W zwi\u0105zku z powtarzaj\u0105cymi si\u0119 pytaniami: \u201eCzy naprawd\u0119 pani pisze LO-teri\u0119? I kiedy pani wreszcie sko\u0144czy\u201d oznajmiam, \u017ce naprawd\u0119 pisz\u0119, a co do terminu zako\u0144czenia pisania to nie wiem, bo w moim zawodzie jutro jest niewiadome. Natomiast dow\u00f3d na to, \u017ce pisz\u0119 w postaci fragment\u00f3w zamieszczam poni\u017cej. Wiem wprawdzie, \u017ce te fragmenty niewiele m\u00f3wi\u0105 o ca\u0142o\u015bci, ale… c\u00f3\u017c. W ko\u0144cu to tylko dow\u00f3d dla niewiernych Tomasz\u00f3w.<\/p>\n
– Mateusz… – Micha\u0142 zaczepi\u0142 kumpla na du\u017cej przerwie.<\/em> PS. W saskok\u0119pskich knajpach si\u0119 ju\u017c przyzwyczaili do widoku mnie, laptopa i siedz\u0105cego pod krzes\u0142em psa. Dzi\u015b w jednej spytali, czy chc\u0119… pr\u0105d!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W zwi\u0105zku z powtarzaj\u0105cymi si\u0119 pytaniami: \u201eCzy naprawd\u0119 pani pisze LO-teri\u0119? I kiedy pani wreszcie sko\u0144czy\u201d oznajmiam, \u017ce naprawd\u0119 pisz\u0119, a co do terminu zako\u0144czenia pisania to nie wiem, bo w moim zawodzie jutro jest niewiadome. Natomiast dow\u00f3d na to, \u017ce pisz\u0119 w postaci fragment\u00f3w…<\/p>\n
\n – No?<\/em>
\n – Przymierzam si\u0119 do zrobienia prawa jazdy na samoch\u00f3d, a ty podobno robi\u0142e\u015b na motor…<\/em>
\n – Robi\u0142em, ale wiesz… po wypadku Wojtka na skuterze to starzy w og\u00f3le nie pozwalaj\u0105 mi je\u017adzi\u0107. Zupe\u0142nie jakby nie czuli, \u017ce mnie to te\u017c ruszy\u0142o. Naprawd\u0119. Gdyby mogli to i rower schowaliby mi w piwnicy.<\/em>
\n W g\u0142osie Mateusza by\u0142a mieszanina \u017calu do rodzic\u00f3w i do \u017cycia. By\u0142 te\u017c pewien rodzaj strachu. Mo\u017ce przed losem, kt\u00f3ry dla Wojtka okaza\u0142 si\u0119 tak nieprzewidywalny i nie\u0142askawy?<\/em>
\n – Ale sko\u0144czy\u0142e\u015b ten kurs?<\/em>
\n – Nie tylko sko\u0144czy\u0142em, ale zda\u0142em. Prawko mog\u0119 ci pokaza\u0107!<\/em>
\n – Na motor?<\/em>
\n – I na motor i na samoch\u00f3d.<\/em>
\n – A robi\u0142e\u015b w tej Auto Szkole na Goc\u0142awiu?<\/em>
\n – Nie.<\/em>
\n – To nie wiesz jak tam jest?<\/em>
\n – Nie. Ale mog\u0119 si\u0119 dowiedzie\u0107. A co? Teraz ty robisz prawko? – Zainteresowa\u0142 si\u0119 Mateusz.<\/em>
\n – Tiaaa \u2013 odpar\u0142 przeci\u0105gaj\u0105c s\u0142owo i zamy\u015bli\u0142 si\u0119. Jak te\u017c to b\u0119dzie kiedy ju\u017c zrobi? Do szko\u0142y je\u017adzi\u0107 autem nie b\u0119dzie. Za blisko. G\u0142upio by to wygl\u0105da\u0142o. Gdzie wi\u0119c pojedzie? Mo\u017ce gdzie\u015b z King\u0105? Tylko gdzie?<\/em>
\n – Ciekawe, czy jak zrobisz to b\u0119dziesz m\u00f3g\u0142 je\u017adzi\u0107 \u2013 z zamy\u015blenia wyrwa\u0142 go g\u0142os Mateusza.<\/em>
\n – Raczej b\u0119d\u0119 \u2013 odpar\u0142 Micha\u0142. – Prawo jazdy to pomys\u0142 matki.<\/em>
\n – Ale czym?<\/em>
\n Micha\u0142 westchn\u0105\u0142. Nie bardzo chcia\u0142 opowiada\u0107 o tym wszystkim, ale widz\u0105c badawcze spojrzenie kumpla odpar\u0142:<\/em>
\n – Dosta\u0142em spadek.<\/em>
\n – Spadek? Po kim?<\/em>
\n Na szcz\u0119\u015bcie zadzwoni\u0142 dzwonek na lekcj\u0119 i Micha\u0142 nie musia\u0142 ju\u017c odpowiada\u0107. Wyczu\u0142, \u017ce nawet najprostsza odpowied\u017a zrodzi kolejne pytanie. A nie chcia\u0142 opowiada\u0107 o ojcu, Ruszczykowskich i ca\u0142ej historii, o kt\u00f3rej codziennie przypomina\u0142 mu schowany w szufladzie sygnet. I nawet nie dlatego, \u017ce nie ufa\u0142 Mateuszowi. Po prostu opowiadanie o tym automatycznie oznacza\u0142oby ponowne psychiczne wchodzenie w t\u0119 histori\u0119. A tego nie chcia\u0142. Jeszcze nie teraz. Ma czas. Zw\u0142aszcza, \u017ce mama kilkakrotnie uprzedza\u0142a:<\/em>
