ch m\u0119\u017cczyzn. By\u0142 rozebrany z kurtki, koszula porozpinana, podkoszulek prawie pod brod\u0105, brzuch go\u0142y. Zmarzni\u0119ty i g\u0142odny. Szybko, jak najszybciej rozebra\u0142am go i po\u0142o\u017cy\u0142am do \u0142\u00f3\u017cka, obmy\u0142am le\u017c\u0105cego ju\u017c i nakarmi\u0142am, i szczelnie okry\u0142am puchow\u0105 ko\u0142dr\u0105 ? szcz\u0119ka\u0142 z\u0119bami i d\u0142ugo powtarza\u0142, \u017ce mu zimno a\u017c wreszcie zasn\u0105\u0142, a ja jeszcze d\u0142ugo, le\u017c\u0105c obok niego, grza\u0142am go w\u0142asnym cia\u0142em. Co on najlepszego wyprawia, a dopiero dzie\u0144 wcze\u015bniej wr\u00f3ci\u0142 ze szpitala do domu.?<\/i><\/p>\n

\"Smutne...\"<\/a><\/p>\n

Pami\u0119tnik pani Barbary, kt\u00f3ra nie pisa\u0142a go z my\u015bl\u0105 o publikacji, tylko ewidentnie dla siebie, robi ogromne wra\u017cenie. Ten klasyczny PRL-owski zeszyt z dobrze mi znanym z czas\u00f3w szkolnych symbolem krwiodawstwa i odr\u0119cznie napisanym stwierdzeniem ?zapiski na kolanach?, z jednej strony przygn\u0119bia, ale z drugiej pokazuje, czym jest naprawd\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107. Te momenty, kiedy po \u015bmierci m\u0119\u017ca pani Barbra opisuje swoje z nim sny, czy jak k\u0142ad\u0142a si\u0119 na jego cz\u0119\u015bci \u0142\u00f3\u017cka, bo zwyczajnie za nim t\u0119skni\u0142a, unaoczniaj\u0105 jej rozpacz i samotno\u015b\u0107, ale te\u017c pokazuj\u0105 prawdziwe oblicze mi\u0142o\u015bci. Trudnej mi\u0142o\u015bci. Takiej nieopisywanej w bajkach czy tandetnych romansid\u0142ach. Pani Barbara napisa\u0142a: ?Jasio Himilsbach by\u0142 dla mnie nie tylko m\u0119\u017cem, by\u0142 r\u00f3wnie\u017c moj\u0105 matk\u0105, ojcem, siostr\u0105, bratem, a tak\u017ce moim dzieckiem drogim i ukochanym ? by\u0142 dla mnie wszystkim, ca\u0142a rodzin\u0105 i ca\u0142ym \u015bwiatem, nape\u0142ni\u0142 mnie mi\u0142o\u015bci\u0105, t\u0105 w tym w\u0142a\u015bciwym rozumieniu s\u0142owa, mi\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3ra jest wyrzeczeniem si\u0119 siebie, wyzbyciem si\u0119 egoizmu i gotowo\u015bci\u0105 s\u0142u\u017cenia na ka\u017cdy moment i ka\u017cdy czas.?<\/i> Chyba nigdy nie czyta\u0142am bardziej wstrz\u0105saj\u0105cej, ale i prawdziwej definicji mi\u0142o\u015bci. Mi\u0142o\u015bci trudnej, ale i pe\u0142nej romantyzmu, cho\u0107 trudno w to uwierzy\u0107 czytaj\u0105c tylko zacytowane przeze mnie fragmenty.<\/p>\n

Dawno \u017cadna ksi\u0105\u017cka nie poruszy\u0142a mnie tak, jak ta prawdziwa o Himilsbachu. O niezwyk\u0142ym aktorze, wspania\u0142ym pisarzu i zwyczajnym kamieniarzu, kt\u00f3ry wola\u0142 sw\u00f3j kamieniarski fach od innych, bo jak twierdzi\u0142 ?nagrobkiem nikt dupy nie podetrze?. C\u00f3\u017c za \u017cyciowy facet. Dzi\u015b ze \u015bwiec\u0105 szuka\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

By\u0142 kiedy\u015b taki serial o tytule ?Barbara i Jan?, ale to nie o nim chc\u0119 pisa\u0107. Chc\u0119 skre\u015bli\u0107 tych kilka s\u0142\u00f3w o Barbarze i Janie Himilsbachach, bo oboje tkwi\u0105 mocno w moim sercu. Jana Himilsbacha nigdy nie pozna\u0142am osobi\u015bcie. Natomiast ?ocieram? si\u0119 o niego bez…<\/p>\n

Czytaj dalej… \u017byciowi Barbara i Jan<\/span><\/a><\/div>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5,6],"tags":[129,359,509,853],"class_list":["post-134776","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kultura","category-pisarstwo","tag-barbara-himilsbach","tag-festiwal-jana-himilsbacha","tag-jan-himilsbach","tag-monidlo","wpcat-5-id","wpcat-6-id"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/134776","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=134776"}],"version-history":[{"count":0,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/134776\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=134776"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=134776"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/blog.piekarska.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=134776"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}