\n – Przyjdzie koza do woza. Jak jedno z nich umrze, to drugie samo si\u0119 do ciebie odezwie.<\/em>
\n O! jak przyjdzie koza do woza, jak jedno z nich si\u0119 do Micha\u0142a odezwie to on… No w\u0142a\u015bnie? Co on? Co on wtedy zrobi? Rozmawianie o Ruszczykowskich, opowiadanie o nich komukolwiek sprawi\u0142oby, \u017ce znowu zacz\u0105\u0142by si\u0119 nad tym zastanawia\u0107. A po co robi\u0107 to na zapas?<\/em>
\n Wychodzi\u0142 ze szko\u0142y, gdy na schodach dogoni\u0142a go Kamila.<\/em>
\n – S\u0142ysza\u0142am, \u017ce robisz prawko? – powiedzia\u0142a.<\/em>
\n – Yhm… – mrukn\u0105\u0142 ma\u0142o zach\u0119caj\u0105co. Po chwili jednak zorientowa\u0142 si\u0119, \u017ce mo\u017ce to by\u0107 \u017ale odebrane, a na dodatek Kamila wr\u0119cz mo\u017ce si\u0119 obrazi\u0107, pokiwa\u0142 g\u0142ow\u0105 przytakuj\u0105co i u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119.<\/em>
\n – Ja robi\u0142am na specjalnym obozie i to ci polecam!<\/em>
\n – Problem w tym, \u017ce ja nie mog\u0119 tyle czeka\u0107 \u2013 powiedzia\u0142 zasuwaj\u0105c kurtk\u0119. – Mama chce bym zrobi\u0142 teraz. Poza tym specjali\u015bci twierdza, \u017ce lepiej robi\u0107 w zimie i mie\u0107 jazdy wtedy, gdy na drogach panuj\u0105 fatalne warunki atmosferyczne.<\/em>
\n – Co\u015b mo\u017ce w tym jest \u2013 stwierdzi\u0142a Kamila i westchn\u0119\u0142a ci\u0119\u017cko. O trudnych warunkach na drogach wiedzia\u0142a chyba wszystko. Przez ten czas, kiedy sama je\u017adzi\u0142a do szko\u0142y, co najmniej trzy razy zakopa\u0142a si\u0119 w \u015bniegu. Dopiero, gdy pogodzi\u0142a si\u0119 z Olkiem, to on pokaza\u0142 jej jak kr\u0119ci\u0107 kierownic\u0105, by wyjecha\u0107 z zaspy. Oczywi\u015bcie metoda skutkowa\u0142a tylko wtedy, gdy samoch\u00f3d nie by\u0142 zakopany do po\u0142owy wysoko\u015bci k\u00f3\u0142. Teraz dzi\u0119ki jego uwagom by\u0142a ju\u017c czujna. – Szukasz dobrego kursu? – spyta\u0142a po chwili milczenia.<\/em>
\n – Dobrego i blisko domu – odpar\u0142. – Wiesz… ja chc\u0119 jeszcze co\u015b robi\u0107, no i matura… i Kinga…<\/em>
\n – Fajnie, \u017ce si\u0119 pogodzili\u015bcie \u2013 stwierdzi\u0142a Kamila, a Micha\u0142owi ul\u017cy\u0142o, \u017ce nie spyta\u0142a o to co\u015b, co chce robi\u0107. Kurs fotografii mia\u0142 by\u0107 jego tajemnic\u0105.<\/em>
\n – Te\u017c si\u0119 ciesz\u0119 \u2013 odpar\u0142 Micha\u0142. Akurat doszli do jej samochodu.<\/em>
\n – Siadaj, podrzuc\u0119 ci\u0119 \u2013 zaproponowa\u0142a Kamila.<\/em>
\n – Blisko mam.<\/em>
\n – Ale jest mr\u00f3z.<\/em>
\n Wsiad\u0142. Pod jego dom podjechali w milczeniu. Micha\u0142 ca\u0142\u0105 drog\u0119 obserwowa\u0142 r\u0119ce i nogi Kamili. Jak te\u017c ona hamuje i zmienia biegi. Dopiero wysiadaj\u0105c powiedzia\u0142:<\/em>
\n – My\u015blisz, \u017ce si\u0119 tego naucz\u0119?<\/em>
\n – Prowadzenia samochodu? – spyta\u0142a zdziwiona. – Pewnie! Je\u015bli ja si\u0119 nauczy\u0142am, to i tobie si\u0119 uda. Wiesz co m\u00f3wi\u0142 m\u00f3j instruktor?<\/em>
\n – No?<\/em>
\n – \u017be je\u015bli te wszystkie t\u0119pe mordy siedz\u0105ce za kierownicami polskich samochod\u00f3w, maj\u0105 prawo jazdy, to dlaczego inteligentny cz\u0142owiek ma nie zda\u0107?<\/em>
\n – Dobre! – za\u015bmia\u0142 si\u0119 Micha\u0142 i pomachawszy Kamili na po\u017cegnanie trzasn\u0105\u0142 drzwiami od auta.<\/em><\/p>\n